การสร้างพระธรรมกาย : หน้า 64/128

ศาสนาฮินดูแต่อย่างใด เพราะคนจีน กับศาสนาฮินดูนั้นไกลกันนักหนา แต่ หากการสร้างการนั้น เกิดจากความ ศรัทธาเป็นอย่างยิ่งต่อสภาวะแห่งอรรน กาย ซึ่งในสมัยนั้นยังคงสว่างไสวอยู่ ในความทรงจำ อยู่ในตำรา แม้ว่า สภาวะแห่งธรรมกายจริงๆ ได้เลื่อน สลายไปนานแล้วก็ตาน ส่วน พระไดบุตสุ หรือ ไดบุตสึ แห่งเนืองนารา ประเทศญี่ปุ่นนั้น เชื่อ กันว่าเป็นพระที่สร้างอย่างเปี่ยมศรัทธา ปะปนความเชื่อในเรื่องเขียนของจีน หรือตันตรินิกาย (การบูชาผี และรูป เคารพ) ที่มีอยู่มากมายในทิเบต และ เนปาล เป็นจริงภายในออกมาได้เท่านั้น จึงควรถือเป็นสิ่งประเสริฐ เป็น บุญลาภอันเลิศสำหรับชาวพุทธคนไทย ผู้เกิดมาในยุคในสมัยปัจจุบัน ที่วิชชา ธรรมกายได้ย้อนกลับมาสว่างไสวอีก ครั้ง โดยเมตตาคุณของ หลวงพ่อวัด ปากน้ำ (พระมงคลเทพมุนี) เป็นวิชชา ที่ขณะนี้ในอารามวัดพระธรรมกายมีผู้ เข้าถึงจริงแล้ว รูปลักษณ์อันวิเศษซึ่ง เคยเป็นแต่เพียงเรื่อง “นามธรรม” ของ พระธรรมกาย สภาวะธรรมอันสุด วิเศษของพระพุทธเจ้า จึงถูกถ่ายทอด มาเป็นรูปธรรม ให้ผู้คนทั้งหลายได้ พบเห็น สามารถนอบน้อมเป็นนิมิต เป็นขวัญเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิต เป็นลิขิตที่จะเดินลู่หนทางแห่งธรรม อันบริสุทธิ์ให้เป็นไปได้ ในขณะที่ชาว ตะวันตกตะวันออกอีกมากมายสัมผัส ได้แต่เฉพาะคำ นิยามตามตำรา จนถึง กับกล่าวว่า “การพูดถึงสภาวะแห่งธรรม กายให้ถูกต้อง เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ประหนึ่งให้คนตาบอดบรรยายถึงความ งามของแสงตะวัน คนตาบอดก็หามองเห็นไม่ คือแม้แสงตะวันจะมีจริง แต่ แล้วจะ พระพุทธรูปลักษณะนี้ยังไม่อาจ บรรยายอย่างไรให้สมจริง คนไทยทุก ตีความกันได้ว่า เป็นการสร้างตาม วันนี้ จึงควรภูมิใจในสิ่งที่กำลังได้รับ พระสรีรภาคของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อใจภายในจะได้สดับตรับฟังถึงสิ่ง หรือสร้างตามพระธรรมกายของพระ ที่ผู้ทรงปัญญาอีกมากมายในโลกใบ พุทธองค์ สำหรับผู้เขียนมีความเห็นว่าน่า จะเป็นภาพลักษณ์ของพระธรรมกาย ของพุทธศาสนิกชนผู้รับเอาพระสัทฯ ตามแนวคิดของผู้ริเริ่ม คือพระเจ้า ธรรมโดยตรง ไปจากแคว้นคันอาระ ผ่านแม่น้ำเหลือง มหาสมุทร เป็น ศิลปะปริสุทธิ์ที่สุดของเมืองคันธาระ ไม่ กนิษกะ ผู้ปรารถนาจะสะพัด “ธงแห่ง ธรรมกาย” ให้ไสวไปในพิภพอันกว้าง เพียงแต่ช่างยังไม่สามารถถอดความ กัลยาณมิตร/โ๒ มิถุนายน ๒๕๓๙ เดียวกันนี้กำลังปรารถนา เพราะวิชชา ธรรมกาย คือจารึกที่ได้จากทะเลทราย บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ ความสำคัญ ที่ในความเป็นจริงแล้วตำราไม่อาจหยิบ ยื่นได้ นอกจากความบริสุทธิ์จริงของ ใจภายในเท่านั้น”