การทำภาวนาและการศึกษาธรรมะ : หน้า 184/215

วิธีการฝึกสติของท่าน ได้ยึดแบบแผนตามคําสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งท่านได้จากการไปวัด เพราะวัดคือแหล่งความรู้เรื่องศีลธรรมให้แก่ประชาชน และวิธีฝึกสติที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสั่งสอนไว้ ก็คือ “การทำภาวนา” การทำภาวนา คือ การกำจัดความเห็นผิดเป็นชอบด้วยการฝึกใจให้มีความสะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส และมีสติตั้งมั่นอยู่ในความถูกต้องดีงามอยู่ตลอดเวลา โดยปู่ย่าตายายจะฝึกสติของท่านผ่าน 3 เรื่องต่อไปนี้มาตลอด ท่านฝึกของท่านมา ตั้งแต่ก่อนจะมีครอบครัว ท่านทำสิ่งเหล่านี้ให้กลายเป็นชีวิตประจำวันของท่าน แม้ในยาม บั้นปลายชีวิตท่านก็ยังฝึกอยู่ไม่ขาด นั่นคือ 1. ท่านศึกษาธรรมะทุกวัน 2. ท่านสอนธรรมะให้แก่ลูกหลานทุกวัน 3. ท่านทำภาวนาทุกคืน การศึกษาธรรมะทุกวัน ทำให้ใจของท่านได้รับการเตือนสติจากพระธรรมคําสอน ของพระพุทธองค์อยู่เสมอว่า อย่าขาดการทำบุญ เพราะว่า คนเรานั้นเกิดมาแล้ว ต้องตายแน่ และสิ่งที่เรานําติดตัวไปได้ ก็มีแค่บุญกับบาปเท่านั้น ถ้าทำบุญไว้มาก ปัญหาก็ลดน้อย ความ สุขก็มีมาก แต่ถ้าทำบาปไว้มาก นอกจากปัญหาจะมีมากแล้ว ความสุขที่มีก็จะหมดไปด้วย การสอนธรรมะให้แก่ลูกหลานทุกวัน ทำให้ใจของท่านได้รับการทบทวนความรู้ เรื่องศีลธรรมอยู่เสมอ อีกทั้งเป็นการถ่ายทอดให้ลูกหลานมีความรู้เรื่องศีลธรรมไปในตัว เมื่อจิตใจผูกพันอยู่กับธรรมะอย่างนี้ ลูกหลานก็อยากเข้าใกล้ ไม่เป็นโรคน้อยใจ แล้วก็กลาย เป็นพระในบ้าน คอยเตือนสติลูกหลานให้เป็นคนดี การทําภาวนาทุกคืน เป็นการฝึกสติของท่านโดยตรง เพราะเมื่อท่านหมั่นท่าสมาธิ ทุกวันเป็นประจํา ใจของท่านก็จะคุ้นกับความสงบ ผ่องใส ไม่ขุ่นมัวง่าย สิ่งใดที่จะมายั่วเย้าให้ ใจของท่านไปติดเหยื่อล่อทางตา หู จมูก ปาก ลิ้น กาย และใจ ก็ทำได้ยาก เพราะความคุ้นกับ ความสงบของใจท่าน จะปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ทันที ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงเป็นคนที่ลุ่มหลงในสิ่งที่ไม่ถูกต้องได้ยาก และยังมีความทันคน ทัน กิเลสอยู่เพียบพร้อม ทำให้ท่านเป็นคลังปัญญาให้แก่ลูกหลานได้อีกด้วย ลูกหลานคนใดอยาก ได้ปัญญา อยากได้ความทันคน ทันกิเลส เมื่อเข้าไปหาท่านแล้วย่อมไม่ผิดหวัง มีแต่ได้รับคำ แนะนำที่ดีอย่างเต็มที่อย่างแน่นอน บ บ ท ที่ 6 บั้ น ป ล า ย ชี วิ ต เท DOU 173