ข้อความต้นฉบับในหน้า
ท่านประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกหลานดู ยามว่างก็อบรมศีลธรรมให้เด็กเล็ก
ในบ้าน เล่านิทานบ้าง เล่าประสบการณ์ชีวิตที่เป็นประโยชน์บ้าง เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนใจให้
ลูกหลานตั้งตนอยู่ในศีลธรรม
ท่านจะไม่ยอมเข้าไปก้าวก่ายในเรื่องเขย เรื่องสะใภ้เป็นอันขาด เพราะถือว่าเป็น
ผู้ใหญ่แล้ว จะต้องรู้จักแบกรับเรื่องต่าง ๆ ในครอบครัวและแก้ปัญหาด้วยตนเองเป็น โดยที่ไม่มี
ท่านเข้าไปเกี่ยวข้อง หรือคอยเข้าไปเป็นคนกลางคอยไกล่เกลี่ยทุกเรื่องไป ในที่สุดแล้ว จะได้
เป็นเสาหลักต้นต่อไปของครอบครัวมาทดแทนท่านได้สำเร็จ
ทรัพย์สมบัติใดที่มีอยู่ก็เริ่มมอบให้เป็นภาระของบุตรหลานดูแลรักษาต่อไป เพราะ
ถือว่า เวลาของท่านเหลือน้อยแล้ว ต้องวางมือจากภาระในการดูแลมรดกตกทอดของบรรพบุรุษ
และมอบให้เป็นภาระหน้าที่ของลูก ๆ ต่อไป ส่วนทรัพย์สมบัติที่งอกเงยมาจากความพากเพียร
ของท่าน ในส่วนที่ต้องเก็บไว้เป็นเงินค่าจัดงานศพและทำบุญก้อนสุดท้าย ท่านก็จะแบ่งเอาไว้
ต่างหากเรียบร้อย ไม่ปล่อยให้ลูกหลานเป็นภาระเรื่องเงินค่าทําศพของท่าน ส่วนที่เหลือจากนี้
ท่านก็มอบเป็นต้นทุนในการดูแลครอบครัวของลูกหลานต่อไป ท่านแบ่งทรัพย์สินมรดกไว้
เรียบร้อย พร้อมทั้งเตรียมตัวตายอยู่ตลอดเวลา หากวันใดต้องลาโลกนี้ไป ท่านก็ถือว่าได้ทํา
หน้าที่ปูชนียบุคคลของบ้านสมบูรณ์แบบแล้ว
ท่านผู้อ่านที่เคารพ ท่านคงเห็นแล้วว่า ผู้สูงอายุในประเภทที่ 2 นี้ จะไม่มีทางเหงา
หงอยในบั้นปลายชีวิต เพราะลูกหลานอยากใกล้ชิด อยากเข้าใกล้ เนื่องจากยิ่งเข้าใกล้ ก็จะได้
ทั้งความรู้ ความดี ความทันโลก ทันชีวิต และความเย็นกายเย็นใจเป็นปกติ ดังนั้น เมื่อเรามอง
เห็นอนาคตผู้เฒ่าของตัวเองแล้ว เราก็ควรเตรียมตัวแก่ก่อนแก่ คือ เตรียมตัวเป็นพระในบ้าน
ตั้งแต่วันนี้กันเถิด
6.4 การให้พรลูกหลาน
เมื่อชีวิตก้าวเข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเท่าไร การอำนวยอวยพรให้ลูกหลานมี
ความสุข ความเจริญก้าวหน้า ก็ดูเหมือนจะเป็นหน้าที่หลักของผู้ใหญ่ที่เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่ง
แต่การให้พรนั้น ถ้าทำไม่เหมาะสมกับวัยวุฒิและคุณวุฒิของความเป็นผู้ใหญ่ ลูกหลานก็จะไม่
ให้ความเคารพนับถือเกรงใจ การได้ศึกษาว่า ปู่ย่าตายายของเรา มีหลักการและวิธีการให้พร
อย่างไร ลูกหลานจึงอยากเข้าใกล้ อยู่ในโอวาท และเติบโตเป็นคนดีของสังคม จะช่วยให้เรา
เห็นภาพการปรับตัวสู่บั้นปลายชีวิตที่ชัดเจนขึ้น
166 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ในครอบครัว