รากฐานความเชื่อและความเป็นมา (๔) : หน้า 70/112

Wn 5 na gadu วาสุเทพ รากฐานความเชื่อและความเป็นมา (๔) พ ต่อจากฉบับที่แล้ว ระเจ้าจันทรคุปตะที่ ๒ (ประมาณ ค.ศ. ๓๙๖-๔๑๕) ผู้เป็นโอรสของสมุทรคุปตะ และอนุชาของรามคุปตะ ทรงเป็นผู้ใช้ กำลังเข้าบดขยี้พวกศกะ ตลอดไปจนถึงคุชราต และแหลมกถิรวารลงได้ในที่สุด ไม่นานหลังจาก กาตกะ (Vakataka) ซึ่งปกครองอาณาจักรใหญ่ ในมัธยมประเทศปัจจุบัน มหาราษฎร์และตะวัน ตกเฉียงเหนือของอันธระประเทศ รุทรเสนะสิ้น พระชนม์แต่ยังเยาว์ มเหสีหม้ายทรงปกครองต่อ มาจนกระทั่งโอรสบรรลุนิติภาวะ จากธรรมนูญ พระองค์จึงทรงเป็นเจ้าผู้ครองที่มี ของพระนางเป็นที่ประจักษ์ชัดว่าในสมัยที่พระนาง อำนาจสูงสุดตลอดอินเดียภาคเหนือ แต่ยกเว้น ทรงดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ราชสำนัก ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พระองค์ได้เอาราชธิดา วากาตกะอยู่ใต้อิทธิพลของราชวงศ์คุปตะเป็น ค.ศ.๓๘๘ ของพระเจ้ากกุกสันธะวรมันแห่งเมืองกุนชาละ อย่างมาก ๒ ๒ อาจ (แถวบอมเบย์) มาเป็นมเหสี จันทรคุปตะที่ รัชสมัยของพระเจ้าจันทรคุปตะที่ ๒ ทรงมีอำนาจอยู่บ้างในดินแดนส่วนใหญ่ของ นับได้ว่าเป็นสมัยที่วัฒนธรรมอินเดียโบราณเจริญ เดค านตอนเหนือ ทั้งนี้เป็นผลมาจากการ เป็นอย่างยิ่ง นิยายอินเดียสมัยหลังเล่าถึงพระเจ้า อภิเษกสมรสระหว่างราชธิดาของพระองค์คือ วิกรมาทิตย์ผู้ยิ่งใหญ่และทรงคุณงามความดี ทรง พระนางประภาวดีกับรุทรเสนะกษัตริย์แห่งวา ขับไล่พวกศกะออกไปจากแคว้นอุชชยินีและได้ ภาพวาดหมึกและสี บนผ้าไหม แสดงชาวจีนก๊กต่าง ๆ หันมานับถือพระพุทธศาสนา ภาพนี้เขียนในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. ๙๖๐-๑๑๒๗) เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๓ ปีที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๓๓ โดย ชัยสิริ สมุทวณิช ๖๘ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๖