การช่วยเหลือผู้ที่คิดฆ่าตัวตาย : หน้า 113/128

และหากประสบภาวะเช่นนั้นจริง คาถานับ ๑ ถึง ๑๐ คงจะไม่ได้ผล แต่ เอกก็จะพยายามอดกลั้นไว้ให้ได้นาน ที่สุด แม้จะต้องทนนับจนถึง ๑๐๐ ก็ตาม ทุกข์...ต้องอดทน บ่ายวันหนึ่งซึ่งเป็นวันหยุดสุด สัปดาห์ ขณะที่เอกกำลังท่องตำราอยู่ใน กุฏิ ก็ได้ยินคนส่งเสียงเอะอะโวยวาย ดังผิดปกติอยู่ข้างนอก จึงได้วิ่งออก ไปดู และพบว่ามีเด็กวัด ๒-๓ คนกำลัง ช่วยกันยื้อยุดฉุดหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่ง อยู่ริมคูน้ำข้างกุฏิ เมื่อเข้าไปฟังเหตุการณ์ จึงได้ทราบว่า ผู้หญิงคนนั้นกำลังจะ โดดน้ำเพื่อฆ่าตัวตาย บังเอิญมีเด็กวัด เห็นผิดสังเกตอยู่ก่อนแล้ว จึงเข้าไปช่วย รั้งไว้ทัน ครั้นหลวงพ่อท่านทราบเรื่อง จึง ได้ให้เอกพาหญิงผู้นั้นเข้าไปพบเพื่อไต่ ถามข้อเท็จจริง โดยมีเอกนั่งคุมเชิงอยู่ ใกล้ ๆ เพราะเกรงว่าแกอาจจะเป็นคน เสียสติ หรือทำอะไรโดยไม่ยั้งคิดอีก “มีเรื่องอะไรหนักหนาหรือโยม จึงได้คิดสั้นแบบนี้ ?” พอได้ยินหลวงพ่อท่านถามเท่านั้น หญิงวัยกลางคนยิ่งฟูมฟายร้องไห้คร่ำ ครวญหนักขึ้นไปอีก หลวงพ่อท่านจึง ปล่อยให้แกร้องไห้ต่อไปพักหนึ่ง แล้ว จึงได้เริ่มสอบถามใหม่ “ตั้งสติให้ดีนะโยม มีเรื่องคับแค้น อะไรพอจะบอกเล่าให้หลวงพ่อรู้บ้าง ได้ไหม เผื่อว่าพอจะมีทางแก้ไขได้บ้าง” “อิฉันทนต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว เจ้าค่ะ ชีวิตของอิฉันสิ้นหวังแล้ว อยู่ไปก็ ไร้ประโยชน์ อยากจะตายให้พ้นทุกข์พ้น ร้อนเสียที” คนโง่นั้น มักจะทําตัว เปรียบเสมือน ทัพพีที่ไม่รู้ รสแกง จากนั้นหญิงวัยกลางคนจึงได้เล่า เรื่องราวอันเป็นสาเหตุให้ถึงกับต้อง คิดฆ่าตัวตายว่า ตัวแกเองมีครอบครัว แล้ว มีลูกชายเพียงคนเดียว แต่ชีวิต ครอบครัวไม่เป็นสุขนัก เพราะสามีเอา แต่ดื่มสุราและเที่ยวนอกบ้าน ไม่ยอมรับ ผิดชอบต่อครอบครัว และเมื่อเดือนเศษ มานี้ ปรากฏว่าลูกชายวัย 4 ขวบของ แกถูกรถชนตาย ขณะกลับจากโรงเรียน ลำพังแกเสียลูกชายคนเดียวก็ทุกข์มาก พออยู่แล้ว กลับยังต้องผจญกับสามี ซึ่งหลังจากลูกชายตายไปแล้วยิ่งดื่มและ เที่ยวหนักขึ้นกว่าเดิม พอแกทักท้วงห้าม ปรามกลับพาลทุบตีให้เจ็บช้ำเสียอีก ใน เมื่อลูกอันเป็นที่หวังต้องจากไป และ สามีซึ่งเคยเป็นที่รักกลับกลายเป็นผู้ ทรมานไปเสียเช่นนี้ จึงได้หมดอาลัย ตายอยากในชีวิต และคิดฆ่าตัวตาย ดังกล่าว หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด แล้ว หลวงพ่อท่านได้เทศน์เตือนสติอยู่ พักใหญ่ รู้สึกว่าหญิงวัยกลางคนนั้น จะไม่ยอมฟังเท่าใดนัก เอาแต่ร้องไห้ และยืนกรานจะฆ่าตัวตายอยู่ท่าเดียว เมื่อเทศน์ให้ฟังเท่าไรก็ไม่ได้ผล ในที่สุด หลวงพ่อท่านได้ตัดสินใจเปลี่ยนวิธีใหม่ “โยมคิดหรือว่าถ้าฆ่าตัวตายแล้ว จะพ้นทุกข์ได้” “หลังจากตายแล้วจะเป็นอย่างไร อิฉันไม่ทราบดอกเจ้าค่ะ แต่ถ้าจะให้ทน อยู่อย่างนี้ อิฉันว่าตายเสียยังดีกว่า” “ถามจริงๆ เถอะ โยมว่ายน้ำ เป็นหรือเปล่า” “เป็นเจ้าค่ะ” “ถ้าอย่างนั้นโยมคงฆ่าตัวตาย ไม่สำเร็จแน่ เพราะถึงน้ำจะลึกท่วมหัว แต่ถ้าโยมว่ายน้ำเป็นในที่สุดก็ต้องตะกาย ขึ้นมาจนได้” “ถ้าโดดน้ำไม่ตาย ดิฉันไปหาวิธี อื่นแทนก็ได้” “เอ้า! ถ้าโยมยังยืนกรานจะฆ่า ตัวตายจริง ๆ แล้วไม่ต้องไปหาวิธีอื่น ให้เสียเวลา อาตมาจะหาวิธีให้เอง” “จริงหรือคะ” “จริงสิ การฆ่าตัวตายแบบวิธีที่ อาตมาแนะนำนี้รับรองว่า นอกจาก จะไม่บาปแล้ว ยังได้บุญติดตัวไปอีก ด้วย” Kalyanamitra.org 903