การสร้างวัดพระธรรมกาย : หน้า 94/124

กำลังในการก่อสร้าง กระทั่ง เสร็จเป็นวัดที่สมบูรณ์ สงบ สะอาด ร่มรื่นด้วยเงาไม้ อบอุ่น ด้วยไมตรี และปิยวาจาที่ผู้มา ปฏิบัติธรรมทักทายพูดจากัน สร้างวัดเสร็จแทนที่ท่าน ผู้สร้างวัดจะหยุดเพื่อพักผ่อนให้ สบาย กลับคิดเห็นตรงกันที่จะ อุทิศแรงกายและลมหายใจที่เหลือ อยู่สร้างธุดงคสถาน อุทยาน ธรรมที่ล้ำค่าเพื่อชาวพุทธทั้ง โลก เกิดช้าไปสามเณรอภิชาติ โรจนธรรมกุล จึงไม่ทันมา เรียนรู้ของผู้มีลักษณะพิเศษ ๆ แบบสามเณรอภิชาติ โรจน- ธรรมกุล คือนอกจากจะได้ศึกษา ธรรมะ ศึกษาภาษาบาลี ภาษาอังกฤษ ฝึกวิธีการสอน การเทศน์ การบรรยายธรรม ฝึกให้เป็นผู้มีระเบียบ ประพฤติ ธรรมเคร่งครัด ตั้งใจรักษาศีล ให้บริสุทธิ์ ต้องทำสมาธิ ภาวนาวันละ ๒ ครั้งเป็นอย่าง น้อยแล้ว ยังมีโอกาสได้ช่วยงาน ก่อสร้างธุดงคสถานเป็นบางจุด ตามที่พระพี่เลี้ยงรับมอบหมายมา เป็นโอกาสดีที่สุดโอกาส เดียว ทั้งได้เรียนรู้และสร้าง บารมีไปพร้อมกัน การสร้างวัดพระธรรม กายถือว่าเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ ที่วัดเริ่มสร้างในยุคสมัยที่คน ส่วนใหญ่กำลังห่างเหินพระพุทธ ศาสนา ริเริ่มโดยคณะบุคคล กลุ่มเล็ก ๆ มีพระภิกษุบวชใหม่ ๑ พรรษา รูปเดียว และอุบาสิกา สูงอายุ ๑ ท่านเท่านั้นเป็นแกน นำ สามารถรวมพุทธศาสนิก ชน จำนวนมากเข้ามาร่วมเป็น ๕๒ กัลยา ณ มิตร บวชเณร ที่วัดคุณหญิงส้มจีน Kalyanamitra.org ช่วยสร้างวัด แต่การสร้างธุดงคสถาน เป็นบุญใหญ่อีกแบบหนึ่ง ใช้โอกาสที่ได้ตักตวงบุญ ให้เต็มที่เถิดสามเณร....ลูกรัก ๓๐ กันยายน ๒๕๓๒