การปฏิบัติธรรมของน้องผึ้ง : หน้า 13/128

ผึ้งนั่งธรรมะเป็นอย่างไร ปรากฏว่า ได้ผลดีเกินคาดเพราะความกลัวถูกตี นั่นเอง น้องผึ้งบอกกับคุณแม่ว่า “เห็นตัวเองอยู่ในท้อง นั่ง เหมือนพระธรรมกายในโบสถ์ และ ตัวเองก็ลอยขึ้น ๆ จนถึงเพดาน โบสถ์ก็เลยตกใจ” ตอนแรก คุณแม่คิดว่าน้องผึ้ง โกหก ก็ถามอีกหลายครั้ง น้องผึ้งก็ ยืนยันคำเดิม จนกระทั่งอีกหลายเดือน ต่อมา น้องผึ้งก็ยังคงยืนยันคำเดิมว่า ตัวเองเห็นอย่างนั้นจริง ๆ ลูก ๆ ทุกคนคือ พี่และน้องของ น้องผึ้งปฏิบัติธรรมะได้ดีทุกคน จน กระทั่งคุณพ่อคุณแม่พอใจ ภูมิใจใน ตัวลูก ๆ คุณแม่ผู้ซึ่งเป็นกำลังของพระ ศาสนา โดยการเป็นแกนหลักที่สำคัญ ของกลุ่มกัลยาณมิตรในจังหวัดนครราช สีมา จัดรถนำพาสาธุชนมาวัดเพื่อประ พฤติปฏิบัติธรรม หรือไปประชุมตาม ต่างจังหวัด เพื่อไปสร้างขวัญและกำลัง ใจในการปฏิบัติธรรมให้สาธุชนเหล่านั้น น้องผึ้งก็มักจะติดตามคุณแม่ไปทุกที่ และปฏิบัติตัวได้เป็นอย่างดีในการอยู่ ในสังคมแต่ละประเภท ทั้งยังเป็นกำลัง ใจให้กับ คุณลุง คุณน้า ฯลฯ ที่ได้เห็น เด็กหญิงตัวน้อย ๆ วางตัวได้เหมาะสม ไม่รบกวน เชื่อฟังเป็นอย่างดี และพร้อม เสมอที่จะอยู่เคียงข้างคุณแม่ เพื่อถาก ถางทางไปสู่ความสำเร็จในบั้นปลาย ชีวิต ส่วนใหญ่แล้วน้องผึ้งจะพูดเก่ง ถามเก่งจนคุณแม่รำคาญ แต่ถ้าอยู่ ต่อหน้าคนอื่น น้องผึ้งจะเหนียมอาย ผิดเป็นคนละคน คุณแม่ย้ำว่านี่แหละ คือข้อที่จะต้องแก้ไขของน้องผึ้ง คุณแม่ ผู้ซึ่งรักลูกดังดวงใจ กำลังประคับประ คองลูกสาวและลูกชายผู้อยู่ในวัยอัน น้อยนิด ให้ก้าวเดินอย่างองอาจและ เข้มแข็ง ด้วยมโนปณิธานที่คุณแม่อธิษ ฐานจิตอยู่ทุกวันคืนว่า.... ขอให้ลูกทั้ง ๓ คน เป็นคนดี เป็น ผู้ที่รักศีล มีศีล มีความบริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา และใจ ให้เรียนจบถึงขั้นสูงสุด เพื่อเป็นบัณฑิตทางโลก แล้วเข้ามาใฝ่ หาทางธรรม เพื่อจะเป็นบัณฑิตทางธรรม ด้วยเช่นกัน ขอให้ได้มาช่วยงานพระ ศาสนาเพื่อจะได้เป็นบุญติดตัวไปในภพ ชาติหน้า ลูกชาย ๒ คน อยากให้บวช เพื่อจะได้จรรโลงไว้ซึ่งพระศาสนา บวช เพื่อจะได้เรียนรู้ เพื่อจะเป็นคนดีของ สังคมในปัจจุบัน เป็นบุคคลที่สามารถ เผยแผ่ธรรมะได้เป็นอย่างดี ส่วนน้องผึ้ง คุณแม่ต้องการให้หนูน้อยที่น่ารักของ คุณแม่ขณะนี้ เป็นบุคคลที่เพียบพร้อม ทั้งกิริยามารยาท เป็นลูกที่ดีของคุณพ่อ คุณแม่ เป็นกำลังใจให้ผู้บังเกิดเกล้า ได้ทำงานให้พระศาสนาอย่างไม่รู้เหน็ด รู้เหนื่อย เป็นผู้ที่คอยดูแลคุณพ่อคุณแม่ เมื่อยามเจ็บไข้ได้ป่วย ซึ่งสิ่งนี้คือสิ่งที่ ปรารถนาของคุณเอกชัยและคุณฉัตรพร คุณฉัตรพร ได้แถมท้ายของการ สัมภาษณ์ว่า “เมื่อเขาเหล่านี้โตพอที่จะ เลี้ยงตัวเองได้แล้ว เรา ๒ คน ก็จะ หาที่ปลูกบ้านเล็ก ๆ ไว้ใกล้วัดสัก หลังเพื่อจะได้สะดวกในการไปมา เพื่อสะดวกในการทำบุญทำทาน และพร้อมจะอุทิศชีวิต ทั้งกายและ ใจ เพื่องานพระศาสนาตลอดไป” Kalyanamitra.org ๑๑