การให้พรลูกหลาน : หน้า 178/215

6.4.1 “การให้พร” คืออะไร “พร” มาจากคำว่า “วร” (วะ-ระ) ในภาษาบาลี “วร” แปลว่า “ความประเสริฐ” การให้พร หมายถึง การให้ความประเสริฐ ดังนั้น การที่ผู้ใหญ่ให้พรลูกหลาน ก็คือ การให้ความประเสริฐแก่ลูกหลาน 6.4.2 ความสําคัญของการให้พร หลายท่านอาจจะไม่เคยทราบมาก่อนว่า การให้พรลูกหลาน เป็นประเพณีโบราณที่ ครอบครัวไทยสมัยก่อนนิยมปฏิบัติเป็นกิจวัตรประจำวัน โดยทุกวันก่อนจะเข้านอน พ่อแม่และ ญาติพี่น้องในบ้านจะพาลูกหลานทุกคนมากราบขอพรปู่ย่าตายายอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา แล้ว ท่านก็จะเอ่ยอ้างเอาความดีของท่านที่ได้ทำในวันนั้นมาเป็นคำอวยพรให้แก่ลูกหลาน ทำให้ลูก หลานได้เห็นตัวอย่างที่ดีจากปู่ย่าตายาย กลายเป็นการปลูกฝังถ่ายทอดคุณธรรมความดี ภายในบ้าน และเป็นการตอกย้ำให้ลูกหลานมีความเชื่อมั่นในเรื่องการทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วอยู่ เป็นประจำ สังคมไทยสมัยก่อนอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข ปัญหาสังคมมีน้อย ก็เพราะครอบครัว ส่วนมากของประเทศได้อาศัยกิจวัตรนี้ ถ่ายทอดความดีของผู้ใหญ่ในบ้านให้แก่ลูกหลานอย่าง สมาเสมอ การให้พรก่อนนอนนี้ ปู่ย่าตายายถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ของครอบครัว เพราะท่าน ทราบดีว่า หากครอบครัวใดห่างหายเสียงคำพรจากผู้ใหญ่ในบ้านแล้ว ก็เท่ากับบ้านนั้น “ขาดการรวมใจ” ไปด้วย เมื่อบ้านขาดการรวมใจ ก็เหมือนบ้านที่ขาดใจ เพราะขาดเสียงธรรมะ ขาดเสียงให้ กําลังใจ ขาดเสียงเตือนสติจากผู้ใหญ่ในบ้าน ความขัดแย้ง กระทบกระทั่ง ความเหงาหงอย หดหู่ ขาดขวัญกำลังใจของสมาชิก ในบ้านก็จะแทรกเข้ามาทันที ความอบอุ่นผูกพันของสมาชิกในบ้าน ก็จะจืดจางลงไปทีละน้อย และหมดไป ในที่สุดบ้านหลังนั้นก็จะมีแต่เสียงดุด่า เสียงทะเลาะวิวาท เสียงดื่มเหล้าเมายา เสียงอบายมุขเกิดขึ้นทุกวัน ความสุขในบ้านหลังนั้น ก็จะเลือนหายไปพร้อมกับเสียงผู้ใหญ่ อวยพรให้ลูกหลาน บ ท ที่ 6 บั้ น ป ล า ย ชี วิ ต DOU 167 เท