ข้อความต้นฉบับในหน้า
3) อนัตตา หมายถึง ความไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของใคร หาตัวตนที่แท้จริงไม่ได้
ไม่อยู่ในอำนาจบังคับบัญชาของเรา เช่น เราห้ามความแก่ ความเจ็บ ความตาย ให้เกิดขึ้นแก่
เราไม่ได้ แม้แต่ตัวเราที่เราคิดว่าเป็นของเรา เมื่อนำมาแยกธาตุกันจริง ๆ แล้ว เราก็พบเพียง
เลือดเนื้อ กระดูก เอ็น หนัง และอวัยวะอื่น ๆ อีกสารพัดที่ประกอบกันขึ้นมา หาตัวจริง ๆ
ของเราไม่เจอ มองเห็นเป็นตัวเราอยู่ได้แต่เพียงชั่วคราว พอถึงเวลาก็มลายหายไป ไม่ใช่ตัวตน
ที่ยั่งยืนไปตลอดกาล
คนทั้งโลกมองไม่เห็นไตรลักษณ์ในสรรพสิ่ง จึงลุ่มหลง ยินดียินร้าย หวั่นไหวไป
ในโลกธรรม 8 ประการ จึงต้องตกอยู่ในห้วงทุกข์ตลอดเวลา
8
แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเห็น ทรงรู้ในความจริงของสรรพสิ่งข้อนี้ดี จึงมาสอน
ให้ชาวโลกรู้จักการทําภาวนาให้ใจสงบนิ่งเหมือนแผ่นดินที่ไม่หวั่นไหวไปกับโลกธรรมทั้งปวง
ฉะนั้นการที่ปู่ย่าตาทวดสอนให้เรารู้จักทำใจให้หนักแน่นเหมือนแผ่นดินนั้น ก็เพราะ
ท่านมองโลกและชีวิตมาถึงจุดของความเป็นไตรลักษณ์ คือ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตน
ที่แท้จริงนี้เอง เพราะโลกธรรม 8 ประการ ไม่ว่าเราจะได้หรือไม่ได้อย่างไรก็ตาม ตัวของเรา
เองก็ต้องตกอยู่ในกฏไตรลักษณ์อยู่ดี สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตเราก็คือ ต้องฝึกทำใจให้สงบพร้อม
พบกับความไม่แน่นอนของชีวิตอยู่ตลอดเวลา เพราะเมื่อทำใจได้อย่างนี้แล้ว หากเกิดสิ่งใด
ที่ไม่คาดคิดขึ้นกับชีวิต ก็จะสามารถทำใจได้เป็น ทำสติกลับคืนมาได้เร็ว และสามารถมีชีวิต
อยู่ต่อไปได้ในโลกของความเป็นจริง เพราะทั้งสามี ภรรยา ลูกหลาน ล้วนตกอยู่ใน
กฎไตรลักษณ์ที่มีความไม่แน่นอนเป็นความแน่นอนเช่นเดียวกับตัวเราทั้งหมดนั่นเอง
คนที่มองเห็นความจริงของชีวิต และเพียรพยายามรักษาใจให้หนักแน่นไม่หวั่นไหว
ในโลกธรรมได้เหมือนแผ่นดินไม่สะทกสะท้านหวั่นไหวในของเหม็นและของหอมเช่นนี้ ย่อม
สามารถยกระดับศีลธรรมในจิตใจให้สูงส่งขึ้นไปได้อีกมาก และนี่คือคาถาป้องกันการหย่าร้าง
เป็นชั้นที่ 4
สรุป การประคับประคองชีวิตแต่งงานไปให้ได้ตลอดรอดฝั่งนั้น แท้จริงแล้วเป็น
เรื่องของการยกระดับคุณธรรมของตนเองและทุกคนในครอบครัวให้เพิ่มพูนไปด้วยกัน โดย
ต้องอาศัยองค์ประกอบ 4 ประการ ได้แก่
1) ต้องพึ่งตนเองให้ได้ก่อน
2) ต้องมีหลักการคัดเลือกคนมาเป็นคู่ชีวิต
3) ต้องมีพี่เลี้ยงในการประคับประคองชีวิตคู่
4) ต้องรู้จักขัดเกลาจิตใจให้งาม
30 DOU ห ลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ใ น ค ร อ บ ค รั ว