ครอบครัวอัศวชัยโสภณ : หน้า 12/128

ท I ขึ้นชื่อว่าพ่อและแม่ย่อมปรารถนา และต้องการให้ลูกได้เป็นคนดี เป็น บุคลคลที่ควรยกย่องของสังคม เป็นผู้ที่ ดีพร้อมทั้งกาย วาจา และใจ เป็นผู้ที่ มีทั้งคุณภาพและประสิทธิภาพ ด้วยเหตุ นี้ครอบครัว “อัศวชัยโสภณ” ซึ่งเป็น หนึ่งในครอบครัวที่เป็นสัมมาทิฐิ โดย มีผู้นำคือ คุณเอกชัย และคุณฉัตรพร อัศวชัยโสภณ พร้อมกับบุตรธิดา ๓ คน คือ เด็กชายวรพงษ์, เด็กหญิง วรรณพร และเด็กชายสิระชัย คุณ พ่อคุณแม่จึงเป็นผู้นำทางและแนะแนว ทางเพื่อเป็นรากฐานแห่งการสร้างความ ดี โดยนำลูก ๆ ทั้ง ๓ เข้าวัดด้วยความ เต็มใจ และความศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยม เป็นที่น่าดีใจเป็นอย่างยิ่งว่า ในสังคม ของเราจะได้มีบุคคลที่ดีทั้งในทางโลก และในทางธรรมเพิ่มขึ้นอีกครอบครัว หนึ่ง ขณะที่สัมภาษณ์น้องผึ้ง น้องผึ้ง ขี้อายไม่ค่อยยอมพูด ทั้ง ๆ ที่เวลาอยู่กัน ในครอบครัว น้องผึ้งพูดเก่งที่สุด คุณ ฉัตรพร ซึ่งเป็นคุณแม่ของเด็กหญิง ตัวน้อย ๆ ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ได้เล่าว่า ก่อน ที่จะคลอดน้องผึ้ง คุณแม่ตั้งใจทำบุญ มาก ไปวัดหลายแห่ง เพราะคนบ้านนอก สมัยก่อนมักพูดกันว่า คนที่ท้องต้อง ทำบุญมาก ๆ ผลบุญจะได้ติดตัวไป และ ลูกที่เกิดมาจะเป็นคนดี คุณแม่จึงทำบุญ เป็นการใหญ่ ก่อนจะคลอดน้องผึ้ง คุณ แม่ฝันว่าได้สร้อยเพชร ดีใจมากเลย และ เชื่อว่าตัวเองจะต้องได้ลูกผู้หญิง เมื่อ ถึงกำหนดคลอดก็เป็นผู้หญิงจริง ๆ น้อง ผึ้งเกิดวันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๔ น้องผึ้งเป็นคนกลาง ขณะนี้กำลังเรียน อยู่ชั้นอนุบาล ๒ ของโรงเรียนศิริวงศ์ ผู้ที่ชักชวนคุณฉัตรพรเข้าวัดคือน้องสาว ซึ่งขณะนี้อยู่ต่างประเทศ คุณฉัตรพรมาจากครอบครัว ที่อยู่ใกล้ชิดกับพระสงฆ์และวัด มาตลอดชีวิต ทำให้ตัวเองรักใน การทำบุญ และการเจริญภาวนา เมื่อตนเองมีลูกก็อยากให้ลูกได้ เจริญรอยตาม ซึ่งเมื่อได้รู้จักวัดพระ ธรรมกายแล้ว เกิดความปิติใจ เบิกบาน ใจ ที่ได้รู้จักวัดที่ดี คือปกติแล้ววัดทั่ว ๆ ไปก็จะมีกิจกรรมชนิดอื่น ๆ นอกเหนือ ไปจากการนั่งธรรมะและสอนจริยธรรม แต่ที่วัดพระธรรมกายตอนมาครั้งแรก รู้สึกอบอุ่นใจบอกไม่ถูก มีความร่มเย็น เงียบสงัด มีระเบียบวินัย กัลยาณมิตร ทุกท่านให้ความเป็นกันเองอย่างดี ห้อง น้ำสะอาด ยิ่งได้พบหลวงพ่อธัมมชโย แล้ว รู้สึกดีใจและเป็นสุขใจ โดยเฉพาะ อย่างยิ่งเมื่อได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรมบนดอย สุเทพครั้งแรก เมื่อได้ฟังเสียงที่เปี่ยม ด้วยความเมตตาของหลวงพ่อแล้ว เป็น สุขใจมากจนบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าเราจะ ต้องทำหน้าที่ของกัลยาณมิตรให้เข้ม แข็งที่สุด ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่ต่อครอบ ครัวหรืองานพระศาสนา หลังจากนั้น ก็มาวัดทุกวันอาทิตย์พร้อมกับลูก ๆ น้องผึ้งปกติเป็นเด็กดื้อ แต่หลังจากเข้า เพราะคุณแม่ ขู่ว่า ถ้าเวลาดื้อจะ ไม่ให้ไปวัด น้องผึ้งจะกลัวมาก กลัวที่จะไม่ได้ ไปวัด วัดแล้วนิสัยต่าง ๆ ก็เปลี่ยนไป ชอบไป วัดทุกวันอาทิตย์ จะตื่นแต่เช้าโดยไม่ ต้องปลุกเพราะกลัวว่าจะไม่ได้ไปวัด ด้วย เพราะคุณแม่ขู่ว่า ถ้าเวลาดื้อจะไม่ ให้ไปวัด น้องผึ้งจะกลัวมาก กลัวที่จะ ไม่ได้ไปวัด การปฏิบัติธรรมก็ปฏิบัติ แต่นั่งไม่ได้นานตามประสาเด็ก ๆ กิจวัตรประจำวันของน้องผึ้ง คือ ตื่นนอนแต่เช้า แต่งตัว ทาน อาหาร สวดมนต์ก่อนไปโรงเรียน สวัสดีคุณพ่อคุณแม่ พอกลับจาก โรงเรียน สวัสดีคุณพ่อคุณแม่ อาบน้ำ แต่งตัว ทานข้าว ทำการ บ้าน สวดมนต์แล้วเข้านอน ทำ อย่างนี้ทุกวัน โดยเฉพาะเรื่องการ บ้านไม่ต้องคอยเตือน ทำเองทุกวัน การปฏิบัติธรรมของน้องผึ้งที่เห็น ผลชัดที่สุด ก็เห็นมีครั้งเดียว คือมีอยู่ วันหนึ่ง น้องผึ้งทำกระจกแตกกลัวคุณ แม่จะตีจนตัวสั่น แต่คุณแม่กลับเปลี่ยน การตีเป็นการให้น้องผึ้งนั่งธรรมะแทน น้องผึ้งนั่งธรรมะเพราะกลัวถูกดี ก็นั่ง ได้นานผิดสังเกต จนคุณแม่อดรนทน ไม่ได้ ก็ต้องเรียก เพื่ออยากจะรู้ว่าน้อง Kalyanamitra.org