ข้อคิดดินธุดงค์ : หน้า 51/128

ไปด้วย และภูมิใจด้วย - เมษายน ๒๕๒๘ “ข้อคิดดินธุดงค์” คืนนี้ผมกำลังเตรียมกลดจะ เข้านอน ผมปูเสื่อแล้วสังเกตดูขนาด ของเสื่อ ทำให้คิดไปถึงขนาดของโลงศพ เมื่อคนเราตายไปก็ต้องมานอนในเนื้อที่ เพียงเท่านี้ ผลของการนอนกลดใน คืนนี้ ทำให้ผมคิดถึงความจำเป็นใน สิ่งของบางอย่างที่จะทำให้เราอยู่สุข สบาย เตียง หมอน ฟูก พัดลม แอร์ ถ้าใช้อย่างไม่พิจารณาจะทำให้เกิด กิเลสกับตัว เพียงเสื่อผืน ผ้าห่มผืน หมอนใบกับกุ้งกันแมลง ก็พอเพียง อยู่แล้ว อย่างที่หลวงพ่อและหลวงพี่พูด ไว้ว่า การอยู่กลดถ้าเราได้แต่อยู่เฉย ๆ ไม่สังเกตความรู้สึกของตัวเราที่เปลี่ยน ไป เราจะไม่ได้ข้อคิดที่เกี่ยวกับตัวเรา เลย การมาฝึกตนที่นี่ ยิ่งอยู่นานไป ชีวิตของผมเปลี่ยนไปได้มากเหมือนกัน เป็นการฝึกทางใจ โดยนั่งสมาธิมีสติ อยู่ตลอดเวลา ได้ฝึกตนให้เป็นอยู่อย่าง ง่าย ๆ มีอย่างไร ก็อยู่อย่างนั้น ได้ฝึก ระเบียบ ทําอะไรต้องให้ตรงต่อเวลา - เมษายน ๒๕๒๘ "อมบ พยา เราไปถึงวัดเบญจมบพิตรฯราว บ่ายสองโมงกว่า ๆ ไปนั่งรอในศาลา ธรรมเป็นเวลานานเกือบ 6 ชั่วโมง ถึง ได้ลงไปซ้อม โดยเดินเวียนประทักษิณ รอบพระอุโบสถ ๓ รอบ ตอนเริ่มตั้งแถว ผมตกใจและดีใจมากที่เห็นเพื่อนมา ยืนดู อยากออกจากแถวไปคุยด้วย แต่ มีกฎห้ามออกไปพบญาติในตอนนี้ ในขณะนั้นเช่นกัน ผมมองเห็นแม่ของ ผมกับเพื่อนอีกคนหนึ่งกำลังยืนมอง หาผมอยู่ ผมรู้สึกใจวูบขึ้นอีก คิดว่า จะทักท่านตอนรอบแรกของการเดิน รอบพระอุโบสถหรือรอบสุดท้าย พอคิด ดีแล้วเลยเอารอบสุดท้าย ผมยิ้มให้ท่าน ท่านเห็นผมก็ยิ้มอย่างดีใจ ได้เห็นท่าน ครั้งเดียว ผมก็เดินอ้อมหลังพระอุโบสถ แล้วเข้าประตูทางทิศตะวันตก ระหว่างการเดินทางจากวัด พระธรรมกายมาวัดเบญจมบพิตรฯ ต้องผ่านตัวเมือง ผมได้เห็นภาพความ วุ่นวายต่าง ๆ แล้วก็คิดย้อนหลังถึง ตัวผมในสมัยก่อนที่ยังไม่ได้มาอบรม มันก็วุ่นวายเหมือนกัน ทำให้ผมคิด ว่า อยู่ในวัดนี้สงบดีจริง ๆ ไม่ต้อง คิดอะไร มีความสบายใจมาก ไม่ต้องแก่งแย่งกับคนอื่น มิน่า เล่า พระท่านผู้ซึ่งสละชีวิตทาง โลก จึงดูมีความสุขอย่างแท้จริง ๒๔ เมษายน ๒๕๒๘ “งับความของผู้อื่น" วันนี้มีความรู้สึกไม่อยากไป ซ้อมที่วัดเบญจฯ เป็นเพราะความอยาก จะออกไปดูโลกภายนอกได้หมดไปแล้ว ผมคิดดีแล้วว่าต้องพยายามฝึกตนให้ ได้ดีที่สุด ในเวลาอีกหนึ่งเดือนนี้ จะ ไม่ขอกลับบ้านก่อน นอกจากมีเหตุ จำเป็นจริงๆ ที่วัดพระธรรมกายยัง มีอีกหลายอย่างที่จะสอนผมให้เป็นคนดี มีสติ เป็นนักสังเกต ซึ่งจะดีหรือไม่ดี ก็จะขึ้นอยู่กับความอดทนของผมเอง ความอดทน สําคัญมากจริง ๆ โดยมี ความอดทนมากจะประสบความสําเร็จ ได้ดีกว่าผู้ชาย ช ผมสังเกตดูพวกพี่เลี้ยงทุกคน มี ความสุภาพดี มีสติ มีความสามารถมาก เขาทั้งหลายกำลังทำงานใหญ่มาก เขากำลังทำงานระดับชาติ มันไม่ใช่ boo ของง่ายจริงๆ ที่จะเอาคนเกือบ คน มาบรรพชาอุปสมบทพร้อมกัน ทำ ทุกอย่างต้องอาศัยความตั้งใจที่จะทำ จริง มีความอดทน ผมซ้อมเพียงครั้งเดียว แล้วกลับเข้าไปพัก แต่พวกเขาต้อง คุมการซ้อมตลอดเวลา ดูเขาไม่เหนื่อย เลย พวกเราสิ กลับถึงกลดหลับกันไม่ รู้ตัวเลย วันนี้เราซ้อมละเอียดกว่าเมื่อวาน แต่จะซ้อมใหญ่เหมือนวันจริงทุกประการ ในวันที่ เมษายนนี้ go ๙ เมษายน ๒๕๒๘ ก ามมา ยาท หลวงพี่ทุกองค์ที่วัดนี้ มีความ เมตตาสมกับเป็นพระสงฆ์หรือสมณะ จริง ๆ ท่านทั้งหลายได้ทำหน้าที่อุทิศ ตัวเพื่อสังคม พยายามเอาใจใส่ ดูแล พวกเรา ให้ความรู้ สอนเรื่องต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเราที่จะนำไป ใช้ในชีวิตในสังคมปัจจุบัน เช้าวันนี้ หลวงพี่ตักกสรโณ ได้สอนถึงวิธีรับ ประทานอาหารว่า ควรทำข้าวในจานให้ กองเป็นครึ่งวงกลมแล้วตักเข้าปาก แล้วนึกเหมือนกับเรากลืนดวงแก้วลง ไป เวลาข้าวติดช้อน เราก็เอาน้ำแกง ตักใส่ช้อนเรา แล้วดื่มน้ำแกงจากร้อน ของเรา ทำให้ข้าวที่ติดมากับช้อนหลุด ออกโดยง่าย ไม่ต้องเอาลิ้นเลีย ทำให้ ไม่น่าดู บ่ายโมงครึ่ง หลวงพ่อทัตตชีโว ได้มาแสดงธรรมก่อน เพื่อร พระ อุปัชฌาย์ที่จะมาให้โอวาทแก่เหล่า ธรรมทายาทที่จะบรรพชาและอุปสมบท ท่านได้เทศนาเรื่องสังมาเลย จน กระทั่งบ่าย 2 โมงกว่า พระอุปัชฌาย์ ก็มาถึง หลวงพ่อออกไปรับ ดูท่าน Kalyanamitra.org ๔๗