การใช้ของอย่างมีสติ : หน้า 96/124

ข้อนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า แม้ตระกูลที่มั่งคั่งเป็นมหาเศรษฐี ถ้าคน ในบ้านหรือบ่าวไพร่ใช้ของไม่รู้จักประมาณ ของหายไม่หา ของชำรุดไม่ซ่อม ตระกูลนั้น ก็มีสิทธิ์ล้มละลายได้ การใช้ของไม่รู้จักประมาณ หรือที่ เรียกว่าสะเพร่านั้น คือ การนำของมาใช้ ผิดประเภทบ้าง ความไม่รอบคอบทำให้เสีย หายบ้าง เช่น ตะปูควงถอนขึ้น หรือ สกรูถอนขึ้น แทนที่จะเอาไขควงมาไข กลับ เอามีดปลายแหลมมาไขแทน บิดเบี้ยวเสียหาย เป็นต้น ปลายมีดจึง หรือวางบอร์ดไม้อัดสำหรับจัดนิ ทรรศการ เมื่อจัดเสร็จก็วางไว้กลางแจ้ง ไม่ จัดเก็บให้เข้าที่ พอฝนตกลงมาสู่เดียว ไม้อัด เปียกพองเสียหายหมดเลยใช้งานได้หนเดียว ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านก็ต้องฝึกด้วยกัน ทั้งนั้น เพื่อมีโอกาสไปเป็นผู้บังคับบัญชาใน ภายหน้า จะได้รอบคอบ ไม่ค่อยผิดพลาด เป็นแบบอย่างที่ดี คนที่ติดนิสัยสะเพร่าตั้ง แต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่จะเอาดีไม่ได้ ถึงจะ มีความรู้เพียงใดก็ตาม ถ้าลงเป็นคนสะเพร่า เสียแล้วก็ไปไม่รอด ดังนั้นใครก็ตามที่มีลูกมี หลานให้ใช้ทำงานเสียตั้งแต่ยังเล็ก ทำผิดทำ ถูกอย่างไรก็บ่นว่าสั่งสอนกันไป พอโตขึ้น จะได้ทํางานเป็น ๕๔ กัลยา ณ มิตร ต้องเอาใจใส่ตรวจตรากิจการอยู่เสมอ "สรรพสิ่งของอันใด ๆ ก็ดี ซึ่งท่านมอบหมายให้เรารักษานั้น เราต้อง เอาใจใส่อย่างมาก คือต้องตรวจตราดูแลเสมอ ๆ อย่าให้ของเหล่านั้นตก เรี่ยเสียหายบุบสลายทรุดโทรมไปด้วยเหตุไม่มีความระมัดระวัง อันใช่ เหตุจำเป็นที่จะเสีย และให้คิดรักของ ๆ ท่านเหมือนของเรา เมื่อผู้ใด มาหยิบยืมไปต้องจดต้องจำไว้เป็นหลักฐาน เมื่อนำมาก็ต้องตรวจตรา ให้รู้ว่าถ้วนหรือขาดเสียหายชำรุดทรุดโทรมอย่างไร เมื่อเห็นชำรุดเสียหาย ก็ให้รีบนำความร่ำเรียนเสียให้ท่านทราบทันท่วงที อย่าเพิกเฉยเลยละ ให้เป็นปากเป็นเสียงต้องไต่สวนมัวหมองแห่งเราทำเผอเรอต่อไปได้จึงจะดี เมื่อเห็นนานเกินควรฤายังมิได้นำส่ง ต้องตักเตือนให้ส่ง เมื่อเราควรจะ เตือนตรงไปได้ก็ให้เตือนไป ถ้าไม่ควรที่เราจะเตือนเองได้ ก็ร่ำเรียนให้ ท่านเตือนกัน เมื่อทำได้เช่นนั้น ก็นับว่าเรามีความกตัญญูและสามารถใน หน้าที่ ความเมตตาปรานีแห่งนายก็จะมีแก่เราเป็นอันมาก" สำหรับข้อนี้ต้องเริ่มทำความเข้าใจ เสียตั้งแต่ที่บ้าน เช่น อยู่บ้านก็ให้มีความรู้สึก ว่าเป็นเจ้าของบ้าน เป็นเจ้าของสถานที่ เป็นเจ้าของสำนักงานนั้น ๆ แม้ใช้สอยของ ของท่าน ก็ทำความรู้สึกเหมือนกับเป็นของ ของเรา คนบางคนเป็นคนน่าสงสาร ไม่มี ใครอยากจะให้หยิบยืมอะไร แค่ยืมหนังสือ Kalyanamitra.org ตำรามาอ่านไม่เห็นจะสึกหรออะไรเขาก็ไม่ให้ เพราะพอยืมหนังสือของเขามาแล้วนำมา อ่านแล้ววางแบ ๆ ไว้ สันหนังสือหัก และ หนังสือหมด ดีไม่ดีกาวที่ทาไว้หลุดหมด บางทีวางทิ้งไว้ปล่อยให้เด็กมาเล่น ฉีก หนังสือเขาเสียหายหมด วันหลังพอเอ่ยปาก ขอยืมใครเขา เขาก็พากันเบือนหน้าหนี บ้างก็อ้างว่ายังอ่านไม่จบ ทั้งที่อ่านจบไป