ธรรมกถา : หน้า 67/128

ธรรมกถา สมฺมาปุญฺโญ ภิกฺขุ คําอนุโมทนาตอนเช้า นับแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน บุคคลผู้มีปกติอ่อนน้อม ย่อมเป็นที่รักของเทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย แม้กระทั้งพระอรหันต์ท่านยังต้องให้พร สัพพะโรคะวินิมุตโต สัพพะลันตาปะวัชขิโต สัพพะเวระมะติกกันโต นิพพุโต จะ ตุวัง ภะวะ สัพพีติโย วิวัชขันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ มา เต ภะวัตตวันตะราโย สุขี ฑีฆายุโก ภะวะ อภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒนติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง ขอท่านจงพ้นจากโรคทั้งปวง เว้นแล้วจากความเดือดร้อนทั้งปวง ล่วงเสียซึ่งเวรทั้งปวง ท่านจงเป็นผู้ดับทุกข์ทั้งปวงด้วย ความจัญไรทั้งปวง จงเว้นไป โรคทั้งปวงจงฉิบหายไป อันตรายอย่าได้มีแก่ท่าน ขอท่านจงเป็นผู้มีสุข มีอายุยืน ธรรม ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีปกติกราบไหว้ มีปกติอ่อนน้อม ต่อบุคคลผู้เจริญเป็นนิตย์ Kalyanamitra.org ๖๓