การเล่าเรื่องการเกิดและการสร้างบุญ : หน้า 76/128

อันดับแรก เพราะถ้าไม่เล่าออกมา ป้าจะเอาที่ไหนมาเขียน ทำให้ยายของแกเข้าวัด ปกติแล้วแม่ เรื่องแรก หนูเจนนิตย์ (อบรมธรรมทายาทหญิงปีนี้) พาน้า ของหนูไม่สนใจเข้าวัดทำบุญอะไร พอ สาวของเพื่อนมาพบป่าเล่าเรื่องให้ฟังเมื่อวันที่ ๒๒ เมษายน วัน มีหลาน หลานถูกพาไปวัด คุณแม่ คล้ายวันเกิดท่านเจ้าคุณหลวงพ่อของเราและกำลังมีพิธีอุปสมบท ห่วงหลานจึงตามหลานมาวัด ท่าให้มี พระอุทิศชีวิต ๒๖ รูป ความจริงป่าจดรายละเอียดใส่กระดาษไว้ ใจศรัทธาในการทำบุญกุศล” ความที่เป็นคนแก่ก็ท่ากระดาษที่จดหายไปเรียบร้อย ว่าชื่อผู้เล่า ไม่ได้เสียอีกด้วย ยังดีที่พอจ่าเรื่องย่อ ๆ ได้ สตรีผู้เล่าแต่งงานมานานถึง ๗ ปีแล้ว ยังไม่มีลูก เธอมาท่า บุญให้ทาน รักษาศีล และภาวนาอยู่ที่วัดเสมอ สามีก็ไม่ขัดข้อง ๆไ เล่าแล้วเธอก็ให้น้าสาวของเด็กพา เด็กมาให้ป้าดู ก็เป็นเรื่องแปลก พอ ป่ารับมาอุ้ม พูดทักทาย เด็กน้อยก็ยิ้ม ด้วย คุยเสียงอื้ออ้า ทั้งที่อายุเพียง กระทั่งหลังจากมาค้างอยู่ธุดงค์กลั่นแผ่นดินสร้างธรรมกายเจดีย์ เดือน แต่พอชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งนั่งฟัง 37 คน ทงหมดร เมื่อปี ๒๕๓๙ ไม่นานนักเธอก็ท่าบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ต่อจากนั้นอีกราว ๒ เดือนเธอฝันประหลาดว่า ได้ไปสถานที่แห่ง หนึ่ง ยืนอยู่ตรงนั้น มีความรู้สึกว่า มีผู้คนอยู่เต็มไปหมด แต่มอง ไม่เห็นตัว สักครู่จึงเห็นเด็กชายหญิงวิ่งมาหา ทั้งหมดร้อง ขอจะมาอยู่กับเธอ เธอตอบไปว่า เธอเลี้ยงไม่ไหวหลายคนเกินไป เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดว่าขอให้รับแกอยู่ด้วย เด็กผู้หญิงอีกคนพูด กับเด็กชายว่า “เธอเป็นผู้ชาย เป็นคนมีบุญมากกว่าฉัน เธอไป เลือกเกิดที่อื่นได้ ฉันมีบุญน้อยกว่า ให้ฉันอยู่กับแม่คนนี้ถอะ" เด็กผู้ชายก็ถามว่า “ทำไมต้องมาแย่งเอาแม่คนเดียวกันล่ะ” เด็กผู้หญิงก็ว่า “ถ้าได้เกิดอยู่กับแม่คนนี้ จะทำบุญสร้าง เจดีย์และพระประจำวตัวได้แน่นอน” เด็กผู้ชายก็ยังไม่ยอม สองคนจึงตกลงกันว่า ให้สตรีผู้ฝัน เป็นคนเลือกว่าจะเอาใคร เธอตัดสินใจไม่ถูก ลังเลอยู่ ใจจริงแต่ ไหนแต่ไร ถ้ามีลูกก็อยากได้ผู้ชาย แต่เด็กผู้หญิงที่กำลังอ้อนวอน อยู่นั้นน่ารักมาก ตัวใสทีเดียว และเด็กนั้นยังพูดว่า "เลือกหนูเกิด หนูจะเอาหีบสมบัติไปด้วย" พูดพร้อมกับลากหีบสมบัติมาหาเธอ พอเห็นหีบสมบัติเท่านั้น เธอก็ลืมเรื่องอยากได้ลูกชาย ล้ม ตัวลงอุ้มเอาเด็กผู้หญิงนั้นทันที เด็กคนอื่นๆ ก็หายไปหมด จาก นั้นก็ตั้งครรภ์ ก็เป็นเรื่องแปลก ธุรกิจของสามีซึ่งขาดทุนอยู่เรื่อย เมื่อตั้งครรภ์ก็เริ่มดีขึ้นมีกำไรเพิ่มพูนกระทั่งทุกวันนี้ เธอพูดว่า “ป้าคะ หนูพูดกับลูกรู้เรื่องตั้งแต่เขาอยู่ในท้องแน่ะค่ะ เมื่อปีใหม่ ๒๕๓๙ ที่ผ่านมา หนูอยากมาอยู่ธุดงค์ที่วัด หมอก็บัดว่าลูกจะ คลอดปลายเดือนธันวา ๓๕ หนูบอกลูกว่า อย่าเพิ่งออกจากท้อง แม่เลย เราไปอยู่ธุดงค์ด้วยกันก่อน พ้นปีใหม่แล้วค่อยเกิด พอ ใกล้วันปีใหม่ ไปตรวจครรภ์อีกครั้งหมออนุญาตให้ไปได้ เพราะยัง ไม่มีวี่แววว่าเด็กจะเกิด หลังจากปีใหม่แล้วหลายวัน หนูจึงคลอด ค่ะ เมื่อมาฆบูชาหนูก็พาลูกมาวัด วันนี้ก็พามาด้วย แกเกิดมา กัลยาณมิตร ๗๔ มิถุนายน ๒๕๓๙ คำบอกเล่าขอไปอุ้มบ้าง เด็กกลับดิ้น และร้องไห้ ป้าว่าป่าไม่ได้อุปาทาน สายตาของแกที่มองป่านั้น เหมือน สายตาของคนดีใจที่ได้พบกัน แกคงมี บุญติดตัวมาไม่น้อย ผิวพรรณขาว สะอาดผ่องใส ใบหน้าสวยงาม คิ้วโก่ง คนยังไม่เกิด ยังรีบแย่ง ยันเกิดในครอบครัวที่ จะมีโอกาสสร้างบุญ กุศลใหญ่ ส่วนคนที่ เกิดแล้วโอกาสมีอยู่ แล้ว ไม่ต้องแย่งเล้าลอง ใคร มัวแต่ลังเลโล้ล้ ยังงันยังงี้น่าเสียดาย