ความยุติธรรมและความดีในสังคม : หน้า 13/124

"ความเจริญของประเทศชาติเป็นความเจริญส่วนรวม เพียงบทบัญญัติหรือปัจจัยที่มีไว้เพื่อรักษาความยุติธรรม ซึ่งเกิดจากผลงานหรือผลของการกระทำของคนทั้งชาติ ถือ ผู้ใดก็ตาม แม้ไม่รู้กฎหมาย แต่ถ้าประพฤติปฏิบัติหน้าที่ ได้ว่าทุกคนแบ่งหน้าที่กันทำประโยชน์ให้แก่ชาติตามความถนัด ด้วยความสุจริตแล้ว ควรจะได้รับความคุ้มครองจาก และต่างคนต่างก็ได้เกื้อกูลกันและกัน กฎหมายเต็มที่... และความสามารถ ไม่มีผู้ใดจะอยู่ได้และทำงานให้แก่ประเทศชาติโดยลำพังตน - เพราะฉะนั้น จึงไม่สมควรจะถือว่าการรักษา เอง... พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ความยุติธรรมในแผ่นดินมีวงกว้างอยู่เพียงแค่ขอบเขต ของกฎหมาย จำเป็นต้องขยายออกไปให้ถึงศีลธรรม จรรยา ตลอดจนเหตุและผลตามเป็นจริงด้วย..." ก พระบรมราโชวาท พระราชทานแก่ผู้สอบไล่ ในการดำเนินชีวิต เราต้องข่มใจไม่กระทำสิ่งใด ๆ ได้ตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติ ที่เรารู้สึกใจจริงว่าชั่วว่าเสื่อม เราต้องฝืนต้องต้านความคิด บัณฑิตยสภา และประพฤติทุกอย่างที่รู้สึกว่าขัดกับธรรมะ เราต้องกล้าและ "ธรรมะในพระพุทธศาสนา มีความหมดจด บากบั่น ที่จะกระทำสิ่งที่เราทราบว่าเป็นความดีเป็นความถูก บริสุทธิ์และสมบูรณ์บริบูรณ์ด้วยเหตุผล ต้องและเป็นธรรม ถ้าเราร่วมกันทำเช่นนี้ได้จริง ๆ ให้ผล ของความดีบังเกิดมาก ๆ ขึ้น ก็จะช่วยค้ำจุนส่วนรวมมิให้ เสื่อมลงไป และจะช่วยให้ฟื้นคืนดีขึ้นเป็นลำดับ..." พระราชดำรัส พระราชทานเพื่ออัญเชิญไปอ่านใน พิธีเปิดการประชุมยุวพุทธฯ ทั่วประเทศครั้งที่ ๑๒ "....ความดีนี้ ไม่ต้องแย่งกัน ความดีนี้ทุกคนทำได้ เพราะความดีนี้ทำแล้วก็ดี ตามคำว่า ดีนี้ ดีทั้งนั้น ฉะนั้น ถ้าช่วยกันทำดี ความดีนั้นก็จะใหญ่โต จะดียิ่งดีเยี่ยม..." "กฎหมายมิให้ตัวความยุติธรรม หากเป็นแต่ ซึ่งบุคคล ความเพ่งพิศ สามารถจะศึกษาและปฏิบัติด้วยปัญญา ให้เกิดประโยชน์คือความเจริญ ความผาสุกแก่ตนได้อย่าง แท้เที่ยง ตั้งแต่ประโยชน์ขั้นพื้นฐาน คือการตั้งตัวได้เป็น ปรกติสุข จนถึงประโยชน์ขั้นปรมัตถ์ คือหลุดพ้นจาก เครื่องเกาะเกี่ยวร้อยรัดทุกประการ ข้อนี้เป็นลักษณะ พิเศษในพระพุทธศาสนา ซึ่งทำให้พระพุทธศาสนามี คุณค่าประเสริฐสุด..." พระบรมราโชวาท พระราชทานเพื่ออัญเชิญ ไปอ่านในการเปิดประชุมใหญ่ของสมาคมพุทธศาสนา ทั่วราชอาณาจักร ครั้งที่ ๒๙ Kalyanamitra.org กัลยา ณ ม ต ร ๑๑