การสร้างจิตและความร่วมมือ : หน้า 40/124

ทุกคนและทุกอย่างเ นกก มาได้ดีเพราะจิตสูญเสียอะไร อย่างไร้สมรรถภาพอย่างไม่มี ข้อดีเหลืออยู่ก็เพราะจิต ๓๘ กัลยา ณ มิตร บ้านโยมแม่สร้างศาลาเรียกว่า ศาลาอกแม่ แล้ว ถ้าไม่มีบุญในอดีต ไม่มาทำอย่างนี้ หรอก ถ้าไม่มีอดีตก็ไม่มีปัจจุบัน เห็นรุ่นนี้เข้าวัดแล้ว อาตมาสบาย ใจมาก... ท่านกล่าวทิ้งท้าย พร้อมทั้งเรียก คุณสงครามเข้าใกล้ชิดอาสนะของท่าน เมื่อ หนุ่มน้อย CREATIVE ก้มลงกราบ ท่านก็ ลูบหลังด้วยความเมตตาพร้อมทั้งเอ่ยขึ้นว่า "ตอนนี้กำลังก่อสร้าง กำลังปรับ ปรุง ต้องมาช่วยกันนะ ความจริงเราเป็น ลูกพระพุทธเจ้าด้วยกัน ต้องสร้างความเป็น มหามิตรซึ่งกันและกัน ถามพระเณรดูได้เลย หลวงปู่จะสอนว่า ไม่ให้ตำหนิติเตียนใคร เรื่องของกรรมเราต้องเชื่อ ถ้าเรา เกิดมาชาตินี้เป็นศัตรูกัน ชาติหน้าก็ต้อง เป็นศัตรูกันอีก เราเกิดภพภูมิใดชาติใด มี ความปรารถนาดีต่อกัน เกิดชาติไหนเราก็ เป็นมิตรกัน สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันทำให้ส่อง ถึงอดีต ทำให้มาปรากฏในปัจจุบัน ตราบใด ยังท่องเที่ยวอยู่ในนี้ ชาตินี้อย่าพึ่งประมาทนะ ตราบนั้นจะต้องพบต้องเจอกันอีก ถ้าเจอกัน ก็อย่าเจอกันด้วยความไม่พอใจ จะพบจะเจอ ต้องมีความปรารถนาดีต่อคนทุกระดับชั้น ด้วยความพอใจ ของมันละเอียดลึกซึ้ง ไม่ใช่ดู ต้องเดินต่อไปยอมแพ้ไม่ได้..." อันที่จริงคนเรา เมื่อเข้าใจใน กฎเกณฑ์ความเป็นธรรมชาติและเข้าใจรับรู้ ต่อความเป็นธรรมชาติ ต่อความเป็นหลัก ของจิต จิตที่ซาบซึ้งต่อหลักของธรรมชาติ ถ้าจะอยู่ที่ไหนมันก็ไม่มีอะไร ถึงจะเป็นอะไร เล่นนะ มันต้องหลับตาเห็น เอ้า หมอบลง (หลวงปู่ให้พร) ...ชนะตลอด ปลอดภัยตลอด สำเร็จตลอด ก้าวหน้าตลอด มั่นคงตลอด ดีตลอด เออ... พระวัดป่าง่าย ๆ สวดไม่เป็น มีแต่นี่แหละ..." เราทั้ง ๔ คนยกมือไหว้เปล่งวาจา ก็ไม่ได้เป็นอะไร หลักการฝึกปฏิบัติในเรื่อง สาธุ รับพรจากหลวงปู่พร้อมกัน พร้อม อะไร ภูมิฐานของจิตเป็นเรื่องสำคัญ ทุกคนและ ทุกอย่างเป็นกฎ มาได้ดีเพราะจิต สูญเสีย อย่างไร้สมรรถภาพอย่างไม่มีข้อดี เหลืออยู่ก็เพราะจิต ทุกคนจึงควรมุ่งเพียร สร้างจิตให้เป็นไปในมรรคจิต นี่เป็นวิธี แห่งการปฏิบัติ นับเป็นยอดของวิชา เมื่อเรา เดินไปด้วยมรรคจิต มุ่งสู่ปรัชญาที่แท้... อาตมาไม่ใช่นักเทศน์หรอกนะ” แล้วท่านก็ ยื่นหนังสือ ประวัติและผลงานของวัดป่าชัย รังสีเล่มหนึ่งส่งให้คุณสถาพรซึ่งเป็นผู้รับไว้ ด้วยความปีติพร้อมกับถามว่า "หลวงปู่ให้ไปเลยใช่ไหมครับ - ไม่ใช่ให้ไปเลย ให้ไปกับคน.... คุณสถาพร นั่งเงียบกริบ แต่ผู้เขียนนึกถึง ทีไรต้องหัวเราะทุกที อารมณ์ขันของ หลวงปู่ท่านคมลึกจริง ๆ "เราต้องร่วมมือกันทำงาน เพื่อ ความมั่นคงในสถาบันทั้งสามของเรา คน ทำงานเพื่องานนั้นสำคัญมาก ทำงานเพื่อ งานแต่ไม่เอางาน แต่บางคนเอาคนเอางาน บางคนทำงานเอางานเพื่องาน และเอาผล ของงาน.... งานพวกนี้พวกคุณเคยทำกันมา Kalyanamitra.org นึกอธิษฐานขอให้สำเร็จสมดังพรของหลวงปู่ พระพุทธศาสนายังต้องการ ด้วยเถิด... ความศรัทธา ความเข้าใจ ความร่วมมือจาก พุทธบริษัทสี่อีกมากมายนัก ความอิ่มเอิบ ยังอยู่ในใจผู้เขียนตราบจนทุกวันนี้ ก่อน กราบลาท่าน และขออนุญาตออกมาถ่ายรูป โบสถ์และอาคารต่าง ๆ เพื่อทำสารคดีพิเศษ | หลวงปู่ยังพวกเราอีกว่า "วัดป่าชัยรังสีมีงานอะไรมาช่วยกัน มาล้างจานก็ได้ ต้องทำได้หมดและต้องชนะ ได้นะ ถ้าทำแล้วไม่ชนะก็ไม่ใช่เลือดวีรบุรุษ บางคนทำได้ ชนะไม่ได้ ต้องทำได้ชนะได้... และชัยชนะที่แท้จริงคือชนะใจตน เอง หลุดพ้นจากเครื่องกิเลสร้อยรัดทั้งปวง...