ผลดีจากการทำความดี : หน้า 134/215

ผลดีระดับที่ 1 เวลาทำความดีก็เช่นกัน ทันทีที่ทำเสร็จ ไม่ว่าจะมีใครเห็นหรือไม่ ก็ตาม เราก็ได้รับผลดีในขั้นต้นทันที คือได้รับความสบายใจว่าเราได้ทำความดีแล้ว ผลดีระดับที่ 2 เมื่อเราทำความดีซ้ำแล้วซ้ำอีกติดต่อกัน ผลแห่งความดีในระดับที่ 2 ก็จะตามมา คือบุคลิกจะดีขึ้น อุปมาเหมือนกับได้ใบตองมาห่อของห่อขนมนะ ผลดีระดับที่ 3 ครั้นทำซ้ำอีกต่อไปเป็นแรมเดือนแรมปี ผลแห่งความดีในระดับที่ 3 จึงจะออก คือไม่ว่าจะหยิบจะทำอะไรก็รู้สึกว่าจะมีโชค มีลาภ หรือคล่องตัวขึ้น ทำงานการ สําเร็จทุกอย่าง อุปนิสัยใจคอก็ดีขึ้นจนผิดสังเกต อุปมาเหมือนได้หัวปลีมากินอย่างนั้นแหละ ผลดีระดับที่ 4 ถ้าทำซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่ยอมหยุดยั้ง ผลแห่งความดีที่ตามมา คือเป็นที่ ยอมรับของคนทั่วไปในสังคม เราปลูกกล้วย กว่าจะได้กินผลของมัน ยังต้องรอเป็นปี การทำความดีกว่าจะเห็นผล จนสังคมยอมรับ ก็เป็นธรรมดาต้องอาศัยเวลาเหมือนกัน เพราะฉะนั้นอย่าใจร้อน คนส่วนมากเวลาทำความดีมักเข้าข้างตนเอง อยากให้ความดีส่งผลเร็วทันใจ ส่วน ความชั่วที่เคยทำมาแล้วเท่าไร ๆ กลับนึกบนบานศาลกล่าวว่า อย่าให้ตามมาทันเลย แต่เวลา คนอื่นทำความชั่ว โดยเฉพาะถ้าเดือดร้อนมาถึงตนด้วย จะนึกอยากให้ผลแห่งความชั่วนั้นตาม มาถึงเขาเร็ว ๆ ลืมนึกถึงความดีที่เขาเคยทำไว้ จนกระทั่งคนดีเกิดสงสัยว่าทำดีได้ดีจริงหรือ ในบรรดาคนใจร้อนทั้งหลาย ที่อยากให้กรรมส่งผลทันตาเห็นนั้น จริง ๆ แล้วเขา คิดแต่เฉพาะที่จะได้ผลประโยชน์ คือถ้าสมมติว่าเขาให้ทานปุ๊บก็รวยปั๊บทันทีเขาถูกใจ ตรงกันข้าม ถ้าเขาโกหกปุ๊บ ฟันหักหมดปากปั๊บ เขากลับนึกว่าไม่ยุติธรรม คนเรามักเป็นเสียอย่างนี้ คือ เข้าข้างตัวเอง และเพราะใจร้อนถึงได้เกิดสงสัยกฎแห่งกรรมอยู่ร่ำไป เพราะฉะนั้น นับแต่วันนี้เป็นต้นไปขอให้เลิกใจร้อน อย่าเข้าข้างตนเอง รู้จักทำใจให้ เป็นกลาง ๆ ให้ความยุติธรรมแก่สิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ตัว แต่การจะทำอย่างนี้ได้ต้องอาศัยการนั่ง สมาธิมาก ๆ เท่านั้น” คุณผู้อ่านคงจะเห็นแล้วว่า จากคำตอบของหลวงพ่อที่ยกมาเล่าให้ฟังนี้ การทำดี ถ้าทำไม่เป็น ก็คงไม่ได้ผลดีเช่นกัน ดังนั้นจะทำดีทั้งทีแล้ว เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด นั่นคือทำให้ถูกดี ถึงดี และพอดีเท่านั้นจึงจะได้ผลดี เพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่ลูกหลาน เขาจะได้เชื่อมั่นว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วนั่นเอง é y e é é บ ท ที่ 5 ส อ น ลู ก ให้รู้จักชีวิต DOU 123