ความตายและการเกิดใหม่ : หน้า 114/128

๑๑๒ ตายพร้อมกัน ไม่ได้เกิดพร้อมกัน เปรียบเหมือนพลเมือง ของประเทศไทย พลเมืองที่เกิดเมื่อประมาณ ๑๕๐ ปี มาแล้วเวลานี้ไม่มีเหลืออยู่เลย ตายหมดแล้ว แม้พลเมือง ที่มีอยู่เวลานี้อีกประมาณ ๑๕๐ ปีข้างหน้า ก็จะตายหมด เช่นเดียวกัน แต่ชาติไทยประเทศไทยก็จะยังมีอยู่ เพราะ คนไม่ได้เกิดพร้อมกันตายพร้อมกัน แต่ตายเกิดทดแทน กันอยู่เรื่อย ๆ ไม่ขาดสายนี้เป็นทางรูปขันธ์ ส่วนทางนามขันธ์หรือจิตใจก็ตายเกิดอยู่ตลอด เวลา และตายเกิดเร็วยิ่งกว่ากายเสียอีก ขณะจิตหนึ่ง ดับลง ขณะจิตหนึ่งเกิดขึ้น ทดแทนกันไปเป็นสาย เหมือน ภาพยนตร์ที่เราเห็นบนจอ ภาพที่เราเห็นเป็นภาพเดียวกัน นาน ๆ นั้น ความจริงประกอบด้วยภาพนับจำนวนไม่ถ้วน ภาพหนึ่งผ่านหน้ากล้องฉายไป ภาพหนึ่งเข้ามาแทน ชั่วระยะเวลาอันสั้นแล้วก็ผ่านไป แต่เป็นการเกิดดับ ต่อกันไปอย่างรวดเร็ว เราจึงเห็นเป็นภาพเดียวกันอยู่บน จอ จิตใจเราก็เกิดดับติดต่อกันไปแบบเดียวกัน ฉะนั้น เราจึงตายเกิดอยู่ตลอดเวลา ในเวลาตายจริง ๆ พอ เบญจขันธ์ดับ ปฏิสนธิวิญญาณก็เกิดขึ้น พอปฏิสนธิ วิญญาณดับ นามรูปอันเกิดแต่แรงกรรมก็เกิดขึ้น ต่อ จากนั้นก็ได้ภพได้ชาติใหม่ต่อไป ถ้าจะเปรียบเทียบให้ เห็นชัด ชาติหนึ่ง ๆ ก็เปรียบเหมือนภาพช่องหนึ่ง ๆ ใน ฟิล์มภาพยนตร์อันยืดยาวเท่านั้นเอง ชาติหนึ่งดับไป ชาติใหม่ก็เกิดขึ้น ความตายเป็นแต่เพียงช่องว่างชั่ว กั ล ย า ณ ม ต ร ขณะจิต ในระหว่างภาพสองภาพหรือชาติสองชาติ เท่านั้น” ท่านอาจารย์หยุดบรรยายจ้องดูอาตมาคล้าย กับจะถามว่า เข้าใจหรือไม่ เมื่อเห็นอาตมาไม่ตอบ ท่านได้บรรยายต่อไปว่า “เธอจะเห็นได้ว่าความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอะไร เลย กลับเป็นโอกาสอันดีที่เธอจะได้เปลี่ยนภพเปลี่ยน ชาติเสียที ถ้าเธอได้กระทำแต่กรรมดีในชาตินี้ เมื่อ ตายลงเธอก็มีหวังไปสู่สุคติ เหมือนนอนหลับไปครู่หนึ่ง แล้วก็ตื่นขึ้นมาในโลกใหม่อันสดใส อีกประการหนึ่ง ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกคนที่เกิดมา แล้วจะต้องตายในวันหนึ่งไม่เร็วก็ช้า ไม่ตายดี ก็ตายร้าย เมื่อมันเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่พ้น เราก็ควร เผชิญหน้ากับมันด้วยจิตใจเข้มแข็งด้วยจิตใจเป็น กุศล ด้วยขวัญอันดี ตายไปแล้วจะได้ไปสู่สุคติ ถ้ากลัวความตายจนขวัญหนีดีฝ่อ จะตายด้วยความ หลงลืมสติ ตายด้วยจิตเศร้าหมอง มีหวังไปสู่ทุคติ ฉะนั้นไม่ควรกลัวความตาย” หลังจากได้ฟังคำบรรยายของท่านอาจารย์ จน เข้าใจธรรมชาติของความตายแจ่มแจ้งแล้ว อาตมา ก็เลิกกลัวความตายตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งบัดนี้ อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org