ความประเสริฐของปู่ย่าตายาย : หน้า 185/215

โดยสรุป เพราะว่าปู่ย่าตายายของเรา ท่านสร้างความประเสริฐให้เกิดขึ้นในตัว ด้วยการขจัดความโลภ ความโกรธ ความหลง ผ่านวิธีการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเช่นนี้ ลูกหลานจึงมีความรู้สึกว่า ท่านเป็น “ปูชนียบุคคล” ที่น่าเคารพ ยกย่อง น่ากราบไหว้ น่าเข้าใกล้ ท่านเป็นบุคคลที่ลูกหลานสามารถยึดถือเป็นต้นแบบในการ ดำเนินชีวิตได้อย่างแน่นอน เมื่อศึกษามาถึงตรงนี้ ก็ได้ข้อคิดว่า ปู่ย่าตายายที่ท่านฝึกฝนตัวของท่านได้ดีเยี่ยม อย่างนี้ ลูกหลานจะไม่มีทางทอดทิ้งท่านอย่างแน่นอน มีแต่กราบเช้ากราบเย็น เสมือนท่านเป็น พระในบ้าน 6.4.5 ความประเสริฐทำให้คําอวยพรเกิดความศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร เวลาที่เราเข้าไปกราบผู้ใหญ่ที่ท่านมีคุณธรรมมาก มีข้อสังเกตอย่างหนึ่ง ก็คือ เวลา ปู่ย่าตาทวดของเราท่านให้พร ทำไมเราจึงรู้สึกว่า พรของท่านมีความศักดิ์สิทธิ์ มีความขลังอยู่ด้วย “ความศักดิ์สิทธิ์ของพรเกี่ยวข้องกับความประเสริฐของผู้ให้พรอย่างไรกันแน่” หลวงพ่อรูปหนึ่งที่เคารพรัก ท่านให้ความรู้ในเรื่องนี้ไว้ว่า “ความศักดิ์สิทธิ์ของพร ขึ้นอยู่กับ “ความมีสัจจะต่อคุณธรรมความดีของผู้ให้พร “ถ้าผู้ให้พรเป็นคนมีสัจจะต่อคุณธรรมความดีมาก คำพรก็มีความศักดิ์สิทธิ์มาก แต่ถ้าผู้ให้พรมีสัจจะต่อคุณธรรมความดีน้อย คำพรก็มีความศักดิ์สิทธิ์น้อย” แล้วท่านก็ชี้แนะให้ย้อนไปดูเรื่องเก่า ๆ ในตำรับตำราโบราณ โดยท่านให้เปิดดู หลักฐานจากพระไตรปิฏก เรื่อง “พระองคุลิมาล” ซึ่งเป็นหลักฐานที่อธิบายเรื่องนี้ได้ชัดเจน หลวงพ่อท่านชี้ให้เห็นภาพชัดเจนว่า “พระองคุลิมาล ก่อนบวชท่านเคยเป็นโจรฆ่าคนมาเกือบพันชีวิต คนที่จะฆ่าแล้วได้ ครบหนึ่งพัน ก็คือ มารดาของท่านเอง แต่ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้ล่วงหน้า จึงได้เสด็จมา ตักพบกับท่าน ท่านเห็นพระพุทธองค์แล้วก็คิดจะฆ่า แต่ว่าพระพุทธองค์ก็ทรงเตือนสติให้ได้คิด แล้วก็เทศน์โปรดให้ท่านฟังที่ข้างทางนั้นเอง ท่านจึงสำนึกบาปได้ ขอบวชเป็นพระภิกษุ แล้วตั้งใจบำเพ็ญเพียรอยู่ในสำนักของพระพุทธองค์ แต่เนื่องจากท่านเคยเป็นโจรที่มีชื่อเสียงลือกระฉ่อนเรื่องฆ่าคนไม่เลือกหน้า ระยะแรก ๆ เวลาออกบิณฑบาต ท่านไม่ค่อยได้อาหาร เพราะพอชาวบ้านจำหน้าได้ว่า ท่านคือ โจรองคุลิมาล ก็ตกใจ เผ่นหนีกันไปหมด บางวันก็ถูกรุมขว้างปาจนเลือดอาบ 174 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ในครอบครัว