การเลี้ยงลูกให้เป็นคนดี : หน้า 62/215

เด็กคนที่สอง แม่ให้นมตลอดเวลา แม้เด็กไม่หิวนมก็ไหลเข้าปากของเด็กเอง เด็กก็เลย ตัวอ้วนอารมณ์ดี แต่เข็นไม่ขึ้น เพราะเฉื่อยแฉะ ขี้เกียจเหมือนพ่อแม่ได้ลูกหมูมาเลี้ยงไว้ เด็กคนที่สาม แม่ให้นมเป็นเวลา ได้นิสัยตรงต่อเวลา สุขภาพแข็งแรง มีเหตุมีผล อารมณ์ดี รับผิดชอบ ตัดสินใจดี เลี้ยงง่าย เหมือนได้บัณฑิตนักปราชญ์มาอยู่ในบ้าน เพราะฉะนั้นบ่อเกิดนิสัยดีและเลวของลูก ก็มาจากการฝึกให้ลูกคิด พูด ทำ ผ่านปัจจัย 4 ผ่านงานที่ทำ และผ่านกิจวัตรประจำวันในทางดีหรือเลวนั่นเอง ถ้าพ่อแม่จะเพาะคุณสมบัติของลูกที่ดี คือ ไม่โง่ ไม่แสบ ไม่แล้งน้ำใจให้แก่ลูกรัก ก็ต้องฝึกความเคารพ ความมีระเบียบวินัย และความอดทน โดยฝึกผ่านปัจจัย 4 ที่ลูกใช้ ฝึกผ่านงานที่ลูกรับผิดชอบ และฝึกผ่านกิจวัตรประจำวันของลูก นิสัยที่ดี คือ ไม่โง่ ไม่แสบ ไม่แล้งน้ำใจก็จะเกิดขึ้นมาประจําตัวลูกอย่างแน่นอน 2.1.5 เลี้ยงลูกอย่างไรให้ไม่โง่ เด็กที่จะไม่โง่นั้น พ่อแม่ต้องฝึกปัญญาของลูกผ่านความเคารพ ความเคารพ คือ ความตระหนักซาบซึ้งในคุณค่าและคุณประโยชน์ อย่างถูกต้องตามความเป็นจริงที่บุคคลนั้น หรือสิ่งของนั้นมีอยู่ประจำตัว ปัญญาแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ปัญญาทางโลก กับ ปัญญาทางธรรม ปัญญาทางโลก คือ ความรู้วิชาการสำหรับการทำมาหากิน แต่ถ้าไม่มีศีลธรรม กำกับ เด็กก็อาจนำความรู้นั้นไปใช้ในทางที่ผิดได้ เช่น มีความรู้ทางเภสัช แต่ไม่นำไปผลิตยา รักษาคน กลับนำไปผลิตเฮโรอีน ส่งไปขายทั่วโลกแทน เพราะฉะนั้นปัญญาในทางโลก ต้องควบคู่ไปกับปัญญาทางธรรมด้วย ปัญญาทางธรรม คือ ปัญญาที่ใช้สำหรับการตัดสินถูก-ผิด ดี-ชั่ว บุญ-บาป ควร-ไม่ควรทํา ซึ่งเด็กจะต้องได้อาศัยจากการศึกษาคำสอนในพระพุทธศาสนา และฝึกภาค ปฏิบัติด้วยการที่พ่อแม่นำลูกทำความเคารพปู่ย่าตายาย เพื่อรับฟังโอวาท ฟังข้อคิดประสบการณ์ ความทันโลก ทันชีวิต ทันคนจากผู้ใหญ่ แหล่งแห่งปัญญาทางธรรมที่เคารพแล้วจะทำให้เกิดปัญญา มี 7 แหล่ง คือ 1. เคารพในพระพุทธ 2. เคารพในพระธรรม 3. เคารพในพระสงฆ์ บ ท ที่ 2 ก า ร เลี้ยงลูกให้เป็นคนดี DOU 51 การ