การค้นหามณี : หน้า 112/128

บัดนั้นเสนกอาจารย์ มาทูลภูบาล เมื่อนั้นจอมไตร การนั้นไม่เห็นมณี ลมเด็จท้าวไท ให้คนโพงนี้ได้วยดี เห็นแล้วทันท พระทรงชื่นชม มณีไม่ห็นแววไว จะดูปัญญา แล้วให้ขุดสระลงไป ขุดขึ้นเท่าไร วิท ราชา ภิรมย์หรรษา มโหสถทรามวัย ท้าวเสด็จไคลคลา มิได้ดวงแล้วเลยนา กับด้วยเสนา มนตรีน้อยใหญ่ พระสด็จไปถึง ที่พลับพลาชัย กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ ทรงประทับใน ท้าวไทเล็งแล เมื่อนั้นภูเบศ มโหลถบัณฑิต พระองคทรงเดช วิท ราขา แจ่มแจ้งในจิต วินิจผันแปร ตรัสแกไอรส มโหลดลูกยา ด้นตาลรีมมั่ง รังกามองแล จงบกกกิจจา ให้มาแจ้งใจ ดวงแล้วมีแน่ อยู่ในรังกา ดวงแล้วมณี ดวงเล้วมณี อยู่ในสระศรี รัศมีเสงใล รุ่งเรืองรัศมี ส่องศรีคงมา มโหลถกุมาร เห็นการอย่างไร ที่ในสระศรี รัศมีโสภา บิดานี้ไชร้ อยากได้มณี อยู่ในรังกา ที่นปลายตาล เลนกอาจารย์ มโหลถบัณฑิต เกณฑ์คนทํา การ วิดนี้ๆด้วยดี เจ้ารำพึงดีด ในจิตวิญญาณ นี้ๆนั้นแห้งไป ที่ในสระศรี พินิจพิศดู รู้ในอาการ ไม่เห็นมณี ลูกแล้วพ่ออา ทูลแก่กบาล ให้ทราบคดี เมื่อนั้นมโหลถ ดวงแล้วนี้ใช เลิศล้ำปรากฎ ไปด้วยปัญญา มิได้อยู่ใน สระโบกขรณี ทูลเท้าจอมไตร รู้ในวิญญา ส่องแสงลงไป ที่ในสระศรี ชอเชิญผ่านทํา เสด็จไปจงพลัน จงทราบธุลี ผ่านทาภพไตร โปรดเกล้าเกศา วิเทหราชา ดวงแล้วจินดา นะพระทรงธรรม์ ได้ทั้งวาจา มิช้าตรัสไป อยู่ในสระศรี คงมีสำคัญ ดวงแล้วมณี ทรงศรีเสงใส เหมือนว่าแม้นมั่น จะได้ง่ายดาย นั้นอยู่แห่งใด นะแลวพออๆ กระหม่อมนี้นา มโหลถจอมปราชญ์ ขอรับอาสา เอามาถวาย จึ่งให้อาถาด นั้นใส่นี้ๆมา โดยในประสงค์ เสนกนึกหมาย วางไว้ริมมั่ง โดยดั่งจินดา ขุดสระทำลาย งมงายปัญญา ขอเชิญผ่านทํา ทอดพระเนตรณี กัลยาณมิตร/7? ๑๑๐ มายเ๕๙