การประพฤติพรหมจรรย์และผลกระทบต่อสังคม : หน้า 79/128

สังคมหรือบ้านเมืองจะเป็นอย่างไร คุณหมอ พรชัยตอบอย่างเยือกเย็นปราศจากความ วิตกกังวลใด ๆ ว่า “เรื่องนี้อธิบายได้ ๒ อย่างครับ อย่าง ที่หนึ่งเรื่องคนประพฤติพรหมจรรย์กันหมดนะ เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เพราะใช่ว่าคนเราจะมี สัมมาทิฐิเหมือนกันทุกคน เรื่องบุญเรื่องบาปที่ แต่ละคนสั่งสมมา ก็ไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน อยู่แล้ว แต่ถ้าเป็นไปได้ผมก็ขอให้เป็นจริง ๆ เถอะครับ ปัญหาเลวร้ายทั้งหลาย เช่นเรื่อง มีชู้ เรื่องโรคเอดส์ และอีกหลาย ๆ โรค จะ ได้หมดไป และบุญที่เกิดจากการประพฤติ พรหมจรรย์ของทุก ๆ คน ก็จะช่วยให้ทุกอย่าง เป็นไปในทางดี อย่างที่สองเรื่องมนุษย์สูญพันธุ์ไปจาก โลกนั้น ตามสภาพที่เป็นอยู่ ก็บอกว่าเป็นไป ไม่ได้อีกแหละครับ และถ้าคนหมดไปจากโลกนี้ เพื่อไปอยู่ในภพภูมิที่ดีกว่า หรือว่าเข้านิพพาน กันหมด ไม่ต้องมาเวียนเกิด เวียนตายให้ทุกข์ ทรมานอีก จะมีดีกว่าหรือครับ นอกจากนี้ ผมอยากจะเสริมต่ออีก หน่อยครับว่า บางท่านที่มีความคิดว่าถ้าไม่มี ลูกเต้า เวลาแก่เฒ่าแล้วจะลำบาก ไม่มีใคร เลี้ยงดู ในกรณีนี้เท่าที่เคยสังเกตเห็น คนที่มี ลูกหลานกันหลาย ๆ คนก็ใช่ว่าลูกหลานจะ เลี้ยงดู แต่คนที่สร้างคุณงามความดีหมั่น ทำบุญสม่ำเสมอ จะมีลูกหรือไม่มีก็ตาม ก็ สามารถมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข เพราะฉะนั้น ผมจึงมั่นใจว่า บุญที่เราสั่งสมไว้จะเลี้ยงเรา เอง ส่วนจะเลี้ยงโดยวิธีไหนนั้น มันจะมีวิถีทาง กั ล ย า ณ มิ ต ร ๗๗