การสร้างความสามัคคีในครอบครัว : หน้า 92/215

เพราะฉะนั้น ในกรณีที่เกิดปัญหาความแตกแยกขึ้นแล้วก็ขอให้คำแนะนำแก่ คุณพ่อคุณแม่ แม้สำหรับตัวคุณหนู จะเป็นพี่สาวคนโต ก็ต้องยกบทบาทนี้ให้คุณพ่อคุณแม่ก่อน แล้วคอยให้ความร่วมมือกับท่านก็แล้วกัน นั่นคือ 1. บีบเศรษฐกิจในบ้านเข้ามา เงินทอง อย่าให้มีใช้เหลือเฟือ เจ้าพี่น้องคู่นี้ทะเลาะกัน อย่าจ่ายเงินให้ใช้มากนัก ต้องให้พึ่งพาอาศัยกันบ้าง 2. ใช้ให้ทำงานบ้านร่วมกันให้มากๆ เรื่องที่มึนตึง ไม่พูดกัน มันจะค่อยคลายตัวไป เพราะต้องร่วมงานกัน ไม่พูดกัน ก็ทํางานไม่ได้ วิธีนี้ค่อนข้างได้ผลมาก 3. ถ้าเด็กยังไม่โตเกินไปนัก ต้องใช้ไม้เรียวกำกับบ้าง ถ้าเรามีเหตุผลแล้ว ก็ไม่ต้องกลัวเด็กหนีออกจากบ้าน เด็กตัวเท่านี้ยังเก่งไม่จริง ไม้เรียวยังจําเป็นสําหรับการเลี้ยงลูก แต่ต้องใช้ให้เป็น ตีไปสอนไป ไม่ใช่ตีเจียนตาย อย่างไรก็ดี ควรใช้ระดับแรกก่อน คือ ตัดเงินลง แล้วให้ช่วยกันทำงาน ถ้าเอาเปรียบกันมากเกินไป เด็กจะตั้งข้องัดกันเอง ธรรมดาเด็กโกรธกันไม่นานหรอก พอเงินหมด เดี๋ยวก็ต้องช่วยกันทํางาน ถ้าในบ้านมีคนรับใช้ ก็ให้คนรับใช้ทําเฉพาะงานส่วนกลาง งานส่วนตัวให้ลูกรู้จัก จัดการกันเอง งานที่ต้องรับผิดชอบร่วมกัน ทำให้พี่ ๆ น้อง ๆ ต้องหันหน้าเข้าปรึกษากัน ต้องใช้มาตรการนี้ตั้งแต่ลูก ๆ ยังเล็ก ถ้าไปใจอ่อนตามใจเด็ก ในที่สุดจะได้ลูกที่เขี้ยวจะลากดิน ทั้งคู่” เมื่อพี่สาวฟังจบใบหน้าของเธอก็ยิ้มขึ้นมาอย่างมีหวัง และนำวิธีการของหลวงพ่อท่าน ไปกอบกู้สถานการณ์ในครอบครัวของเธอต่อไป คุณพ่อคุณแม่ท่านใดที่อ่านเรื่องนี้แล้ว ก็ขอให้ปลูกฝังความสามัคคีของลูกด้วย ความเคารพตามลำดับอาวุโสอย่างเคร่งครัด ฝึกความรับผิดชอบร่วมกันให้แก่ลูกทุกคน ลูกของเราเมื่อโตขึ้นก็จะได้รักกัน ช่วยเหลือเจือจุนซึ่งกันและกัน แม้ลำบากก็ไม่ทอดทิ้งกัน เพียงเท่านี้พ่อแม่ก็หมดห่วง บทที่ 3 ค ว า ม สามัคคี ใ น ค ร อ บ ค รั ว DOU 81