การบวชถวายชีวิตในพระพุทธศาสนา : หน้า 46/128

พ M ส ร า ช ป ติ โ ม 116 พระราชปริยัติโมลีแห่งวัดชนะสงครามฯ ท่านเป็นปราชญ์ที่ศึกษา รวบรวมคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา และได้ศึกษาไว้มาก นับเป็นพระเถระ ที่ศึกษาไว้มาก เป็นพหูสูตรูปหนึ่งของประเทศที่เดียว ท่านฝักใฝ่สืบค้น ฟื้นฟูการศึกษาพระบาลีอีกทั้งแนวคิด เพื่อให้เข้าถึงพระพุทธพจน์อันแท้จริง ปัจจุบันไม่ใคร่มีใครเอาใจใส่จริงจัง เพราะถ้ามิได้รักษาก็เกิดการสูญ ไม่มีใครรู้อีกต่อไป แล้วอนาคตของพระพุทธศาสนาจะเป็นอย่างไร เป็น เรื่องที่น่าคิดของพวกเรา กัลยาณมิตรสุธรรม ตีระวนิช ได้ชื่นชมผลงานของท่านได้ศึกษา ในปฏิปทาของท่าน เห็นการเสียสละของพระเถระระดับนี้แล้ว ทำให้ซาบซึ้ง มาก ท่านขวนขวายจริงจัง ยอมลำบากตรากตรำเพื่อพระพุทธศาสนาอย่าง แท้จริง เป็นปูชนียะ ควรสักการะบูชาอย่างยิ่ง และตระหนักในความวิริยะ อุตสาหะมาด้วยความเคารพ จึงอาราธนาขอความเมตตาจากท่านได้โปรดรับ เป็นพระคู่สวดในการอุปสมบท ก็ได้รับเมตตาจากพระเดชพระคุณท่านมา ด้วยดี เพราะว่า “ประการแรก เมื่อได้รับทราบว่าจะได้รับเป็นคู่สวด ทำให้มีความ รู้สึกว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งคือ เป็นกิจของพระที่จะ ต้องทำหน้าที่นี้ เมื่อมีผู้ใดผู้หนึ่งมาขอบรรพชาอุปสมบท สิ่งที่ประทับใจมากก็คือ ความตั้งใจที่คุณสุธรรมตั้งใจจะบวชอุทิศ ชีวิตให้กับพระพุทธศาสนา เรื่องการบวชอุทิศให้กับพระพุทธศาสนานั้น ก็ไม่ใช่มีแต่ในปัจจุบันนี้ แม้ในอดีตก็มีมาแล้ว ท่านใช้ศัพท์ทางภาษาบาลีว่า “พุทธศาสเน อุร ทตฺตวา ปพฺพชิ” บวชถวายอกในพระพุทธศาสนา นั่นคือการบวชถวายชี วิตให้แก่พระพุทธศาสนานั่นเอง ตามความรู้สึก การบวชถวายชีวิตให้แก่พระพุทธศาสนานั้น เป็น ความคิดที่ต้องสมบูรณ์ด้วยเหตุผล โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวนำก็คือศรัทธา ความเชื่อมั่นในคุณของพระรัตนตรัย ความเชื่อมั่นในหลักคำสอนของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า ก็จะเป็นทางนำตัวเองให้ไปสู่ความสุขในชีวิต อย่างแท้จริง การบวชแบบถวายชีวิตอย่างนี้ เราไม่ค่อยพบเห็นในหมู่ของคนไทย เรา ฉะนั้นคุณสุธรรมตั้งใจได้อย่างนี้ ก็เข้าใจว่าคงจะใช้เวลาในการตัดสินใจ ยาวนานพอสมควร และจะต้องมีความรู้แบบชนิดที่ว่า เข้าถึงธรรมะของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า พระธรรมของพระองค์นั้นเป็นธรรมะที่จะนำผู้ ประพฤติปฏิบัติให้ประสบผลสันติสุขได้อย่างแท้จริง คุณสุธรรมได้มามอบตัว ก็สังเกตว่าคุณสุธรรมได้เป็นผู้มีการฝึก การอบรมมาดีแล้ว อิริยาบถก็เป็นไปด้วยความเรียบร้อยทางกาย ทางวาจา ตลอดจนทั้งจิตใจก็มีความหนักแน่นด้วยทุกประการ กล่าวมาถึงตรงนี้ ความจริงก็ต้องนับว่า เป็นบุญของพระพุทธศาสนา ที่จะได้บุคลากรที่มีคุณค่า ได้ธรรมทายาทที่มีคุณประโยชน์ ฉะนั้นการฝึกการอบรมมาดีแล้วอย่างนี้ ก็เท่ากับว่าเป็นผู้พร้อมทุก อย่างในการจะปฏิบัติตามหลักพระพุทธศาสนาได้ง่ายอย่างเต็มที่ สามารถ เรียนรู้หรือทำงานให้พระพุทธศาสนาได้อย่างดีทีเดียว สำหรับเมื่อคุณสุธรรมบวชไปแล้วนั้น ความจริงก็เป็นผู้อยู่ในศีล ศีลของพระมีมาก ตามที่ทราบกันทั่วไปอย่างคร่าว ๆ ว่ามี ๒๒๗ สิกขาบท แต่ถ้าจะกำหนดตามบทแห่งพระบัญญัติก็จะได้ ๔ ประเภท เรียก รวมว่า “จตุปาริสุทธิศีล” (ความบริสุทธิ์แห่งศีล ๕ ประการ) คือ ปาฏิโมกข์สังวรศีล ศีลคือความสำรวจในพระปาฏิโมกข์ (ศีล ๒๒๗ ข้อ) เว้นข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ทำตามข้อที่พระองค์ 0. ทรงอนุญาต ๒. อินทรีย์สังวรศีล ศีลคือความสำรวมอินทรีย์ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่ให้ความยินดียินร้ายเข้าครอบงำ ๓. อาชีวปาริสุทธิศีล ศีลคือความหมดจดแห่งการเลี้ยงชีพ ไม่หลอกลวงเขาเลี้ยงชีวิต ๔. ปัจจัยปัจจเวกขณศีล ศีลคือการพิจารณาปัจจัย ๔ คือ จีวร อาหาร เสนาสนะ และเภสัชเสียก่อนจึงบริโภคไม่บริโภคด้วยตัณหา โบราณจึงกล่าวไว้ว่า เป็นพระไม่ต้องลำบาก รักษาศีล ๕ ข้อก็พอ เป็นพระได้เต็มองค์ นี้ท่านพูดหมายเอา “จตุปาริสุทธิศีล” นี้เอง สำหรับญาติโยมสาธุชนที่ได้มางานบวชของคุณสุธรรม ย่อมได้ อานิสงส์มาก เริ่มตั้งแต่มาร่วมงานก็ได้ความเป็น “ญาติธรรม” เป็นการให้กำลัง ใจ เหมือนทหารเวลาจะออกสมรภูมิก็ต้องการผู้มาให้กำลังใจ การบวชก็เช่น กัน มีผู้มาให้กำลังใจกันมาก ๆ ก็เท่ากับท่านทั้งหลายมาส่งเสริมให้กระทำ ความดี ส่งเสริมให้ได้เป็นพระภิกษุที่ดี ย่อมได้รับกุศลบุญผลนั้น นอกจากจะ ได้ผลทางพระพุทธศาสนาในอนุตตริยะ 5 ขอเจริญพร” ๔๔ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org