หลักการพิจารณาความดีความชอบ : หน้า 141/215

บางคนได้เลื่อนสองขั้น บางคนได้เลื่อนสามขั้น คนเรานี้ก็แปลก อดด้วยกันไม่เป็นไร ไม่ได้ด้วยกันไม่เป็นไร แต่ถ้าได้ไม่เท่ากัน ยุ่งทุกที เพราะฉะนั้น การปกครองคนจะต้องมีกฎมีเกณฑ์ให้ดี เมื่อท่านโดนสอบสวน ก็เลยมาขอคำปรึกษา หลวงพ่อก็ให้คำแนะนำไปว่า ไม่ยาก ก็ตีตารางให้ดูก็แล้วกัน ให้เอาถูกดี ถึงดี และพอดีเป็นตัวตั้งในการพิจารณา แล้วก็ชี้แจงไปเป็นรายบุคคลว่า 1) คนนี้ที่ไม่ให้เลื่อนขั้น เพราะเขาทำไม่ถูกดี ขยันแต่ว่าโง่ คนพวกนี้จะเอา ความเหนื่อยมาเป็นความดี ให้เลื่อนขั้นไม่ได้หรอก เพราะทำโง่ ๆ อย่างนี้ จะไปได้ดีอย่างไร เพราะความสำเร็จของงาน เอาเหงื่อมาวัดกันไม่ได้ นอกจากเขาทําไม่ถูกดีแล้ว บางครั้งยังทำเสีย ๆ หาย ๆ ด้วย ไม่ไล่ออกก็ดีแล้ว จะมาเอาขั้นอะไรกัน ชี้เหตุผลให้ชัดไปเลย ว่านี่ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งเพราะทำไม่ถูกดี 2) คนนี้แม้ว่าจะถูกดี แต่ว่าไม่ถึงดี พวกผักชีโรยหน้า เป็นพวกความชั่วไม่มี แต่ความดีไม่ปรากฏ จริงอยู่ ถึงแม้ว่าเจ้าจะฉลาด แต่มนุษย์พวกถูกดีแล้วไม่ถึงดีนี้น่ากลัว เพราะพวกนี้ ทำงานไปคืบเดียว แต่เอาปากไปโพนทะนาว่า ทำงานยาวไปว่าหนึ่ง ใครก็ชื่นชมว่างานของเขา ดีทั้งนั้น แล้วเราจะโดนผู้บังคับบัญชาตำหนิเพราะการสร้างภาพของเขาก็ตรงนี้ เพราะฉะนั้น เจอลูกน้องคนใดผักชีโรยหน้า ทำคืบหนึ่งแล้วเอาปากไปโพนทะนาไว้ วาหนึ่ง ให้เตรียมหลักฐานของเราป้องกันไว้ได้เลย ไม่อย่างนั้น เขาก็จัดการเราได้ พวกมนุษย์ พรรค์นี้ แม้เป็นพระยังโดนเลย หลวงพ่อก็โดนมาแล้ว ก็ขอฝากไว้ด้วย อยู่ก็ดีแล้ว เพราะฉะนั้น ถ้าใครทำทั้งถูกดี ถึงดี และพอดี ก็ให้เลื่อนตำแหน่งไปเลยสองขั้น แค่ถูกดี แต่ไม่ถึงดี ให้เลื่อนตำแหน่งได้ขั้นหนึ่ง พวกที่ทำไม่ถูกดี แต่ว่าขยันแบบโง่ ๆ ก็ให้ได้อยู่แค่นั้น ยังไม่ไล่ออกเพราะยังขยัน ๆ แต่พวกที่ขยันแล้วหาเสียหายเรื่อย ๆ นั้น ก็ทําเอาลูกพี่แย่เหมือนกัน วันดีคืนดีต้อง ไปตบไหล่ “ไอ้น้องเอ๊ย ขยันให้น้อยกว่านี้เถอะ เอ็งยิ่งขยัน พี่ยิ่งโดนสอบ” อย่างนี้ก็มี จากเรื่องทั้งหมดที่หลวงพ่อนำมาเล่าให้ฟังนี้เมื่อฟังแล้วก็นำหลักตรงนี้ไปปรับใช้ให้ดี แล้วก็จะพบว่าเรื่องของกฎแห่งกรรมจริง ๆ ก็ไม่ใช่ยากอะไร ถ้าจับแง่มุมถูกอย่างนี้ คือ ทำให้ถูกดี ถึงตี และพอดี อย่างถูกที่และรู้จักรอเวลา” 130 DOU หลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ใ น ค ร อ บ ครัว