การอบรมลูกตั้งแต่ในครรภ์ : หน้า 53/215

การถ่ายทอดลักษณะนิสัยที่ดีให้ลูกนี้ ในทางพระพุทธศาสนามองว่า ต้องทำในช่วง ตั้งแต่ลูกยังไม่มาเกิด กล่าวคือ การที่ใครจะมาเกิดเป็นมนุษย์นั้น ไม่ใช่เพียงแค่เชื้อของพ่อผสมกับไข่ของ แม่เท่านั้น ยังจะต้องมีปฏิสนธิวิญญาณจากลูกที่มาเกิดในครรภ์ด้วย ชีวิตน้อย ๆ จึงจะเกิดขึ้น ในครรภ์ของแม่ โดยมีเงื่อนไขว่า เด็กที่มาเกิดในครรภ์นั้น จะต้องมีกรรม คือบุญหรือบาป ใกล้เคียงกับผู้ที่จะเป็นพ่อเป็นแม่ในขณะนั้นด้วย ดังนั้นถ้าคุณพ่อคุณแม่มีร่างกายแข็งแรง มีความประพฤติดี มีจิตใจดีงามแล้ว ก็มี โอกาสที่จะได้ปฏิสนธิวิญญาณที่ดีมาถือกำเนิดอยู่ในครรภ์ การอบรมลูกจึงควรเริ่มตั้งแต่ก่อนที่จะตั้งครรภ์ คือพ่อแม่ต้องอบรมความประพฤติ ของตนเองให้ดี พร้อมทั้งกาย วาจา ใจ สิ่งที่ไม่ดีให้เลิกเสียให้หมด รักษาศีล 5 ให้ดี เป็นการ เตรียมพร้อมให้ปฏิสนธิวิญญาณที่ดีมาเกิด อย่างช้าที่สุดพ่อแม่จะต้องเริ่มอบรมตนเองให้ดีพร้อมมาตั้งแต่ก่อนแต่งงาน และใน ทันทีที่รู้ตนเองว่าตั้งครรภ์ ก็ยิ่งต้องพยายามทะนุถนอมลูกในครรภ์ให้ยิ่งขึ้นไปอีก คือต้องมี ความระมัดระวังตัวให้มาก ไม่ว่าจะเป็นการเดิน การเคลื่อนไหวทุก ๆ อิริยาบถ อาหารที่รับ ประทาน โดยเฉพาะพวกที่รสจัด พวกของหมักดอง ของเมา พวกยาต่าง หรือแม้แต่อารมณ์ที่ ไม่ดี ก็ต้องระวังอย่าให้มากระทบกระทั่ง เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนมีผลต่ออุปนิสัยใจคอของเด็กทั้งสิ้น ชาวจีนจับประเด็นตรงนี้ได้ จึงได้มีนิทานเรื่อง “สอนลูกในครรภ์” เล่ากันมาแต่ครั้ง โบราณว่า ๑๗ ในเทศกาลเช็งเม้ง ระหว่างทางที่พี่น้องสองสาวไปกราบบรรพบุรุษด้วยกัน ได้พบ เงินถุงหนึ่งหล่นอยู่ข้างทาง น้องสาวดีใจมาก กล่าวกับพี่สาวว่า “พี่จ๋า เราโชคดีจริง ๆ นี่เป็นโชคลาภของเรา” “น้องรัก ลาภก้อนนี้ เราเก็บไว้ไม่ได้หรอก” “ทำไมล่ะจ๊ะ” น้องสาวถามด้วยความฉงน “พี่ตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว เพื่ออบรมบ่มสอนลูกของพี่ให้เกิดมามีคุณธรรม นับแต่ ตั้งท้อง พี่ก็เริ่มอบรมสั่งสอนลูกในครรภ์ ไม่ให้เป็นคนละโมบอยากได้ในของที่ไม่ใช่ของของเรา เรายืนคอยเจ้าของทรัพย์อยู่ตรงนี้สักครู่หนึ่งเถิดนะ” 42 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ในครอบครัว