การสร้างพระและบุญ : หน้า 118/128

เหมือนคนหลง ทางที่จะได้พบผู้ ทางสว่างให้ น่าจะกลับไปเยี่ยมบ้านบ้างนะ เมือง ไทย เมืองพุทธของผม! “ผมดีใจนะ ที่คุณกลับเมือง กราบหลวงพ่อของต้นด้วย ท่านคง มีอะไรดี ๆ สอนผม ผมอยากสร้าง พระ ผมอยากทำ บุญ ผมอยากทํา อะไรอีกหลายๆ อย่างที่ชาวพุทธ ควรทำ ผมเกิดอยากรู้ขึ้นมาอย่าง ไทยพร้อมผม คิดถึงญาติพี่น้อง จริงๆ จังๆ ว่าพระพุทธเจ้า ท่าน ไง?” ธนาถาม เมื่อเครื่องบินเหิน ฟ้าสู่กลางอากาศ “เปล่า! ผมคิดถึงต้น” ผมบอก “คนอะไร? คนหรือต้นไม้?!” ธนาถามอย่างงงๆ “คน ชื่อเด็กชายต้น ที่เขา ชวนคุณสร้างพระไง” “ทำไมล่ะ?"ธนายังไม่หายงง “ผมอยากคุยกับเขา อยากรู้ สอนอะไร ผมเป็นชาวพุทธแต่ใน ทะเบียนบ้านมานาน” “คุณกับผมคล้ายกันอีกเรื่อง แล้วล่ะ” ธนาสรุป ผมยิ้มตอบเป็น เชิงเห็นด้วย “มโน คุณดูนั่นสิ” ธนา สะกิดผมให้มองลงไปทางหน้าต่าง เมื่อเครื่องบินอยู่เหนือน่านฟ้าไทย เตรียมตัวลงจอด ผืนดินกว้าง พื้น ว่าทำไม เวลาบนโลกมนุษย์ของเขา นั้นแหละ ที่ต้นเขาเล่าถึงการสร้าง เพียงไม่กี่วันเท่านี้ ทำไมเขาถึงเข้า เจดีย์ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ใจเรื่องบางเรื่องได้อย่างลึกซึ้ง ซึ้ง ประจำ ตัวจำนวนมาก ความอบอุ่น ผมใช้เวลาไปหมื่นกว่าวันแล้วอย่าง แผซาน ตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้า คนเข้าใจอะไรผิดๆ ผมอยากไป รู้สึกเป็นสุขอย่างยากที่จะอธิบาย กัลยาณมิตร ตา v27 มิถุ นายน ๒๕๓๙ ถึงเวลานี้ ผมเปลี่ยนมาใช้ บริการของธนาคารใหม่ แล้วละครับ ชื่อ | ธนาคารบุญ ไม่จำกัด (มหาขน) ผมมีความสุข เบิกบานใจทุกวันเลย พนักงานก็บริการดี คุณลองฟัง พนักงานบุญ เขาพูดกับผมซิครับ “บัญชีฝากของคุณมโน มี ยอดเพิ่มขึ้นตลอดเวลาเลย น่าชื่น ใจจริงๆ อนุโมทนาบุญด้วยนะครับ" “สาธุ!”, คุณละครับ ได้มาเปิดบัญชี บุญที่กลางใจคุณแล้วหรือยัง? มโน ณ กลางกาย ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ลิ่นเต้น ขบขัน หรือโศกเสข้า ดามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเข้นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณย์ หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง ถึง กองบรรณาธิการ วารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไข้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่กตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับคืนไปให้ สํา หขบเรื่องที่ดี พิมพกอง บก.จะส่งของสมนาคณไปให้