การสร้างอาคารภาวนา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 5 หน้า 95
หน้าที่ 95 / 128

สรุปเนื้อหา

คน ท่านอยากจะให้มาร่วมสร้างอาคารหลังนี้ ท่าน มุ่งมั่นมาก ฝากฝังไว้มาก ไม่ทราบว่าท่านได้บอกไป หรือยัง เพื่อน ๆ ของท่านทุกคน ญาติของท่านทุกคน จะต้องมาสร้างอาคารภาวนาหลังนี้ให้ได้ เพราะว่า ท่านเห็นบุญมีมากมายนัก แล้วถ้าหากพวกเรากัลยาณมิตร ที่วัดพระธรรมกายแห่งนี้แล้ว ท่านจะยืนอยู่ใน ตำแหน่งไหนทุกจุด ทุกซอกทุกมุม ทุกพื้นที่ทุก ตารางนิ้วของวัดพระธรรมกายแห่งนี้ มีผลงาน ของหลวงพี่มหาฝากไว้เต็มไปหมด หยาดเหงื่อ ของท่านได้ชโลมได้ปูชนียสถานแห่งนี้ทั่วทุกตาราง ยังอยู่ หากท่านมหามีโอกาสมาพูดแบบที่อาตมาพูด นิ้ว ไม่ว่าท่านจะยืน มองไปทางข้างหน้าหันกลับไป ในขณะนี้ ท่านก็จะต้องบอกว่า พวกเราอย่าปล่อย โอกาสอันงามนี้ให้ผ่านไปนะ มาร่วมกันสร้างอาคาร หลังนี้ในธุดงคสถาน “ศูนย์กลางพระธรรมกาย แห่งโลก" ๒,๐๐๐ ไร่กันนะ ให

