ยุวกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ : หน้า 38/128

เลี้ยงดู!!*พึง อมเม้ ต่อจากหน้า ๒๙ ซึ่งพระคุณอันประเสริฐนี้ มิได้งอกงามอยู่แต่ในใจ ของคนไทย หากยังแพร่สะพัดไปในนานาอารยประเทศ เยี่ยงผู้นำ ผู้นำ ดวงใจประชาชนทั้งมวลไว้ได้โดยสิ้นเชิง ด้วย พระเดชพระคุณ พระปรีชาญาณของพระองค์เอง ความงดงามของพระองค์ เริ่มตั้งแต่ยังทรงเป็นยุว กษัตริย์ ดำรงพระวรกายแบบบาง งดงามน่าทะนุถนอม แด่ตรงกันข้ามกลับทรงมานะบากบั่น ทรงงานในหน้าที่ใน ขณะยังเป็นพระโอรสผู้ต้องการความรักจากพระราชมารดา เยี่ยงปุถุชนทั้งหลาย ยุวกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เจริญบารมีมาจนกระทั่งบัดนี้ เป็นพระมหากษัตริย์ผู้บริสุทธิ์ปราศจากข้อตำหนิใดๆ แม้ ในใจจากประชาชนของพระองค์ ด้วยทรงมีเป้าหมายทั้ง ลามอย่างเด่นชัด มั่นคง ไม่มีตรงส่วนใดของเป้าหมายแรก เลยที่อ่อนไหว เปราะบาง ในขณะที่อีกสองเป้าหมายก็ไม่ เคยเจือจางเลยลักนิด ไม่ว่าจะเป็นทานบารมี ศีลบารมี ภาวนาบารมี พระองค์ไม่เคยย่อหย่อน แม้ว่าพระราชา การะจะหนักหนาสักเพียงไหน พระองค์จึงทรงเป็น “ยุวกษัตริย์ ผู้ทรงเติบใหญ่ เกรียงไกรในทุกทาง" ไฉนเรา....ประชาชน ผู้มักอ้างว่าเทิดทูนพระองค์ไว้ เหนือเศียรเกล้า ไม่น่า เอาสิ่งที่พระองค์ทรงทำ มาเป็นข้อ คิด เป็นตัวอย่างในการดำรงชีวิต นำ เอาเป้าหมายทั้งสาม มาพินิจพิจารณา ใคร่ครวญดูให้ดีว่าเป้าหมายพื้นฐาน คือ เป้าหมายบนดินซึ่งสำคัญยิ่งนั้น เราดำเนินได้ดีเพียงไหน บกพร่องอย่างไร ตรงไหนคือส่วนที่ต้องบูรณะ บางครั้งสำหรับตัวเองอาจจะสายเกินไป ให้ย้อนหัน กลับมาดูบุคคลในวินิจฉัย ในปกครอง ว่าเราได้วางเป้า หมายชีวิตให้กับเขาอย่างมั่นคงแล้วหรือยัง โดยเฉพาะเป้า หมายบนพื้นดิน บนพื้นโลกใบนี้ วางมั่นคงแข็งแรงพอที่จะ หยั่งเป็นรากแก้วสำหรับการก้าวสู่เป้าหมายที่สองสามหรือไม่ และจะต้องไม่พร่ำเพ้ออยู่กับเป้าหมายที่สอง สาม โดยลืม ย้ำความสำคัญของเป้าหมายแรก เพราะมนุษย์ไม่มีวันจะก้าวไกลไปถึงสวรรค์ได้ หาก ยังไม ถึงพร้อมในความเป็นมนุษย์ ผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ด้วย ธรรม ด้วยทาน ด้วยความเป็นกัลยาณขน และกัลยาณ มิตร กัลยาณมิตร ปุ^/ มิถุนายน ๒๕๓๙