ประสบการณ์การปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 5 หน้า 67
หน้าที่ 67 / 128

สรุปเนื้อหา

ด้วย ครั้นอีกคืนหนึ่งถัดมา ดวงแก้วก็ มาช่วยต่ออายุพระพุทธ ขยายใหญ่ขึ้น ๆ และสว่างขึ้น ๆ เหมือน ดวงอาทิตย์ แต่ผมประคองไว้ไม่ได้นาน ผมรู้สึกดีขึ้นมาก สงบและเยือกเย็น กระทั่ง เดี๋ยวนี้ ผมก็ยังรู้สึกเป็นสุข จิตใจก็สงบ เยือกเย็นอย่างบอกไม่ถูก ต่อแต่นี้ไป และเมื่อกลับไปสิงคโปร์ผมจะต้องฝึก สมาธิต่อไปเรื่อย ๆ เพราะรู้แล้วว่าได้ผลดี จริง ๆ” วัดที่น่าประทับใจ ศาสนากันเถิด ตามพระวินัยนั้น พระภิกษุไม่ได้รับ อนุญาตให้ประกอบอาชีพใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจาก การบิณฑบาต ดังนั้นพระภิกษุจึงยังสภาพ อยู่ด้วยการบริจาคของสาธุชนผู้มีจิตศรัทธา ทั้งหลาย โครงการฝึกอบรมต่าง ๆ และการ เผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระภิกษุสงฆ์ จะดำเนินไปได้ก็ต่อเมื่อได้รับการสนับสนุน จุนเจือจากสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาในพระศาสนา ก่อนเดินทางไปวัดพระธรรมกาย คุ

