การใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า : หน้า 169/215

การพิจารณาถึงความตาย และความพลัดพรากนี้ เมื่อทำบ่อย ๆ เป็นประจำทุกคืน ก่อนนอน จะทำให้เกิดสติและเจริญสมาธิภาวนาได้ดีเยี่ยม กลายเป็นคนไม่ประมาท รู้จักเตรียมตัวก่อนตาย ไม่สร้างภาระผูกพันทั้งต่อบุคคลและสิ่งของ ตั้งใจมุ่งมั่นเร่งรีบทำความดี ไม่กลัวเกรงความเหนื่อยยาก เพราะรู้แน่แก่ใจแล้วว่าความตายนั้นได้ย่างกรายเข้ามาเป็นเงา ตามตัว ตั้งแต่แรกเกิด และรอจังหวะจู่โจมอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก 3. รู้จักรีบเร่งสั่งสมบุญอย่างเต็มที่ ความคุ้มค่าของการใช้ชีวิตของคนเราอยู่ที่เราใช้เวลาไปกับอะไร ถ้าเราใช้เวลาไป ในสิ่งที่เรานำติดตัวไปไม่ได้ในชีวิตสัมปรายภพ สิ่งนั้นก็ไม่เรียกว่ามีประโยชน์อย่างแท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบดีว่า สิ่งที่คนเราจะนำติดตัวไปได้ คือ ผลแห่ง การกระทำของตนเอง โดยพระองค์ตรัสว่า “เราทุกคนมีผลกรรมเป็นของตน เราทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว ใครจะมารับผลกรรมแทนเราไม่ได้” พระพุทธองค์จึงทรงสนับสนุนให้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าด้วยหลักการดำเนินชีวิต 3 ส้ ประการ ดังนี้ 1. ละเว้นความชั่วทั้งปวง คือ ความชั่วใดที่เคยทำให้เลิกให้หมด ส่วนความชั่วใด ที่ยังไม่เคยทำก็เว้นให้หมด อย่าไปทำเพราะมันจะทำให้เราชั่วหนักเข้าไปอีก และมีผลร้ายแรง ถึงขั้นตกนรก ปิดสวรรค์ ปิดพระนิพพาน 2. ทำความดีให้ถึงพร้อม คือ ความดีใดที่ยังไม่เคยทำให้รีบทำให้มาก ๆ ส่วนความดีใดที่เคยทำแล้วก็ให้ทำอีก และทำให้มาก ๆ ทำให้ดียิ่งขึ้นไปกว่าเดิม เพื่อปิดนรก เปิดทางสวรรค์ เปิดทางพระนิพพานให้แก่ตนเอง 3. กลั่นใจให้ผ่องใส คือ การรักษาใจของตนเองให้ผ่องใสทุกลมหายใจเข้าออก เพราะถ้าหายใจเข้าแล้วไม่ออก เราก็ตาย หายใจออกแล้วไม่เข้า เราก็ตาย ความตายไม่มีอะไร บอกให้เรารู้ล่วงหน้า เราจึงต้องเตรียมตัวตายให้พร้อมด้วยการหมั่นรักษาใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ กำหนดเอง ความใสและความหมองของใจ คือ ประตูที่เปิดไปสู่ทางไปสวรรค์หรือนรกที่เรา ถ้าตายไปขณะที่ใจขุ่นมัว เพราะกำลังนึกถึงบาปที่เคยก่อเอาไว้ ใจย่อมถูกดึงดูดให้ ไปเกิดในนรก ต้องรับทัณฑ์ทรมานตามผลกรรมชั่วที่ตนเคยทำไว้ขณะเป็นมนุษย์ แต่ถ้าตายไปในขณะที่ใจผ่องใส กำลังนึกถึงความดีที่เคยทำไว้ในอดีต ใจย่อมถูก ดึงดูดให้ไปเกิดบนสวรรค์ มีทิพยสมบัติอันประณีตตามกำลังแห่งผลกรรมดีที่ตนเคยทำไว้ขณะ เป็นมนุษย์ 158 DOU ห ลั ก ก า ร ส ร้ า ง ค ว า ม สุ ข ใ น ค ร อ บ ครัว