การแปลพระพุทธศาสนาในจีน : หน้า 29/112

มีวิภัตติแสดงความหมายของคำ นั้น ๆ คนจีนนั้นถือว่าเขาเป็นชาติ เก่าแก่ที่มีวัฒนธรรมสูง โดยเฉพาะ ในยุคของราชวงศ์ถัง เป็นยุคที่ถือ ว่าจีนเป็นมหาอำนาจทางตะวันออก ก็ว่าได้ ขณะนั้นชาวจีนมีความ เชื่อในลัทธิเต๋า ขงจื้อ ปักหลักมั่น คงอยู่แล้ว ดังนั้นจีนจึงมีวิธีการ รับวัฒนธรรมของอินเดียตามแบบ ของเขา เรื่องของการแปล คนจีน ส่ง R k รียนระ *** แม *********** *4*4*** 4 44 *J*** ****** ************ ***** **** *** +*** eA ALLREIS ปฏิเสธที่จะแปลแบบพยัญชนะ เพราะหยิ่งในวัฒนธรรมของตน เองดังที่กล่าวแล้วประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งคงเนื่องจากว่าการ แปลนั้นยาก ดังนั้น เขาจึงเลือก แปลโดยอรรถ วัตถุประสงค์ของ การแปลโดยอรรถ ก็เพื่อจะให้คน อ่านสามารถอ่านได้เข้าใจง่ายขึ้น การแปลในยุคแรกนั้นประ สบปัญหามาก พระชาวอินเดียที่ ไปประเทศจีนไม่รู้ภาษาจีนเลย จึง ต้องแปลโดยผ่านล่ามซึ่งเป็นพ่อค้า ALL + คัมภีร์พระวินัย หนึ่งในคัมภีร์ที่เกี่ยวกับพระสงฆ์ในเมืองจีน ใช้หมึกดำเขียนบนผ้า ไหมสีเหลือง เป็นคัมภีร์ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด คัมภีร์ในรูปนี้เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ความ จากนั้นพ่อค้าอินเดียก็จะ และแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนาไว้ แปลเป็นภาษาจีน ให้คนจีน ๔-๕ มากมาย พระถังซัมจั๋งเป็นพระภิกษุ คนช่วยกันจดบันทึกไว้ก่อน ภาย หลังจึงค่อยมาขัดเกลาเรียบเรียง ความรู้ในภาษาสันสกฤตอย่างแตก พระไตรปิฎกภาษาจีนเก็บไว้ การ จีนที่มีสติปัญญา เฉลียวฉลาด มี หมายให้ถูกต้องทั้งหมดจึงค่อนข้าง ยามรักษารูปศัพท์เดิมไว้ด้วย ว่า ใหม่ให้สละสลวย แล้วบันทึกเป็น แปลในยุคนั้น การจะรักษาความ จาน ท่านได้พยายามถ่ายทอด คัมภีร์ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีน ให้ได้ทั้งอรรถทั้งพยัญชนะ พยา ที่ทำการค้าระหว่างอินเดียกับจีน โดยเส้นทางสายไหม เนื่องจาก ลำาบาก เป็นวิภัตติอะไร ความหมายว่า พ่อค้าอินเดียพอรู้ภาษาจีนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รู้ลึกซึ้งอะไรมากนัก การแปลในยุคแรก พระ อินเดียจะอ่านพระไตรปิฎกภาษา สันสกฤตหนึ่งเที่ยว แล้วอธิบาย อย่างไร หากพระสูตรบทเดิมแปล พระทังชัน บ ไว้คลาดเคลื่อน ท่านจะแปลใหม่ โชคดีที่ยุคต่อมาพระถังซัม ทั้งบทเลย ผลงานแปลที่ถือว่าเป็น จึงได้เดินทางไปศึกษาพุทธศาสนา งานชิ้นเอกของท่านคือแปลปรัชญา ที่ประเทศอินเดีย ได้เก็บรวบรวม ปารมิตาสูตร ซึ่งเป็นสูตรสำคัญ ธันวาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๗