ข้อความต้นฉบับในหน้า
ตอนนั้นโยมพ่ออายุเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว ก็ตั้งใจจะให้ท่านสวดมนต์ ภาวนา นั่งสมาธิ
กลั่นใจให้ผ่องใส หวังจะให้ท่านมีบุญในยามบั้นปลายติดตัวไปเยอะ ๆ
แต่พอหลวงพ่อพูดชวนท่านเลิกเหล้า เข้าวัดทำบุญจบ ท่านตอบกลับมาว่า
“ดีเหมือนกันนะ ถ้าพ่อจะนั่งสมาธิตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แต่นั่งไปกินเหล้าไป พร้อม
นั่งสมาธิ เวลาบริกรรมภาวนามันคงจะชัดดี”
ๆ กับ
ท่านพูดตอบกลับมาอย่างนั้นแล้วเราจะไปว่าอย่างไร พูดแรงไป เดี๋ยวแบกบาปอีก
เพราะว่าเป็นพ่อ ครั้นไม่เตือนเลยเราก็จะไม่ได้แทนคุณท่านกระอึกกระอักอยู่หลายปีกว่าจะแก้ตก
หลวงพ่อต้องใช้กุศโลบายแก้เป็นเปลาะ ๆ ไป เริ่มตั้งแต่บอกโยมแม่ว่าอย่าซื้อเหล้า
ให้โยมพ่อกิน เมื่อท่านเคี่ยวเข็ญโยมแม่ไม่ได้ ก็หันไปทางโยมพี่สาว
หลวงพ่อก็บอกโยมพี่อีกว่าอย่าซื้อเหล้าให้พ่อกินนะ พอใช้ลูกไม่ได้ ท่านก็ไปใช้หลาน
หลวงพ่อก็ต้องกำชับหลานว่า อย่าซื้อเหล้าให้ตานะ พอหลานไม่ซื้อท่านก็บ่น บ่น
ยังไม่พอด่าอีกด้วย
หลวงพ่อก็บอกหลานให้ทน ๆ เอา ให้เห็นแก่น้า
ท่านไปเคี่ยวเข็ญแม้กระทั่งเหลนอายุ 7-8 ขวบ ไปซื้อเหล้าให้ทวดที
หลวงพ่อก็ต้องไปอบรมเหลน ต้องบังคับที่เด็ก คือต้องใช้กุศโลบาย เหมือนจะโค่น
ต้นไม้ เราไม่สามารถจะตัดรากแก้วได้ เราก็ต้องตัดรากฝอยกับรากแขนงเสียก่อน รากแก้วก็
อยู่ไม่ได้เอง เพราะถูกตัดหนทางส่งเสบียงหมด
ในที่สุด พ่อก็เลิกเหล้าจนได้ เพราะไม่มีใครไปซื้อให้ ประกอบกับร้านเหล้าก็อยู่ห่าง
ไปเป็นกิโล เลยรอดตัวไป ตอนนี้ท่านเสียชีวิตแล้วเมื่ออายุได้ 86 ปี ตอนเลิกกินเหล้าได้เด็ดขาดนั้น
ท่านอายุได้ 80 ปี เลิกเหล้าได้ 6 ปี ก็เสียชีวิต ก็ยังดีเลิกได้ทั้ง 6 ปี
การที่คุณหนูตั้งใจจะหาทางให้คุณพ่อเลิกเหล้า ก็ค่อย ๆ หาวิธีการที่เหมาะสมกับ
พ่อไป อย่าท้อถอย แล้ววันหนึ่งก็จะหาทางให้ท่านเลิกได้เอง”
ท่านผู้อ่านที่เคารพ เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ คงจะเห็นแล้วว่า เรื่องลูกสอนพ่อให้เลิก
เหล้านี่เป็นเรื่องยาก การสอนผู้ใหญ่ต้องทำให้ท่านได้คิดโดยไม่เสียหน้า ต้องใช้สติปัญญาหา
วิธีการที่เหมาะสมกับอัธยาศัยของท่าน อีกทั้งต้องมีความอดทนมาก จึงจะช่วยท่านพ้นจาก
อบายภูมิได้
บ ท ที่ 4 ก า ร แก้ไข ปั ญ ห า อ บ า ย มุข DOU 109