การแก้ไขปัญหาความแตกแยกในครอบครัว : หน้า 90/215

เหตุการณ์มีอยู่ว่า ครอบครัวหนึ่ง มีพ่อแม่และลูกอีก 3 คน พี่สาวคนโตกำลังกลุ้มใจ คิดไม่ตก ใบหน้าของเธอเศร้าสร้อยหม่นหมอง สาเหตุก็เพราะน้องสาว 2 คน ทะเลาะกันถึงขั้น ตัดพี่ตัดน้อง ไม่ยอมพูดจากันมา 2 ปีแล้ว เธอต้องทนเห็นภาพความแตกแยกในครอบครัว ด้วยความเจ็บปวดเช่นนี้ทุกวัน บางวันน้องสุดที่รักสองคน พอเจอหน้ากันก็ทำเฉยชาใส่กัน ราวกับว่าไม่มีอีกฝ่าย อยู่ในโลก แต่บางวัน ทั้งคู่กลับกระแทกกระทั้น เกรี้ยวกราดใส่กันอย่างไม่ไว้หน้า จนเหมือนกับว่า สองพี่น้องจะเป็นศัตรูกันไปตลอดชาติ พี่สาวเฝ้าถามตัวเองว่า จะสายเกินไปไหมที่จะหาวิธีทำให้น้องสาวสองคนคืนดีกัน เพราะพ่อแม่ก็หมดหนทางแล้ว ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจนำเรื่องนี้ มากราบปรึกษากับหลวงพ่อรูปหนึ่งที่วัด เธอเล่าให้หลวงพ่อท่านฟังว่า “น้องสองคนของหนู ยังเรียนหนังสืออยู่เลย ถ้าเรียนจบมีงานทำ หาเงินได้เอง คงยิ่งคืนดีกันได้ยาก หนูกลุ้มใจ เสียใจที่ต้องนั่งดูคนในบ้าน ร้าวฉานกันไปต่อหน้าต่อตาทุก ๆ วันค่ะ” ๆ หลวงพ่อท่านนั่งฟังเธอเล่าปัญหาจนจบอย่างเห็นใจ แล้วก็พูดขึ้นว่า “ความจริงพ่อแม่ไม่ควรปล่อยให้ทะเลาะรุนแรงมาจนถึงขั้นนี้ ถ้าไม่แก้ตอนนี้ อีกหน่อยเรียนจบไปทำงาน หาเงินได้เอง ก็คงจะไม่มีใครยอมฟังใครเป็นแน่ หลวงพ่อมีเรื่องส่วนตัวจะขอยกเป็นเหตุการณ์ให้เราได้ลองพิจารณาดูก็แล้วกัน หลวงพ่อเป็นลูกคนเล็ก มีพี่สาว 2 คน บางครั้งสมัยเด็ก ๆ ก็มีบ้างที่ไปอาละวาดกับพี่เขาเหมือนกัน แต่โยมพ่อแก้ไขได้ทันท่วงที เพราะฉะนั้นก็เลยหมดฤทธิ์ โยมพ่อของหลวงพ่อ ท่านหาทาง ป้องกันลูกแตกความสามัคคีไว้อย่างนี้คือ วิธีที่ 1 ปกครองลูกตามลำดับอาวุโส ทันทีที่รู้ว่าพี่กับน้องทะเลาะกัน บางทีก็ถึงกับลงไม้ลงมือกัน ท่านไม่พูดอะไรมาก ท่านเรียกประชุมทั้งหมด 3 พี่น้อง แล้วท่านก็ชี้หน้าลูกคนเล็ก บอกว่าให้ไปหักไม้เรียวมา อันเล็ก ๆ ท่านก็ไม่ยอม ต้องเอาอันใหญ่ ๆ ด้วย ๆ ๆ พอไปเอาไม้เรียวมาแล้ว ท่านก็ถามสั้น ๆ ว่า “ทะเลาะกับพี่เขาใช่ไหม” “ใช่ครับ” “ถ้าอย่างนั้นยืนกอดอก” บทที่ 3 ค ว า ม สามัคคี ใ น ค ร อ บ ค รั ว DOU 79