การสร้างความกตัญญูในครอบครัว PD 001 หลักการสร้างความสุขในครอบครัว หน้า 175
หน้าที่ 175 / 215

สรุปเนื้อหา

ปู่ย่าตาทวดท่านให้หลักการเรื่องนี้ไว้อย่างชัดเจนว่า การป้องกันลูกหลานลืม พระคุณปู่ย่าตาทวดที่ดีที่สุด คือพ่อแม่ต้องจูงมือลูกตั้งแต่เล็กไปเป็นลูกมือช่วยอุปัฏฐากดูแล ปู่ย่าตาทวดของลูกหลานอยู่เสมอ พ่อแม่ดูแลปู่ย่าตาทวดได้ดีอย่างไร ต่อไปเขาก็จะดูแลพ่อแม่ อย่างนั้น ตามที่เขาได้รับการฝึกฝนมา และที่สำคัญก็คือ การจะปลูกฝังความกตัญญูให้ได้ผลเร็ว เมื่อพ่อแม่ให้ลูกมีส่วน ร่วมในการปรนนิบัติดูแลปู่ย่าตายาย จะต้องพรรณนาพระคุณของท่านให้ลูกฟังทั้งต่อหน้าและ ลับหลังด้วย การทำอย่างนี้จะทำให้เขาเห็นภาพบุคคลที่มีความกตัญญูกตเวทีได้ชัดเจนจาก พ่อแม่ของเขาเอง เขาก็จะรู้ว่าการเป็นคนมีความกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่ต้องปฏิบัติตนอย่างไร จึงถูกต้อง แต่ว่าถ้าพ่อแม่ปรนนิบัติปู่ย่าตายายไป ก็บ่นไป ด่าไป หรือบางทีตวาดทุบตีลงไม้

หัวข้อประเด็น

- การสร้างความกตัญญูในครอบครัว

ข้อความต้นฉบับในหน้า

รำคาญ ถ้าไม่ได้รักปู่ย่าตาทวดจริง ๆ เขาก็ไม่อยากดูแล บางคนที่ทนดูแลอยู่เพราะหวังได้ มรดกของผู้เฒ่าก็มีอยู่มาก เราจะมีวิธีป้องกันไม่ให้ปัญหาลืมพระคุณปู่ย่าตาทวดนี้เกิดขึ้นใน ครอบครัวของเราอย่างไร ปู่ย่าตาทวดท่านให้หลักการเรื่องนี้ไว้อย่างชัดเจนว่า การป้องกันลูกหลานลืม พระคุณปู่ย่าตาทวดที่ดีที่สุด คือพ่อแม่ต้องจูงมือลูกตั้งแต่เล็กไปเป็นลูกมือช่วยอุปัฏฐากดูแล ปู่ย่าตาทวดของลูกหลานอยู่เสมอ พ่อแม่ดูแลปู่ย่าตาทวดได้ดีอย่างไร ต่อไปเขาก็จะดูแลพ่อแม่ อย่างนั้น ตามที่เขาได้รับการฝึกฝนมา และที่สำคัญก็คือ การจะปลูกฝังความกตัญญูให้ได้ผลเร็ว เมื่อพ่อแม่ให้ลูกมีส่วน ร่วมในการปรนนิบัติดูแลปู่ย่าตายาย จะต้องพรรณนาพระคุณของท่านให้ลูกฟังทั้งต่อหน้าและ ลับหลังด้วย การทำอย่างนี้จะทำให้เขาเห็นภาพบุคคลที่มีความกตัญญูกตเวทีได้ชัดเจนจาก พ่อแม่ของเขาเอง เขาก็จะรู้ว่าการเป็นคนมีความกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่ต้องปฏิบัติตนอย่างไร จึงถูกต้อง แต่ว่าถ้าพ่อแม่ปรนนิบัติปู่ย่าตายายไป ก็บ่นไป ด่าไป หรือบางทีตวาดทุบตีลงไม้ ลงมือกับท่านด้วยความเกรี้ยวกราด ทั้งต่อหน้าและลับหลังลูกด้วยแล้ว ลูกได้เห็นได้ยินก็จะ จําเป็นแบบอย่าง แล้วก็จะทำกับปู่ย่าตายายอย่างที่พ่อแม่ทำบ้าง กงเกวียนกำเกวียนนี้ก็จะย้อน มาถึงพ่อแม่เองในยามแก่ชรา ความช้ำใจที่ปู่ย่าตาทวดเคยรู้สึกว่าลูกหลานไม่รัก ความช้ำใจที่ เหมือนเป็นส่วนเกินของบ้าน ความช้ำใจเพราะไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน ความช้ำใจที่รู้สึกว่ามีฐานะ แย่กว่าคนรับใช้ ก็จะย้อนคืนมาทำลายจิตใจของพ่อแม่บ้าง ในยามบั้นปลายชีวิตของพ่อแม่เอง เพราะไปทําตัวอย่างที่ไม่ถูกต้องให้เขาดู พ่อแม่อยากให้ลูกดูแลตนเองในยามแก่ชราให้ดีที่สุดอย่างไร ก็ต้องดูแลพ่อแม่ของ ตนเองให้ดีที่สุดควบคู่ไปกับฝึกให้เขาช่วยเป็นลูกมืออย่างนั้นด้วย วันหนึ่งเมื่อเขาโตขึ้นแล้ว เขาจะต้องดูแลพ่อแม่ให้ดีที่สุด ไม่ให้มีสิ่งใดมากระทบกระเทือนใจแม้แต่น้อยเลย มีแต่ตั้งใจ เอาบุญดูแลพ่อแม่อย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พ่อแม่ปลูกฝังความกตัญญูกตเวทีให้แก่ลูกแล้ว ปู่ย่าตาทวด ท่านก็เตือนอีกว่าพ่อแม่เองก็ต้องเตรียมตัวแก่ก่อนแก่ด้วย นั่นก็คือ การเตรียมตัวเป็น ปูชนียบุคคลประจําบ้านนั่นเอง ถ้าไม่ฝึกฝนตนเองเอาไว้ล่วงหน้า พอสังขารร่วงโรยลงมากแล้ว ก็จะปรับใจไม่ทัน และ นั่นก็จะเกิดความเครียดหลายอย่างตามมาอีก กลายเป็นบั้นปลายชีวิตที่มีความทุกข์เพราะไม่ เคยเตรียมตัวมาก่อนนั่นเ 164 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ใ น ค ร อ บ ครัว า
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More