ข้อความต้นฉบับในหน้า
3. ต้องมีความอดทน อดกลั้น ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
หลักข้อที่ 3 นี้ ไม่ว่าต้นเหตุจะมาจากเหตุภายนอกใจ หรือเหตุภายในใจของพ่อ
พ่อก็จะอดทนต่อความลำบากตรากตรำ อดทนต่อความเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า เจ็บปวด อดทน
ต่อการกระทบกระทั่ง เจ็บใจจากคนอื่นได้ แม้ที่สุดก็พยายามอดทนต่อความเย้ายวนอารมณ์
จากกิเลสในใจให้ได้ พระท่านสอนว่า ใครที่ทนต่อสิ่งเหล่านี้ได้ ย่อมเป็นคนแข็งแกร่ง
บุคลิกสง่างาม ทําการงานใหญ่ให้สําเร็จได้ และนี่เป็นหนทางของการได้ทรัพย์ของพ่อ
4. ต้องสามารถสละอารมณ์บูดเน่า สละความตระหนี่ออกจากใจได้
หลักข้อ 4 นี้ ทำให้พ่อเป็นคนมีอารมณ์แจ่มใสเป็นปกติ มีความเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น
เป็นนิจ เป็นที่รักของหมู่ญาติ เพื่อนบ้าน เจ้านาย ลูกน้องในที่ทำงาน เพราะพ่อปฏิบัติได้อย่างนี้
จึงทำให้เมื่อพ่อมาประกอบกิจการส่วนตัว ก็มีผู้มาช่วยเหลือกิจการงาน และคอยป้องกัน
เหตุเภทภัยต่าง ๆ ให้ และเป็นหนทางของการได้มิตรที่ดี ๆ ของพ่อ
ส้ บ
เพราะพ่อปฏิบัติตามหลักธรรม 4 ประการ ได้ ทําให้พ่อมีความก้าวหน้าในชีวิต
ตั้งหลักตั้งฐานได้ เลี้ยงครอบครัวได้ ดูแลปู่ย่าตายายของลูกให้มีความสุขได้ และเมื่อตอนที่
ทวดของลูกยังมีชีวิตอยู่ พ่อก็เตรียมข้าวปลาอาหารให้ทวดใส่บาตรทุกวัน เพื่อปิดนรกให้ท่าน
เพื่อให้ท่านมีบุญติดตัวไปเกิดบนสวรรค์ และแม้ว่าวันนี้ท่านจะจากไปแล้ว พ่อก็จะทำบุญอุทิศ
ส่งไปให้ท่านทุกวันจนกว่าสังขารของพ่อจะไม่ไหว
ถ้าลูกตั้งใจพัฒนาตนเองทั้งคุณธรรมและความสามารถให้สูงขึ้นอย่างที่พ่อทำมา
ตลอดชีวิตนี้ ลูกก็จะไม่สงสัยอีกต่อไปว่า เราเกิดมาทำไม เพราะรู้แล้วว่าเราเกิดมาเพื่อปิดนรก
ให้แก่ตัวเราเอง เพื่อทําความดี และแก้ไขปรับปรุงตนเองให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป จนกว่าจะหมดกิเลส
ไปพระนิพพานในชาติใดชาติหนึ่งข้างหน้านั่นเอง”
อ่านเรื่องนี้แล้ว “คุณล่ะ จะตอบลูกว่าอย่างไร”
5.2 “เด็ก” กับ “พระสัมมาสัมพุทธเจ้า”
หลายปีมานี้พบว่า เด็ก ๆ รุ่นใหม่ มีความสงสัยว่า ทำไมชาวพุทธจึงนับถือ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งสูงสุด ทั้งที่พระองค์ก็มาจากมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง เพื่อที่จะ
ขจัดข้อสงสัยนี้ จึงได้ทำการค้นคว้า และก็พบคำตอบจากหลวงพ่อรูปหนึ่งที่พอจะอธิบาย
เหตุผลเรื่องนี้ ในระดับที่ลูก ๆ หลาน ๆ ของเราพอจะนึกภาพออกได้ดังนี้
บ ท ที่ 5 ส อ น ลู ก ให้รู้จักชีวิต DOU 119