การช่วยเหลือของพญากระบี่ : หน้า 32/128

mo ว่าแล้วพญากระบี่ก็กระโจนไปที่กิ่งมะม่วงที่ทอดไปทางแม่น้ำคงคา แล้วโจนไปที่ยอดไม้อีกต้นหนึ่งที่อยู่ ฝั่งตรงข้าม ซึ่งอยู่พ้นระยะธนูประมาณชั่ว 100 ธนู พญากระบี่คาดคะเนว่า ระยะทางจากกิ่งมะม่วงที่โดดมาจนถึงต้นไม้อีกฝั่งหนึ่งนั้น มีระยะทาง ประมาณเท่าใดแล้ว จึงกัดเถาวัลย์เส้นหนึ่งออกมาจากต้นไม้ชายน้ำนั้น ผูกปลายเถาวัลย์ข้างหนึ่งกับต้นไม้ ริมน้ำ ปลายอีกข้างหนึ่งผูกเข้ากับเอวของตน แล้วกระโจนกลับไปที่กิ่งมะม่วงที่ยื่นออกมา แต่ทว่า...ความยาวของเถาวัลย์ไม่พอที่จะไปถึงกิ่งมะม่วงนั้น เพียงแต่พอให้พญาวานรยึดมือทั้ง สองเข้ากับกิ่งมะม่วงได้เท่านั้น พญาวานรจึงบอกบริวารทั้งหลายว่า ปลอดภัย” “พวกเจ้าทุกตัว จงเหยียบหลังเราไต่ไปทางเถาวัลย์ข้ามฟากไปฝั่งโน้นโดยเร็วเถิด แล้วเจ้าจะ บรรดากระบี่ทั้งแปดหมื่นตัวต่างเดินเข้าแถวมาทำความเคารพ ขอขมาพญากระบี่ก่อนที่จะเหยียบหลัง เดินข้ามฝั่งไป กระบี่พาลตัวหนึ่งไม่เดินมาขอขมาเช่นกระบี่ตัวอื่น ๆ แต่มันไต่กิ่งมะม่วงไปบนกิ่งสูงกิ่งหนึ่ง แล้ว กระโจนลงมาบนหลังพญากระบี่ แล้วจึงเดินไต่เถาวัลย์ข้ามไป ด้วยเหตุที่พญากระบี่เอื้อเฟื้อให้บริวารทั้งแปดหมื่นของตนเหยียบหลังข้ามฝั่งไป ประกอบกับที่ถูก บริวารตัวหนึ่งกระโจนลงมาอย่างแรง ทำให้ร่างกายของพญากระบี่บอบช้ำแสนสาหัสจวนเจียนจะสิ้นใจ ในขณะที่ฝูงกระบี่ไต่ตัวของพญากระบี่ข้ามฝั่งไปนั้น พระเจ้าพรหมทัตได้ทอดพระเนตรเห็นโดย ตลอด ทรงคิดว่า กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org