หัวข้อประเด็น

- การสร้างอาคารภาวนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

คน ท่านอยากจะให้มาร่วมสร้างอาคารหลังนี้ ท่าน มุ่งมั่นมาก ฝากฝังไว้มาก ไม่ทราบว่าท่านได้บอกไป หรือยัง เพื่อน ๆ ของท่านทุกคน ญาติของท่านทุกคน จะต้องมาสร้างอาคารภาวนาหลังนี้ให้ได้ เพราะว่า ท่านเห็นบุญมีมากมายนัก แล้วถ้าหากพวกเรากัลยาณมิตร ที่วัดพระธรรมกายแห่งนี้แล้ว ท่านจะยืนอยู่ใน ตำแหน่งไหนทุกจุด ทุกซอกทุกมุม ทุกพื้นที่ทุก ตารางนิ้วของวัดพระธรรมกายแห่งนี้ มีผลงาน ของหลวงพี่มหาฝากไว้เต็มไปหมด หยาดเหงื่อ ของท่านได้ชโลมได้ปูชนียสถานแห่งนี้ทั่วทุกตาราง ยังอยู่ หากท่านมหามีโอกาสมาพูดแบบที่อาตมาพูด นิ้ว ไม่ว่าท่านจะยืน มองไปทางข้างหน้าหันกลับไป ในขณะนี้ ท่านก็จะต้องบอกว่า พวกเราอย่าปล่อย โอกาสอันงามนี้ให้ผ่านไปนะ มาร่วมกันสร้างอาคาร หลังนี้ในธุดงคสถาน “ศูนย์กลางพระธรรมกาย แห่งโลก" ๒,๐๐๐ ไร่กันนะ ให้มาร่วมกันสร้าง ให้ได้เหมือนกับที่หลวงพี่ได้บุกเบิกมา ท่านจะต้อง พูดคำนี้ขึ้นมา เพราะว่าใจของท่านกับใจของอาตมา ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งเดียว มันเข้าใจกัน มันรู้กัน แม้กระทั่งตอนที่บอกอยากจะให้ท่านมหารู้ว่า โรคภัยไข้เจ็บของท่านนะเริ่มทุเลาเบาบางแล้วนะ อาตมา กับท่านจะผลัดกันปลงผม ท่านปลงผมให้อาตมา อาตมา ปลงผมให้ท่าน เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้ ปลงกันมาแบบนี้ เป็นหลายปี เป็น ๑๐ ปีแล้ว ก็ปลงให้กันแบบนี้นะ ตอน ท่านอาพาธ ไม่สบายนะ กำลังกายของท่านถดถอย เรี่ยวแรงไม่ค่อยจะมี มือของท่านจะสั่น ๆ แต่ว่าเพื่อที่ จะให้รู้ว่า ท่านมหาเกือบหายแล้วนะ ไม่ได้เป็นไรแล้ว อาตมาก็เสี่ยง เอ้าท่านมหาปลงให้หน่อย อาตมาปลง ให้ท่านมหาแล้ว ท่านมหาปลงให้อาตมาหน่อย รู้วันนี้ เลือดอาบหัวแน่ เป็นแบบนั้นจริง ๆ มือสั่น กว่าจะปลง หมดหัวได้นี่นะ บาดแผลเต็มหัว เลือดอาบ จนเพื่อนพระ ด้วยกันถาม นี่ใครปลงให้นะ เลือดอาบ บอกว่ามหา แต่ว่ามหาดีใจว่าตัวเองหายแล้ว แล้วอาตมาก็ให้มหา ปลงเรื่อยมา มากบ้างน้อยบ้างตามเรื่องตามราว แม้ กระทั่งบัดนี้นะ ถ้ามหาอยู่นะ อาตมาก็อยากจะปลง ให้ท่านมหาเหมือนเดิม แม้จะมีบาดแผล มีเลือดอย่างไร ก็ตาม มันไม่เจ็บอะไรหรอก นิดเดียวเดี๋ยวก็หาย นี่คือ เรื่องราวการสร้างบารมีส่วนหนึ่งของหลวงพี่มหาที่ได้ สร้างกันมา บุกเบิกกันมา ขอให้พวกเราที่มาสร้างบุญสร้างบารมีกัน ที่วัดพระธรรมกายแห่งนี้ ได้รับทราบด้วยว่า ได้รู้ ด้วยว่า เมื่อใดก็ตาม เมื่อท่านนึกถึงวัดพระธรรมกาย ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม เวลาไหนก็ตาม ท่านเข้ามาอยู่ ทางด้านหลัง เหลียวไปทางซ้ายแลไปทางขวา ท่านจะเจอผลงานของท่านมหา ทุกอย่างทุกจุดหมด ไม่ว่าท่านจะเงยไปบนท้องฟ้า ท่านก็จะเห็นผลงาน ของท่านมหา หรือแม้กระทั่งก้มลงมองบนดิน มอง ปลายเท้าของท่านเอง ท่านก็จะเห็นผลงานของ ท่านมหา ถ้าท่านมองให้ทะลุ มองให้ดี ท่านจะเห็น แม้กระทั่งคราบหยาดเหงื่อของท่านมหา อยู่ใน เนื้อวัสดุนั้น ในสิ่งเหล่านั้นด้วย อยากจะฝากให้พวกเราทุกท่านที่อยู่ในที่นี้นะ ได้รับเป็นแนวทางปฏิบัติว่า เรามีบุคคลที่เป็นตัวอย่าง ให้เราดีแบบนี้ ขอให้เราได้เดินตามรอยเท้าของท่าน ได้เดินตามแนวของท่าน ตามปฏิปทาของท่าน ให้พุทธธรรมที่มีอยู่ในตัวท่านมหานะ มาใส่ไว้ ในตัวของเราบ้าง เพื่อเป็นการพัฒนาชีวิตจิตใจ ของเราให้มีสาระ ให้มีแก่นสาร ให้มีกำลังใจ ให้มี ความมุ่งมั่น ที่จะสร้างบุญ สร้างบารมีกันต่อไป ก่องชวาลชีวิตดวงนิดน้อย จะดับผล็อยเป็นดวงไฟที่ไร้ค่า เราจะมองมันลับไปกับตา หรือจะจุดให้เจิดจ้านิรันดร ขอเจริญพร Kalyanamitra.org กั ล ย า ณ มิ ต ร ๔๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More