ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่ทําผิดพระวินัย
เมื่อฟังพระผู้ใหญ่ท่านพูดในทำนองนี้ให้ฟังแล้ว ก็ได้คิดว่า การอ่านข่าวพระภิกษุ
ชาวพุทธต้องแยกแยะเรื่องส่วนบุคคลกับส่วนรวมออกจากกัน
ถ้าหากไม่แยกแยะออกจากกันแล้ว ก็จะกลายเป็นคนที่ตัดสินใจโดยขาดการพิจารณา
เข้าทํานองในอุปมาที่ว่า มองเห็นปลาเน่าตัวเดียวลอยน้ำมา เลยเหมาว่าปลาทั้งแม่น้ำเน่า
เหมือนกันหมด ถ้าเป็นอย่างนี้ ก็จะได้บาปจากการทำลายพระพุทธศาสนาโดยไม่รู้ตัว
ซึ่งนี่ไม่ใช่วิสัยของชาวพุทธอย่างแน่นอน เพราะชาวพุทธจะต้องมีความรอบคอบสมดังที่
พระพุทธองค์ทรงสอนไว้ชัดเจนว่า “อย่าเชื่อโดยขาดการพิจารณาให้รอบคอบ” นั่นเอง
ประเด็นที่ 3 คนที่เจริญในธรรมะได้ ต้องไม่จ้องจับผิดพระ แต่สนับสนุนการทำงาน
เผยแผ่ธรรมะของพระอย่างเต็มที่
สำหรับในประเด็นนี้ ขอยกเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นในชั่วโมงพระพุทธศาสนาที่มี
หลวงพ่อรูปหนึ่งท่านอธิบายเรื่องนี้ไว้ได้ชัดเจนดังนี้
เรื่องมีอยู่ว่า มีโยมท่านหนึ่ง เนื่องจากอ่านข่าวพระทำผิดมามาก ก็เลยคิดว่าพระ
ทั้งประเทศไทยนี้ แย่เหมือนกันหมด พอได้มาพบกับหลวงพ่อท่าน ก็เลยนำคำถามนี้มาถามว่า
“พระเดี๋ยวนี้ทำตัวไม่น่ากราบ ไม่น่าไหว้ ไม่น่าเลื่อมใส ผมจะขอนับถือแด่พระพุทธ
กับพระธรรม เลิกนับถือพระสงฆ์จะได้ไหมครับ ?”
คำถามนี้เป็นคำถามที่ละเอียดอ่อน มีผลกระทบในวงกว้าง และตอบยาก ถ้าตอบไม่ดี
ก็มีสิทธิทำให้นักศึกษาทั้งห้องพากันเลิกนับถือพระสงฆ์ทั้งประเทศได้เลยทีเดียว
แต่หลวงพ่อท่านนั่งยิ้ม ๆ แล้วก็ตอบอย่างสบาย ๆ ว่า
“การที่คนใดคนหนึ่งจะสามารถนับถือพระธรรมได้ มีข้อแม้สําคัญอยู่อย่างหนึ่งว่า
ผู้นั้นจะต้องเป็นบุคคลประเภทที่ว่า ไม่ชอบจับผิดคนอื่น แต่พยายามแสวงหาความดีที่มีอยู่ใน
ตัวของบุคคลอื่นให้พบตามความเป็นจริง
คำถามของคุณที่ถามว่า “จะเลิกนับถือพระสงฆ์ จะเคารพแต่พระพุทธกับพระธรรม
เท่านั้นจะได้ไหม” ตอบว่า “ไม่ได้” เพราะที่คุณบอกว่า “พระสงฆ์ไม่ค่อยจะดีอย่างนั้นอย่างนี้”
ฟ้องว่า คุณเองมีนิสัยชอบจับผิดคนอื่น ขาดความสังเกตที่ดี และสรุปอะไรง่ายเกินไป
“พระสงฆ์ทั่วเมืองไทยมีตั้ง 2-3 แสนรูป คุณเองรู้จักพระสงฆ์สักกี่รูปเขียว อย่างมาก
อาตมาให้คุณสัก 1,000 รูป ถ้าคุณเห็นพระสงฆ์ที่ไม่ดีมา 1,000 รูป แล้วอีกตั้ง 3 แสนที่ดี ๆ
จะว่าอย่างไร ?
คุณมีนิสัยจับผิดอย่างนี้ ชาตินี้หาพระดี ๆ ไม่พบหรอก คุณปิดใจจนใจบอดไปเอง
หลวงพ่อคิดว่าคุณควรฝึกการมองเสียใหม่
บทที่ 7 ช า ว พุ ท ธ ที่ แท้จริง DOU 193