การดูแลสุขภาพหัวใจ : หน้า 56/128

- เวลาไปตลาดจับจ่ายซื้อของ พยายามยก, ถือของด้วยตนเอง หัว, - ในช่วงเวลาท่า งานแต่ละวัน หากงานของท่าน จะต้องนั่งโต๊ะ หรือยืนเฉยๆ ตลอดวัน ท่านควรจะ เปลี่ยนอิริยาบถด้วยการเดินไปรอบๆ ที่ทำ งาน หรือ ระหว่างโต๊ะทำงาน บางสำนักงานอาจจัดให้มีกิจกรรม เข้าจังหวะกับเสียงเพลงในช่วงระหว่างพักอาหารกลางวัน หรือตอนเย็นก่อนกลับบ้าน ท่านได้มาก ก็จะช่วยพนักงานของ นอกจากนี้แล้ว ยังอาจมีวิธีการอื่นๆ อีกมากที่ อาจคิดค้นมา เพื่อให้เข้ากับวิถีชีวิตของคุณผู้อ่านเอง ทำ อย่างไรก็ได้ ให้หัวใจได้มีเวลาบริหารตัวเองบ้าง ต.งดสูบบุหรี่ การสูบบุหรี่ เป็นสิ่งที่หลายคนมองข้าม แต่มี ความเกี่ยวเนื่องกับโรคหลอดเลือดหัวใจตีบมากทีเดียว การเลิกก็ทำได้ไม่ยาก เนื่องจากหากลดปริมาณการสูบ หรือหยุดสูบลง จะไม่มีอาการมากเหมือนผู้ที่ติดสาร เสพติดประเภทอื่นๆ ที่สําคัญอยู่ที่จิตใจมากกว่า จากที่กล่าวมาแล้วจะเห็นได้ว่า การป้องกันโรค หลอดเลือดหัวใจตีบนั้น จะว่าไปแล้วง่ายพอสมควร เนื่องจากเป็นกิจวัตรประจําวัน ที่อยู่ในวิสัยที่จะสามารถ ทำได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบริโภคอาหารแต่พอดี, งด บุหรี่สารเสพติด, ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ แต่พฤติกรรมทั้งสามอย่างนี้ น่าเสียดายที่สังคม บ้านเรา โดยเฉพาะเมืองหลวงมักจะมองข้ามไป จึง ทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่น่าเสียดายคือ หลังจากที่ ทุ่มเทชีวิตได้เงินทองมา แต่ต้องน่า ทรัพย์สินเหล่านั้น มาเป็นค่ารักษาพยาบาล พลาดโอกาสที่จะสร้างความดี ติดตัวสู่ภพเบื้องหน้า เฉกเช่นเดียวกับวิถีชีวิตของเราที่ดำเนินไปในทุก วันนี้ หากปล่อยให้เป็นไปตามกระแสแห่งคนหมู่มาก กระแสแห่งอกุศล ก็คงไม่อาจพ้นวังวนวัฏฏสงสารได้ แท้จริงแล้ว เพื่อชีวิตที่บุคคลอันเป็นเจ้าของต่างก็รัก และหวงแหน ควรจะดำเนินไปตามกระแสแห่งความดี และน่า มาซึ่งความสุข แม้ว่าในวันนี้อาจไม่มีใครเข้าใจ ดีพอ ตั้งเช่น พระเดชพระคุณพระสุธรรมยานเถร หลวงพ่อผู้ซึ่งนำพามวลมนุษยชาติว่ายพ้นทวนกระแส แห่งหมู่มาร มานานกว่า ๓๐ ปีแล้ว จากวันแรกที่ใคร ไม่ค่อยเข้าใจ วันนี้ที่มีคนมากมาย ต่างหลั่งไหลสู่วัด พระธรรมกาย แต่ในใจท่านยังคงมีเมตตาสุดขอบฟ้า สุดแผ่นดิน ท่านอยากให้มวลมนุษยชาติทั้งหลาย ไปสู่ ความสุขในที่สุดแห่งธรรมกัน จากเพลงบทหนึ่งในชุดตะวันธรรม ๑ ที่เปรียบ เสมือนกำลังใจให้นักสร้างบารมีทั้งหลาย ทั้งหลาย ทุ่มเทแรง กายแรงใจเต็มกำลังกันเสียที เพื่อวันที่ดีที่สุดได้มาถึง เร็ววัน อยากให้ใครสักคน ช่วยปลดกังวลให้ฉันต้นพันธนาการ ฉันเหนื่อยล้ามานาน ในงานที่ฉันไม่จัดเจน เธอก็รู้ใช่ไหม หน้าที่นี้ ควรเป็นของใคร แล้วทำไม จึงไม่ยอมเข้าใจ ปล่อยให้ฉันจ๋า ต้องทนทนทำ เธอรู้บ้างไหม กาลเวลาได้ดื่มกิน ความแข็ง แรงจนหมดล่นจากฉันไป งานที่เท้จริง ฉันจะมีเวลาอีกสักเท่าไหร่ ที่จะเหลือไว้ให้ทำ เป็นงานที่ล่ากัญยิ่ง เมื่อมวลมนุษยชาติ และ เวลาของฉันเหลือน้อยเต็มมี กำลังริบสี่หมือน ชริตฉันคงไม่ยั่งยืนยง มั่นคงเป็นหมื่นปี ธาตุธรรม อามีตยใกล้อัสดง โปรดเกิดท่านผู้มีบารมี ให้โอกาสแก่ฉันเลียมี ได้ทำ งานที่แท้จริง กัลยาณมิตร/ มิถุนายน ๒๕๓๓