หลักธรรมที่บรรพชิตควรปฏิบัติ : หน้า 47/128

ท้ายสุดนี้ “กัลยาณมิตร” ขอน้อมนำหลักธรรมที่บรรพชิตคือผู้บวชควรระลึก เพื่อเป็นหลัก ปฏิบัติของชีวิตไว้ดังนี้ หลักธรรมที่บรรพชิตควรปฏิบัติ ๑๐ ประการ ๑. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า บัดนี้เรามีเพศต่างจากคฤหัสถ์แล้ว อาการกิริยาใด ๆ ของสมณะ เราต้องทำอาการกิริยานั้น ๆ ๒. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ความเลี้ยงชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่น เราควรทำตัว ให้เขาเลี้ยงง่าย ๓. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า อาการกายวาจาอย่างอื่นที่เราจะต้องทำให้ดีขึ้นไปกว่านี้ ยังมีอยู่อีก ไม่ใช่เพียงเท่านี้ ๔. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ตัวของเราเองติเตียนเราโดยศีลได้หรือไม่ ๕. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วติเตียนเราโดยศีลได้หรือไม่ 5. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้น ๓. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีจักได้ดี ทำชั่วจักได้ชั่ว ๔. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่ ๔. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า เรายินดีในที่สงัดหรือไม่ ๑๐. บรรพชิตควรพิจารณาเนือง ๆ ว่า คุณวิเศษของเรามีอยู่หรือไม่ ที่จะให้เราเป็นผู้ไม่เก้อเขิน ในเวลาเพื่อนบรรพชิตถาม ในกาลภายหลัง เหล่ากัลยาณมิตรทั้งหลาย เมื่อกุลบุตรกล่าวคำบรรพชาด้วยระบุจุดหมายของการบวชด้วยการ ประกาศว่า “สพฺพทุกขนิสสรณนิพพานสจฺฉิกรณถ่าย... ปพฺพชุช เทก เม ภันเต ขอท่านได้โปรดให้การบวชแก่ข้าพเจ้า เพื่อสลัดออกจากทุกข์ทั้งมวล และทำให้แจ้งซึ่ง พระนิพพาน” กระแสเสียงที่แผ่ซ่านไป ย่อมเป็นสุรเสียงแห่งสัจจะ ก้องกังวานสู่ดินแดนอมตะคือ นิพพาน ที่จะพาความสำเร็จมาสู่กุลบุตรสุดประเสริฐผู้นั้น บัดนี้หนทางอมตะอันประเสริฐได้ถูกเปิดขึ้น ด้วยความกรุณาของพระอุปัชฌาย์ พระคู่สวดและ พระอันดับ เพื่อเป็นสักขีพยานว่า ในชีวิตของลูกผู้ชายการได้บวชเป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่แล้ว ขออนุโมทนาสาธุการแก่ผู้บวช ผู้มีนามในปัจจุบันว่า กัลยาณมิตรสุธรรม ตีระวนิช ผู้เห็นโทษแห่งวัฏสงสาร ณ บัดนี้ จะขอเพียรเพ่งพระนิพพานในฉายาแห่งสมณะว่า “สุธมฺโม ภิกฺขุ” ขอความเจริญรุ่งเรืองในธรรมจงมีแด่ท่านเป็นนิตยกาล และขอให้ท่านโปรด อโหสิกรรมอันพึงมีทั้งหมดทั้งปวงแด่ พวกเราเหล่ากัลยาณมิตรทั้งหลายด้วยเถิด สาธุ...แด่...ผู้ปฏิบัติตนต่อพระรัตนตรัยไว้ ณ ที่นี้แล กั ล ย า ณ ม ต ร ๔๕ Kalyanamitra.org