การถวายมณี : หน้า 113/128

ขาแตทระบาท ดวงแก้วโอภาส เรืองรองรุจิ ให้พระพันปี อีกดวงหนึ่งไซร้ ที่ในสระศรี เจ้ารับทันใด ส่งดวงมณี มโหลถทรงธรรม เอาไปโดยพลัน ดวงแก้วก็มี อยู่ห็นแววไว ถวายองค์จอมธรรม วิท ราชา หนอทระศาสดา ฝูงบนทั้งหลาย สําแดงปัญญา ปรากฏทั่วไป เอิกเกริกวุ่นวาย ทั่วทั้งพารา ทูลแก่ราชา ผ่านฟ้าภพไตร ยกมือประนม ขมบุญปัญญา ดวงแก้วนี้ไซร้ อยู่ในรังกา มโหลถปรีชา เลิศล้ำโลกี ที่บนปลายตาล เลนกชั่งคิด รัศมีขัชวาลย์ สองแสงลงมา ใช้ให้โพงวิด น้ำในสระศรี แก้วอยู่ปลายไม้ อย่าได้ลงกา ต้นคว้าหาจบ ไม่พบมณี เจาจึงบัญชา ให้ขึ้นทันใด โง่ง่าบัดสี ให้คนยากใจ ผายพวกทหาร ครั้นน้ำแห้งแล้ว ปีนม่ายต้นตาล ลนลานขึ้นไป เฒ่าร้ายใจแคล้ว ให้ขุดลงไป ไต้แก้วมณี รัศมีลุกใล ขวนกันต้นหา ใช้ให้ปราศรัย ตามคำ หน่อไท ไต้ลงมาพลัน ได้ยากเหลือใจ เพราะเฒ่าคนพาล อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร (อ®® 1 มิถุนายน ๒๕๓๙ Kaiyanamitra.org