ข้อความต้นฉบับในหน้า
บทที่ 3
ความสามัคคีในครอบครัว
3.1 วิธีสร้างความสามัคคีในบ้าน
หลายสิบปีมานี้ เรามีค่าหนึ่งที่ใช้เรียกคนที่มาจากสภาพบ้านแตกสาแหรกขาดว่า
“เด็กฮาร์ท” หรือ “เฒ่าฮาร์ท” แน่นอนว่าไม่มีใครอยากตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ แต่ทำไม
ครอบครัวของเขาจึงแตกแยกไปคนละทิศคนละทาง หากไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง เราอาจทำ
ความบาดหมางให้เกิดขึ้นในครอบครัวก็เป็นได้ เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องสําคัญที่ควรรู้
คนที่ถูกเรียกว่าเด็กฮาร์ทนั้น บางคนมาจากครอบครัวที่พ่อแม่แตกแยกมีปัญหา
ทะเลาะเบาะแว้งทุบตีกันเป็นประจํา ทําให้ตนเองและพี่น้องกลายเป็นเด็กมีปัญหา ดื้อด้าน
เกะกะเกเร ไม่เชื่อฟังใคร เพราะไม่มีใครสอนมาตั้งแต่แรกแล้ว
แต่บางคนมาจากครอบครัวที่พ่อแม่ครองเรือนกันดี แต่สาเหตุที่เขาหนีออกจาก
บ้านก็เพราะพี่น้องไม่ถูกกัน บางครั้งคิดแย่งสมบัติกันตั้งแต่อายุเพียง 12-13 ขวบเท่านั้น
ปัญหาทำนองนี้ เมื่อพิจารณาดูลึก ๆ จะพบว่า สาเหตุที่แท้จริง คือ การขาด
ความสามัคคีในครอบครัว เริ่มจากความไม่พร้อมหน้าพร้อมตา กลายเป็นความห่างเหิน และ
นํามาซึ่งความแตกร้าวในที่สุด
จุดเริ่มต้นของอันตรายที่นำไปสู่ความแตกแยกในครอบครัวได้เร็วที่สุด
ก็คือ บ้าน
นกินข้าวไม่พร้อมกัน
ครอบครัวที่มีลูกหลายคน แต่ถึงเวลากินข้าว พ่อแม่ลูกมากินข้าวไม่พร้อมหน้ากัน
จะยิ่งเห็นการกระทบกระทั่งกันระหว่างพี่น้องได้ชัดเจน
สมมติว่าวันนี้แม่ทำกับข้าวอร่อยถูกปากทุกคน ต่างคนก็กินข้าวได้มากขึ้น ปัญหาที่
อาจเกิดขึ้นก็คือ ข้าวไม่พอกิน
ถ้าครอบครัวนี้กินข้าวพร้อมหน้ากัน ข้าวก็อาจจะขาดไปสักครึ่งชาม เมื่อเฉลี่ย
ทุกคนแล้วก็ขาดไปเพียงคนละ 2-3 ช้อนเท่านั้น ไม่กระทบกระเทือนเท่าไร
แต่ถ้าครอบครัวซึ่งพ่อแม่ลูกนี้กินข้าวไม่พร้อมกัน เกิดเรื่องแน่นอน ลูกคนที่มากิน
ทีหลังจะได้กินไม่เต็มอิ่ม แค่ได้ข้าวขาดไปสักครึ่งชามก็จะเริ่มน้อยใจขึ้นมาแล้ว ยิ่งถ้าเขาเป็น
ลูกคนที่ขยันทํางานในบ้านมากที่สุดเท่าใด ความน้อยใจก็ยิ่งมากขึ้นตามลำดับเท่านั้น
76 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ในครอบครัว