การกลับบ้านและความรักของครอบครัว : หน้า 11/128

66 ตอนมาพบกับคุณพ่อคุณแม่ ท่านก็ ดีใจมาก เมื่อก่อนเราออกไปไม่เคยคิดถึงท่าน เลย คิดว่าท่านคงไม่รักเราหรอก กลับมาท่าน ก็ยังยืนต้อนรับเราอยู่ด้วยน้ำตาคลอ ก็เลย มาคิดว่า ไม่มีใครเลยที่รักเราจริง นอกจาก พ่อแม่...” เพลง ขับรถ เที่ยวเล่นกลางคืน เที่ยวบาร์ไนท์คลับอยู่ช่วงหนึ่ง จนกระทั่งได้คิดเมื่อเห็นชีวิตนักดนตรีรุ่นพี่ คนหนึ่งเสียชีวิตในวัย ๔๐ กว่าเท่านั้น ตัวเองเพิ่ง ๒๐ กว่าก็เลยได้คิด ชีวิตนักดนตรีมีแค่นี้เองหรือนี่ ไม่เห็นตั้งหลักตั้งฐานได้เลย เริ่มมองสังเกตว่ามีใครบ้างชีวิตนักดนตรีสมัยนั้น ที่มีความสุขอย่าง แท้จริง ปรากฏว่าไม่มี จึงเริ่มมองออกได้ว่า ถ้าเราแก่ตัวไป ตัวเราจะทำอะไร เราจะปักหลักได้หรือ จะเอาอะไรเป็นหลักเป็นฐานชีวิต ลืมไปหมด ลืมบ้านลืมช่อง ลืมพ่อ ลืมแม่ ญาติพี่น้องลืมไปหมด ทุกอย่าง ไปอยู่ในแวดวงของวัยรุ่นลืมไปหมด ลืมอนาคตที่เคยตั้งเป้าไว้ตั้งแต่เด็ก ตั้งใจจะเรียนให้จบ มหาวิทยาลัย จนกระทั่งมาอ่านหนังสือประวัติของหลวงพ่อวัดปากน้ำ เมื่ออยู่ต่างจังหวัด จึงได้คิดว่า บ้านเราอยู่ฝั่งธนฯ ใกล้ ๆ วัดปากน้ำ ก็เลยเกิดความซาบซึ้ง ตลอดเวลาที่อยู่ใกล้ไม่มีโอกาสไป กราบท่านจนกระทั่งท่านละโลกไปแล้ว เอาละถ้ามีโอกาสจะไปกราบศพท่าน นึกใจจดจ่อผูกพันอยู่ ตลอดเวลา แล้วในที่สุดช่วงนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลง การเล่นดนตรีที่ไม่มีหลักเกณฑ์ ก็เริ่มเข้าสู่ระบบ ก็เลยตั้งใจว่าจะมาเรียนโน้ตสากลที่กรุงเทพฯกับคุณอา จึงตัดสินใจเดินทางกลับบ้าน ตอนมาพบกับ คุณพ่อคุณแม่ ท่านก็ดีใจมาก เมื่อก่อนเราออกไปไม่เคยคิดถึงท่านเลย คิดว่าท่านคงไม่รักเราหรอก กลับมาท่านก็ยังยืนต้อนรับเราอยู่ด้วยน้ำตาคลอ ก็เลยมาคิดว่าไม่มีใครเลยที่รักเราจริง นอกจาก พ่อแม่ของเรา เพราะเล่นดนตรีกับเพื่อน เรามีใจทุ่มเทกับเขา แต่เขาก็เป็นเพียงเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวของเรา เท่านั้น” หนังสือคือ “กัลยาณมิตร” ที่พูดไม่ได้แต่สอนได้ ด้วยการอ่าน จะทำให้เราได้พบปัญญาอันลึกซึ้งของนักปราชญ์และคุณธรรมอันสูงส่ง ของบัณฑิต บุคคลใดก็ตามเมื่อเปิดหนังสืออ่าน จะได้เห็นโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลและงดงาม จะได้เห็นชีวิตอีกนับร้อย นับพัน นับหมื่นชีวิต เป็นชีวิตที่เพิ่มสีสันและแรงดลใจต่าง ๆ ให้กับชีวิต ท่านเลขาฯ มูลนิธิธรรมกายก็เช่นกัน ชีวิตของท่านที่เปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนไปก็เพราะได้อ่านหนังสือ เล่มนั้น “วันหนึ่งคุณแม่ไปได้หนังสือมาจากร้านขายของที่เขาจะเอาหนังสือไปฉีกไปพับเป็นถุง ใส่ของ ก็เลยหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาอ่านหน้าปกเขียนว่า “เดินไปสู่ความสุข” อ่านแล้วเกิดความ ศรัทธาในประวัติคุณยายอาจารย์ (อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง) ที่ท่านมีความกตัญญู อ่านประวัติ ก ล ย า ณ มิตร GK Kalyanamitra.org