การทำบุญและการปลดเปลื้องบาป : หน้า 102/112

ออสเตรเลียมาเมื่อวาน.... คุณพี่ผอม ลงนะคะ..." “ทำบุญอะไรเป็นกิโล..... พี่ ได้ยินเมื่อกี้นี้... อาจจะฟังผิดก็ได้” “มีค่ะ...ถวายทองคำหนึ่งกิโล สบายใจเท่านั้น เสร็จจากกราบพระ จังหวะนั้นบังเอิญได้ยินคนในกลุ่ม ไม่สงสัยว่า ที่มาของคำตอบทั้งหมด พูดว่า “คุณพ่อของพี่โทรศัพท์มา นี้เนื่องด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของพระ ก็ออกจากโบสถ์มาใส่รองเท้า “สวัสดีค่ะคุณพี่...ดิฉันได้ บอกเมื่อคืนว่า ตกลงทำบุญด้วย ไหมคะ” ท่าทีหล่อนดีใจอย่างยิ่ง หนึ่งกิโล...” “ดิฉันกับสามีและลูกเพิ่งกลับจาก ประธานโดยแท้ “พี่อยากทำบ้าง... ช่วยบอก วิธีการด้วยว่าจะต้องทำอย่างไร” “หนึ่งกิโลเลยหรือพี่...” ทั้ง ฉันพยายามคิดถึงแต่พระ แต่ ก็ยังห้ามปากตัวเองไม่ได้ “หาผัวใหม่ กรัม เพื่อนำมาสมทบหล่อรูปเหมือน หลวงพ่อวัดปากน้ำฯ” น้องสาวและน้องเขยถามพร้อมกัน “ใช่” ได้ดีนี่...” “อะไรกันคะ !! ดิฉันมีสามี น้องสาวตอบ “ผู้ถวายจะได้บุญชนิดไหน.... เพียงคนเดียว...พี่หมอบอกว่าลูกสาว พี่อยากรู้จริง ๆ” ฉันรีบบอกให้เธอ ของเราหน้าตาคล้ายคุณพี่มาก.... พี่ เข้าใจ หมอขอบเรียกแกว่าลูกสาว... ปีนั้น “ได้ทุกอย่างค่ะ.... ได้กำลังใจ ก่อนจะล้มป่วย พี่หมอบอกว่า ถ้า ที่จะปรับปรุง กาย วาจา ใจ ให้ คุณพี่มาจะพามารู้จักกับลูกสาว.... สะอาดบริสุทธิ์โดยมีพระนิพพานเป็น ก่อนนอนคืนนี้ ฉันได้ความ คิดเพิ่มขึ้นมาอีกว่า ควรซื้อขันใบ ขนาดเท่ากับที่เคยใช้ระบายความ โกรธ เอาไปซื้อทองใส่ให้เต็ม ซึ่งอาจ ต้องซื้อทองหนักเกือบสองกิโลกรัม ก็เป็นได้ เพื่อฉันจะได้อธิษฐานจิตให้ ดิฉันคิดไม่ถึงว่าพี่หมอจะจากไปเร็ว เป้าหมายสูงสุด....หลวงพ่อท่านเกิด สะดวกใจ ให้เขามาร่วมรับบุญทับ อย่างนี้ " มาเพื่อทำหน้าที่ต่ออายุพระพุทธ- ทวีคูณทุกอย่างทุกประการกับการ หล่อนพูดอะไรต่ออีกหลาย ศาสนา.. เราบูชาท่านเพื่อให้เกิด เริ่มต้นทำบุญจริงจังในครั้งนี้และ อย่าง แต่ฉันฟังไม่รู้เรื่องเสียแล้ว กำลังใจทำความดีตามอย่างท่าน ครั้งต่อ ๆ ไปของฉันด้วย เพราะนึกละอายใจกับพฤติการณ์ที่ ทุกคำพูดของน้องสาวกระทบ ผ่านมาของตัวเอง ใจฉันเข้าอย่างจัง และฉันเชื่อโดย ฉันให้น้องสาวกับน้องเขยรอ อยู่ข้างนอก แล้วเข้าไปกราบพระ ประธานในโบสถ์อีกครั้ง เพื่อขอบ พระคุณที่ช่วยให้ฉันได้รู้ความจริง และกราบขอพรจากท่าน ขอให้ฉัน ได้พบวิธีปลดเปลื้องบาปที่หลงสร้าง มานานกว่าสิบปีในทันทีด้วย ฉันลงจากโบสถ์เดินผ่านกลุ่ม คนที่ยืนคุยกันอยู่ ไปหาน้องสาว และน้องเขยซึ่งยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ ๑๐๐ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๖ “ขอเชิญกัลยาณมิตรร่วมส่งเรื่องสั้นในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หรือโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอดแทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร เจ้าของเรื่องสั้นที่ได้รับคัดเลือกตีพิมพ์ลงในวารสาร จะได้รับ รางวัลเป็นเงิน ๕๐๐ บาท โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือนำส่งด้วยตนเอง โดยจ่า หน้าซองถึง กองบรรณาธิการ วารสารกัลยาณมิตร วงเล็บมุม ซองด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่งต้นฉบับกลับคืนไปให้