ความหมายของชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 8 หน้า 85
หน้าที่ 85 / 128

สรุปเนื้อหา

โลกทั้งโลกนี้ คือ ละครโรงใหญ่ ทุกชีวิตมีบทบาทลีลาแตกต่างกันไป แต่ เรารู้หรือไม่ว่า แท้จริงแล้ว เราเป็นใคร ? และเกิดมาทำไม ? ท่านทั้งหลาย ใครล่ะ? ที่จะเปิดเผย ความจริงสิ่งนี้ได้ และจะมีสักกี่คน ที่จะรู้ เป้าหมายแท้จริงของชีวิต ชาวโลกทั้ง หลายจะต้องหลงผิด งมงายต่อไปอีก นานสักเท่าไหร่ ใครจะรู้ ? ดูซิ...ทั้ง ๆ ที่ อยากมีความสุข แต่ก็หลงไปก่อทุกข์ อยากทำความดี แต่ก็หลงทำในสิ่งที่ตรง กันข้าม กลัวจะถูกฆ่า แต่กำลังเข่นฆ่า | ผู้อื่น ไม่อยากถูกใครโกง แต่กำลังจะโกง เขา ไม่อยากเสียคนรัก แต่ก็ประพฤติตน เจ้าชู้ แค้นนักถ้าถูกใครหลอก แต่ก็ชอบ ใส่หน้ากากเข้าหากัน อยากมีสติสัม ปชัญญะ แต่กำลังมัวเมาหลงใหลใน ท่านที่เคารพ...ถึงเวลาแล้ว อบายมุข หรือยัง ? ที่เราจะหันกลับมารักษาความ เป็นปกติของมนุษย์กันเสียที เพราะ

หัวข้อประเด็น

- ความหมายของชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

โลกทั้งโลกนี้ คือ ละครโรงใหญ่ ทุกชีวิตมีบทบาทลีลาแตกต่างกันไป แต่ เรารู้หรือไม่ว่า แท้จริงแล้ว เราเป็นใคร ? และเกิดมาทำไม ? ท่านทั้งหลาย ใครล่ะ? ที่จะเปิดเผย ความจริงสิ่งนี้ได้ และจะมีสักกี่คน ที่จะรู้ เป้าหมายแท้จริงของชีวิต ชาวโลกทั้ง หลายจะต้องหลงผิด งมงายต่อไปอีก นานสักเท่าไหร่ ใครจะรู้ ? ดูซิ...ทั้ง ๆ ที่ อยากมีความสุข แต่ก็หลงไปก่อทุกข์ อยากทำความดี แต่ก็หลงทำในสิ่งที่ตรง กันข้าม กลัวจะถูกฆ่า แต่กำลังเข่นฆ่า | ผู้อื่น ไม่อยากถูกใครโกง แต่กำลังจะโกง เขา ไม่อยากเสียคนรัก แต่ก็ประพฤติตน เจ้าชู้ แค้นนักถ้าถูกใครหลอก แต่ก็ชอบ ใส่หน้ากากเข้าหากัน อยากมีสติสัม ปชัญญะ แต่กำลังมัวเมาหลงใหลใน ท่านที่เคารพ...ถึงเวลาแล้ว อบายมุข หรือยัง ? ที่เราจะหันกลับมารักษาความ เป็นปกติของมนุษย์กันเสียที เพราะ บัดนี้ คนทั่วโลกผิดปกติกันจนกลาย เป็นปกติไปแล้ว เราจะปล่อยให้เป็นไป เช่นนี้กระนั้น ? สัตว์โลกทั้งหลาย กำลังกระหาย ที่พึ่งที่มั่นคง ที่ปลอดภัย ที่ไร้ทุกข์ ที่มี สุขนิรันดร์ เขารอมานานแสนนานว่า จะมีใครมาช่วยเขาให้พ้นจากทุกข์ภัยใน วัฏสงสารนี้เสียที ท่านทั้งหลาย...เว้นจาก กัลยาณมิตรผู้เป็นดวงตาแห่งโลกแล้ว ย่อม ไม่มีใครที่จะชี้บอกหนทาง และสร้าง สันติสุขให้เกิดขึ้นในโลกได้ แล้วเราจะ ชักช้าอยู่ไยเล่า ? มาร่วมใจกันปลดทุกข์ ปลุกกำลังใจ ให้เป็นไทแก่ตัว อย่ามัว เป็นทาสของอำนาจกิเลสทั้งหลายอีกต่อ ไป ด้วยการเอาหัวใจของความเป็น มนุษย์ที่เต็มเปี่ยม ๑๐๐ กับหัวใจของ กัลยาณมิตรอีก ๑๐๐ มารวมให้เป็นดวงใจ ดวงเดียวกัน ที่จะบุกบั่น ฝ่าฟัน กระตุ้น คุณธรรมในใจของชาวโลกให้เกิดประกาย ท่านที่เคารพรักทั้งหลาย เอกราช ของมนุษยชาติจะกู้คืนกลับมาไม่ได้เลย ถ้ายกเว้นท่านไปแม้เพียงผู้หนึ่ง ก็จะมี จึงได้สันติสุขอย่างแท้จริง เพราะบุคคล ผู้ทุศีลแม้เพียงคนเดียว ก็ยังเป็นพื้น ที่ใส่เป็นเชื้อไฟให้โลกนี้ร้อนระอุ อยู่นั่นเอง ท่านที่เคารพ..แล้วท่าน จะเป็นฟืนท่อนสุดท้ายอย่างนั้น ? หรือ จะเป็นฟืนท่อนแรกที่ชักออกจากกอง ไฟก่อนผู้ใด ทั้งยังได้เป็นกัลยาณมิตร ช่วยกันซักฟื้นท่อนอื่นให้ออกตามมา ด้วยเล่า ? ไปเถิด.....เราไปร่วมทำหน้าที่ ของกัลยาณมิตรให้สมบูรณ์ ก่อนที่จะ สายเกินไป เพราะ..... อนิจจังสังขารไม่นานหนอ เกิดแล้วก็เปลี่ยนไปไม่คงที่ ทั้งยากจนเข็ญใจไพร่ผู้ดี ร่างจ่อมจมปฐพีไม่ยั่งยืน กัลยาณมิตรที่เคารพ...สันติสุข ของโลกอยู่ในอุ้งมือของทุก ๆ ท่าน แล้ว ก่อนที่ท่านจะหลับตาลาโลก ท่านจะมีเป็นผู้หนึ่ง ซึ่งร่วมสร้าง สันติสุขให้แผ่ครอบคลุมไปทั่วพื้น ปฐพีนี้ล่ะหรือ ? ถึงเวลาแล้วหรือ ยัง ? Kalyanamitra.org GO
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More