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์การปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ด้วย ครั้นอีกคืนหนึ่งถัดมา ดวงแก้วก็ มาช่วยต่ออายุพระพุทธ ขยายใหญ่ขึ้น ๆ และสว่างขึ้น ๆ เหมือน ดวงอาทิตย์ แต่ผมประคองไว้ไม่ได้นาน ผมรู้สึกดีขึ้นมาก สงบและเยือกเย็น กระทั่ง เดี๋ยวนี้ ผมก็ยังรู้สึกเป็นสุข จิตใจก็สงบ เยือกเย็นอย่างบอกไม่ถูก ต่อแต่นี้ไป และเมื่อกลับไปสิงคโปร์ผมจะต้องฝึก สมาธิต่อไปเรื่อย ๆ เพราะรู้แล้วว่าได้ผลดี จริง ๆ” วัดที่น่าประทับใจ ศาสนากันเถิด ตามพระวินัยนั้น พระภิกษุไม่ได้รับ อนุญาตให้ประกอบอาชีพใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจาก การบิณฑบาต ดังนั้นพระภิกษุจึงยังสภาพ อยู่ด้วยการบริจาคของสาธุชนผู้มีจิตศรัทธา ทั้งหลาย โครงการฝึกอบรมต่าง ๆ และการ เผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระภิกษุสงฆ์ จะดำเนินไปได้ก็ต่อเมื่อได้รับการสนับสนุน จุนเจือจากสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาในพระศาสนา ก่อนเดินทางไปวัดพระธรรมกาย คุณ การกระทำเช่นนี้สาธุชนก็จะมีโอกาสได้สร้าง บีเลียนมีความสงสัยนักว่า เหตุใดใคร ๆ จึง บุญกุศล ทั้งเป็นการสนองตอบเจตนารมณ์ แนะนำเธอให้ไปแต่วัดพระธรรมกาย ทั้ง ๆ ที่ ของพระพุทธเจ้าด้วย ขณะเดียวกันก็เป็นการ มีวัดที่มีชื่อเสียงอยู่ในประเทศไทยนับเป็น ยืดอายุพระพุทธศาสนาให้ยาวนานยิ่งขึ้น พัน ๆ เพียงได้พักอยู่ที่วัดหนึ่งสัปดาห์ ความ ทุก ๆ คนก็จะมีแต่ความสุขกล่าวคือ สาธุชน สงสัยของเธอก็อันตรธานไปสิ้น เพราะ - “ทุก ๆ คนในวัดล้วนแต่มีจิตเมตตา กรุณา เอื้ออารีและให้ความสนิทสนมเป็น กันเองอย่างแท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ก็ได้โอกาสบำเพ็ญกุศล พระภิกษุก็จะได้ทุ่ม ชีวิตเพื่องานพระศาสนาเต็มที่ คุณบีเรียน เข้าใจจุดนี้ดี เธอเห็นว่า “วัดนี้เป็นวัดใหญ่มาก ถ้าไม่มีสาธุชน ท่านเจ้าอาวาส ในวันที่สองขณะที่พวก สนับสนุน ไม่มีการบริจาค พระสงฆ์ก็ไม่ เราพักอยู่ที่วัดได้มีโอกาสพบท่านเจ้าอาวาส สามารถเผยแผ่พระศาสนาได้ เพราะฉะนั้น ในตอนบ่าย ซึ่งท่านกำลังต้อนรับแขกอยู่ ดิฉันจะไปชักชวนชาวสิงคโปร์ให้มาปฏิบัติ ทั้ง ๆ ที่ท่านไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ พวกเรา ธรรมและมาอุปถัมภ์วัดนี้เพิ่มขึ้นอีก” ทุกคนก็รู้ว่าท่านมีความกรุณามาก เรามี ความสุขมากที่ได้เห็นท่าน คุณโฮเปงกล่าวเสริมเป็นภาษาจีนว่า “ผมคิดว่าหลวงพ่อเป็นคน “ชื่อเสียง” หมายความว่า ยิ่งกว่ากรุณา ยิ่งกว่าเป็น กันเอง และยิ่งกว่าน่านับถืออีกครับ” ส่วนคุณยกเบงนั้น มีความประทับใจ ในการบริหารวัดมาก เขาเสริมว่า “วัดนี้โตเร็วมาก ผมคิดว่าคงเป็น เพราะการวางแผนบริหารด้วยสายตายาว ไกล วัดนี้ทั้งสะอาดและสงบ เป็นสถานที่ สำหรับปฏิบัติธรรมชั้นยอดจริง ๆ” คุณยกเบง สนับสนุนว่า “ในฐานะที่เป็นชาวพุทธ ผมเชื่อ เรื่องกฎแห่งกรรม ผมคิดว่า การบริจาค ทานเป็นกรรมดีที่จะให้ผลเป็นความบริ บูรณ์ด้วยปัจจัยทั้งหลาย ไม่ชาตินี้ก็ชาติ หน้า” ส่วนคุณ กอให้ความเห็นว่า “ดิฉันคิดว่า วัดนี้ต้องการปัจจัยเป็น จำนวนมาก เพื่อสร้างสิ่งที่ดีงามสำหรับ ชาวโลก เพราะฉะนั้นดิฉันจะพยายาม ประชาสัมพันธ์วัดพระธรรมกายให้ชาว สิงคโปร์รู้จัก" การเจริญภาวนาเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับ คนทุกคน พวกเขาทุกคนรู้สึกว่าโชคดีเป็น อย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสไปฝึกเจริญสมาธิภาวนา ที่วัดพระธรรมกาย แม้ว่าจะในระยะเพียง สั้น ๆ ก็ตาม คุณบีเลียน กล่าวว่า “ดิฉันอยากให้ทุก ๆ คนไปศึกษา และปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย อยาก ให้ทุก ๆ คนเจริญภาวนา เพื่อช่วยตัวเอง ให้พ้นจากทุกข์ทั้งทางกายและใจ และ สิ่งสำคัญก็คือทุก ๆ คนควรสนับสนุนวัด พระธรรมกาย เพราะเป็นวัดใหญ่มาก และดำเนินโครงการต่าง ๆ ที่มีคุณค่า มากมายมหาศาล พระภิกษุสงฆ์ที่วัดนี้ ก็มีจำนวนมาก ท่านคงจะขาดแคลนปัจจัย ต่าง ๆ และคงปรารถนาจะให้สาธุชนไป ร่วมกันบริจาค ดิฉันคิดว่าเรามีชีวิตอยู่ ในโลกนี้สั้นนัก ดังนั้นเราควรพยายาม สร้างกุศลกันไว้ให้มาก ๆ เท่าที่เราจะทำได้ ดิฉันคิดว่าวัดพระธรรมกายเป็น “เนื้อ นาบุญ” ที่ดียิ่งแห่งหนึ่งที่สมควรแก่การ สร้างกุศลทีเดียวค่ะ” ทั้งหมดนี้ก็เป็นเรื่องราวของสาธุชน สี่ท่านที่ไปวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก ทั้ง ๆ ที่ไม่ทราบว่าตนจะได้รับผลอย่าง ไร ตลอดเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่จะไปพักอยู่ เมื่อใช้เวลาเพียงสองสามวันปรับตัวให้เข้ากับ ดินฟ้าอากาศ ภาษาและความเป็นอยู่ใน ประเทศไทยแล้ว เขาเหล่านั้นก็ได้พบว่า วัดพระธรรมกายนั้นคือ “สันติสุขแห่งสวรรค์ บนแดนดิน” ที่เขาแสวงหามานานแล้ว บัดนี้ เขาก็ได้พบแล้ว กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๕ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More