การเข้าใจชีวิต : หน้า 117/128

แล้วก็ยิ้มๆ ไม่ได้เช้าอะไร ผมลืม เรื่องนี้ไปแล้วนะเนี่ย มานึกได้ก็ ตอนจะถูกรถชนนี่แหละ จริงของ เจ้าต้นนะ เมื่อกี้ ถ้าผมไม่โชคดี บ้าน รถ เงินสดในธนาคารของผม ไม่มีอะไรเป็นของผมอีกต่อไป ผม คงต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีอะไร ติดตัวไปจริงๆกลับไปคราวนี้คงต้อง ไปคุยกับเจ้าต้นเสียหน่อย ผมได้ ยินว่าเขากำลังจะเตรียมตัวเป็นสาม เณร ดีนะ อายุเพียงเท่านี้เข้าใจโลก “เมื่อตอนที่ผมได้ยินเสียงรถ การ์ตูน หุ่นยนต์ อะไรไปตามเรื่อง เบรค ผมหันไปเห็นรถที่มันวิ่งเข้า นี่กลับมาชวนผมสร้างพระ พูดจา มา ผมได้กลิ่นความตาย รู้สึกว่า คล่องแคล้ว ฉะฉาน ผมฟังดูรู้สึก มันอยู่ใกล้เราแค่ปลายจมูกนี่เองข่วง อยากจะร่วมบุญด้วยเหมือนกัน แต่ เวลานั้นผมคิดอะไรไม่ออก แต่แว้บ หนึ่ง ผมนึกถึงเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นลูกของพนักงานในบริษัท ชื่อต้น ต้นอายุแค่ ๑๒ ขวบเท่านั้น มีวันหนึ่งเขาตามแม่มาที่บริษัท พอ เห็นผมก็เข้ามาทักทาย แล้วชวนให้ พอได้ยินจำนวนเงินแล้ว บอกตรง ๆ ว่าตอนนั้นรู้สึกเสียดาย เลยบอก เจ้าต้นไปว่า โอย! ตั้งหมื่น ลุงไม่มี ดังค์หรอกจะไปเมืองนอกด้วย ต้อง ใช้ตังค์เยอะ เดี๋ยวไม่มีตังค์กลับ บ้านทำ ไง คุณรู้มั้ย? ต้นตอบผมว่า ผมสร้างพระ เป็นพระประจำตัวที่ ไง เขาบอกว่า “คุณลุงครับ หลวงพ่อ จะประดิษฐานที่เจดีย์ใหญ่ ซึ่งตอน บอกว่า มีแต่บุญเท่านั้นที่จะติดตาม เงินทองอย่างอื่น เอาติดตัวไปได้ นี้คนไทยกำลังตื่นตัวที่จะร่วมสร้าง เราไปได้ทุกหนทุกแห่ง ทรัพย์สิน พระและเจดีย์องค์นี้กันอย่างมากมาย ฟังแรกๆ ก็รู้สึกแปลกๆ ว่าเด็กอะไร อายุขนาดนี้แทนที่จะสนใจเรื่อง นั้น อย่างมากก็แค่เมืองนอก ไกลกว่า นั้นเอาไปไม่ได้แล้วละครับ พูด กัลยาณมิตร เข้าใจชีวิตได้ขนาดนี้ ผมคงต้องให้ เด็กพาเข้าวัดบ้างละมั้ง” ผมฟังธนาเล่าด้วยความรู้สึก คล้อยตาม เห็นด้วย ว่าชีวิตที่ผ่าน มาของผม ผมเข้าใจอะไรผิด ผม เข้าใจว่าเวลาของชีวิตที่สูญเสียไป ควรจะคืนมาเป็นทรัพย์สินศฤงคาร สะสมไว้ให้มากเท่ามาก เพื่อจับจ่าย ใช้สอยให้สบาย ไม่ขัดสน เมื่อนึก ถึงความยากลำบากกว่าจะหามาได้ เรื่องที่จะไปให้ใคร ให้เป็นบุญเป็น ทานนั้น ลืมไปได้เลย เคยมีอยู่ เหมือนกัน ที่จะต้องให้ไปเพราะ สถานการณ์บังคับ ก็เพื่อรักษาหน้า ตัวเองมากกว่า เรื่องที่จะทำ บุญ เพื่อบุญ ก็เคยมีอยู่บ้าง แต่ล่าสุด เมื่อไหร่ว่า ไม่ได้เสียแล้ว ทำไมนะ เด็กน้อยชื่อต้นคน นั้น ถึงได้เข้าใจชัดเจนถึงเรื่อง “บุญ” ซึ่งผมอยากจะเรียกว่า “ทรัพย์ สมบัติที่แท้จริงของมนุษย์” ผมอยาก จะพบเขาเลียแล้ว อันที่จริง ผม มิถุนายน ๒๕๓๙