การใช้ของอย่างระมัดระวัง : หน้า 95/124

ป า ง ก ถ า ธ ร ร ม 1ST 0 ยอดเลขาฯ อย่าเ ป็ น ค น สะเพร่า ใน น อย่าเป็น "สรรพสิ่งของอันใดของท่านก็ดีที่เราจะใช้และทำ เราต้องทำโดยความ ระมัดระวัง อย่าให้ของเข้าของท่านเสียหายไปด้วยความมักง่ายและ สะเพร่า อันของที่ไม่ควรใช้สำหรับกันเอามาใช้และเอามาทำ เช่นมีดเล็ก คมบาง เอาไปผ่านฟันเชือดนั่นของที่เหนียว มีดนั้นก็ทนไม่ได้ต้องบิน หรอ และหักอยู่เสียของไป ฤาว่าจะตั้งรองของหนักซ้อนทับกันก็ดี ไม่พินิจ พิเคราะห์ว่าของที่รองรับนั้นจะทนทานรับรองนั้นได้ฤๅไม่ เมื่อซ้อนตั้ง วางทับลงไป ถ้าของรองรับบอบบางทนไม่ได้ก็อันตรายหักแตกแยก ยู่ราน และล้มรุ่นเลื่อนหลุดเป็นอันตราย หรือสิ่งที่ใช้อยู่แต่ไม่ยับยั้ง สั่งมือทำแต่พอควร เช่น ไขกุญแจใส่ลูกเข้าไปจะตรงจำปา ฤาตรงลูก ตรงแม่กันหรือไม่ ๆ พิจารณาดันผิด ๆ ถูก ๆ ใช้ได้ไม่กี่มากน้อยของก็เสีย ฤาเช่นว่า ไขโคมลานก็ดี ไม่ได้ทำแต่พอควร บิดกระชากพราด ๆ มิได้ ยับยั้ง จนจักรและลานทนทานฝีมือไม่ใคร่ได้ ของนั้นก็ย่อมเสียเร็วกว่า ชาวบ้านที่เขาใช้โดยปกติมาก มีดังนี้เป็นต้น จงระวังอย่าให้มีแก่เราผู้เป็น บ่าวรักนายนั้นเลย เราต้องพินิจพิเคราะห์ว่าของสิ่งใดควรใช้อย่างไรได้จึง ใช้ และสิ่งที่สำหรับกัน ฤาที่จะรับรองทนทานกันได้จึงใช้จึงทำ ถ้าเช่น ของเงา และของสำอางเราต้องขัดอาน เช็ดล้างด้วยของอ่อน และของละเอียดจึงจะเป็นการดี และเรียบร้อยสมเหตุสมผล สมควรแก่การที่พึงกระทำ" โด ย ห ล ว ง อ ทั ต ต ชี โ ว กัลยา ณ ม ต ร ๕๓ Kalyanamitra.org