ข้อความต้นฉบับในหน้า
000
มุมหนึ่งของแม่น้ำเซน
ช่วงที่ ๒ เป็นการฟัง ซึ่งทุกคนจะ
ต้องฟังเทปภาษาฝรั่งเศส แล้วเขียนคำตอบ
ลงไปในกระดาษ ฟังมาฟังไป อาตมาไม่ได้
เขียนอะไรลงไปในกระดาษ เพราะไม่รู้ว่า
สิ่งที่พูดนั้นมีความหมายอะไร แต่ยอมรับว่า
ภาษาฝรั่งเศส เป็นภาษาที่ไพเราะมากที่
เดียว ข้อสอบบางข้อนั้นมีรูปวาดคล้ายๆ กับ
จะให้เขียนบรรยายรูปภาพ อาตมไม่ได้เขียน
นำเซน มองจากยอดเขาของเมืองเลอ เปอตีย์ อังเคลี
ขีดถูก-ผิดไปเรื่อย ปรากฏว่าได้ไปอยู่ห้อง
สูงกว่าที่ควรจะเป็น เลยเรียนกับเขาไม่ได้
ในการตรวจคำตอบ ข้อสอบของอาตมานั้น
คงจะง่ายเป็นพิเศษ เพราะว่ามันไม่มีอะไร
ให้ตรวจจริง ๆ
ผลสอบ
นักศึกษายืนคอยตรวจรายชื่อของตัวเองแล้ว
ใหม่ที่สร้างต่อออกไป ถ้าเข้ามายืนในห้อง
แล้วกลับไปมองประตูทางเข้าออกไป จะเห็น
โบสถ์แซงต์มาร์แตง (St. Martin) และ
ถนนมีผู้คนสัญจรไปมาอยู่ข้างล่าง เป็นห้อง
เรียนที่ไม่เงียบสงบเท่าใดนัก เสียงรถรา
รุ่งเช้าของวันพุธเป็นวันประกาศ ผ่านไปมา อาจารย์ประจำชั้นซึ่งเป็นคน
อาตมาไปที่สถาบันแต่เช้าเห็น รูปร่างเล็ก ดูกระฉับกระเฉง เสียงดัง แต่ง
หน้าจัด และแต่งตัวเหมือนผู้หญิงฝรั่งเศส
คำตอบเลยเพราะไม่เข้าใจภาษาฝรั่งเศสเลย ว่าอยู่ห้องใด การยืนมุงดูป้ายชื่อต่าง ๆ ทั่ว ๆ ไป อายุประมาณ ๔๐ เข้ามาถาม
แม้แต่น้อย อาตมาเขียนชื่อ เขียนหมายเลข เหมือนกับการดูชื่อตอนสอบเอ็นทรานซ์เข้า อาตมาเป็นภาษาฝรั่งเศส เธอพูดด้วย
ประจำตัวที่นั่งเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นส่งกระดาษ มหาวิทยาลัย นักเรียนคนหนึ่งหน้าตาตื่น ถ้อยคำที่ช้ามากทีเดียว แม้กระนั้นอาตมาก็
คำตอบให้อาจารย์ พร้อมกับยิ้มให้อีกครั้ง เข้ามาบอกว่าหาชื่อของหลวงพี่ไม่เจออาตมา ไม่รู้ว่าเธอพูดอะไร นักเรียนที่อยู่ในห้องบาง
หนึ่ง อาจารย์หยิบกระดาษคำตอบขึ้นมา เดินกลับไปกลับมาอยู่หลายครั้งและต้องเดิน
ดูด้วยความประหลาดใจ กระดาษนั้นว่าง ไปติดต่อกับเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ว่า ทำไม
เปล่าไม่มีอะไรเลย
คน มีนักเรียนจากสเปน ได้ช่วยแปลเป็น
ภาษาอังกฤษว่า อาจารย์ถามว่าคุณมา
ชื่อจึงไม่ปรากฏอยู่เลยในกระดาษที่ประกาศ เรียนที่ห้องนี้หรือ? อาตมาตอบว่า yes ดูท่า
ทางอาจารย์ค่อนข้างแปลกใจที่เห็นอาตมา
แต่งตัวเช่นนี้ก้าวเข้ามาในห้องเรียน นักเรียน
สถาบันภาษาทุกแห่งจะมีการเปิด ชื่อออกมานี้ อาจจะเป็นเพราะเป็นคะแนนที่
สอบความรู้ทางภาษาของผู้เรียนในวันแรก ต่ำที่สุดกระมัง หรือเป็นผู้ที่หมดหวังไม่ได้
ของคอร์สเรียนทุกหลักสูตร เพื่อจะจัดให้ เรียนภาษาฝรั่งเศสในสถาบันแห่งนี้ก็เป็นได้ ในห้องนั้นดูค่อนข้างจะไม่สนใจกันมากนัก
นักศึกษาได้ไปเรียนในคอร์สนั้นได้ถูกต้อง อาจารย์คนหนึ่งไปค้น ๆ อยู่พักหนึ่ง กลับ
ตามพื้นฐานของตน การตรวจข้อสอบใช้ มาบอกว่ามีชื่ออยู่ตรงนี้ แล้วเอากระดาษ
เวลา G
วันสำหรับข้อสอบขีดถูก-ผิด เคย
คำตอบส่งมอบตัวให้อาตมาไปเรียนในห้องที่
มีนักเรียนคนไทยบางคนมาเรียนที่นี่ แล้วก็ อยู่มุมสุดของตึกทีเดียว บริเวณนั้นเป็นตึก
๔๒ กัลยา ณ มิตร
Kalyanamitra.org
ทุก ๆ คนดูจะใหม่กับที่นี่ อายุของนักเรียน
ในชั้น อาตมาคาดผิดไปไม่ใช่เป็นเด็กอย่างที่
คิดไว้เลย บางคนอายุ ๕๐ กว่า ๖๐ กว่าก็มี
ที่อายุมากที่สุดเป็น ชาวเม็กซิกันอายุ