การเรียนรู้และการสอบภาษา : หน้า 43/124

สู่ โ ล ก ก ว้ า ง โดย เมตตานันโท ภิกขุ เช้าวันจันทร์ ต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. ๑๙๘๘ อาตมา เดินทางออกจากบ้านพักของมาดามรูเอท พร้อมกับ นักเรียนไทย ๒-๓ คน โดยออกไปเช้ากว่าเวลาปกติ เพราะทราบล่วงหน้าว่า จะมีนักศึกษาเป็นจำนวนมาก ไปรอลงทะเบียนและทดสอบภาษาในวันนั้น เมื่อไปถึง สถาบันภาษาก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ต่างคนต่างชาติ ต่างภาษากัน คุยกันเสียงฟังไม่ได้ศัพท์ ไม่มีใครสนใจ ใครเท่าใดนัก อาตมาเองเดินเข้าไปข้างในสถาบัน อา จารย์ผู้หญิงคนหนึ่งเดินลงมาจากบันได มากวักมือเรียก ให้เข้าเป็นแถวพร้อมกับนักศึกษาหนุ่มสาวอีกกลุ่มใหญ่ โดยไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนกัน อาจารย์ท่านนั้นพาเข้าไปใน ห้องเรียนซึ่งนั่งได้ประมาณ ๓๐-๔๐ คน มีกระดาษกับ ดินสอวางไว้ให้แล้วตามที่นั่งต่าง ๆ อาจารย์พูดภาษาฝรั่งเศส ให้ทุกคนเข้าไปนั่ง ประจำที่ที่ไหนก็ได้ อาตมามองตามอาการที่นักศึกษา เขาปฏิบัติกัน เลือกที่นั่ง ซึ่งอยู่ตรงริมสุดของมุมห้อง อาจารย์พูดภาษาฝรั่งเศสอีก ๒-๓ คำ แล้ว ต่างคนต่างลงมือกระวีกระวาดเขียนลงไปในกระดาษนั้น อาตมาฟังไม่รู้เรื่อง อ่านคำสั่งในกระดาษคำตอบก็ไม่รู้ เรื่องว่าสั่งอะไร พยายามอ่านตัวหนังสือฝรั่งเศสที่มัน ใกล้เคียงกับศัพท์ภาษาอังกฤษ เพื่อจะนำมาปะติดปะต่อกัน ปรากฏว่าเวลาของการสอบวัดผลในช่วงแรกก็หมดไปแล้ว กัลยาณมิตร ๔๑ Kalyanamitra.org