ประวัติพระโพธิญาณรังสีเถร : หน้า 37/124

แม้ท่านจะบอกว่า "อาตมาเป็นพระบ้านนอก มาครั้ง แรกที่นี่ไม่มีอะไร มาอยู่ใต้โคนไม้ต้นสะแก มี แต่บาตรและบริขาร 4 เท่านั้น... ที่นี่คือ วัดป่าชัยรังสี อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งพระโพธิญาณรังสีเถร (พระอาจารย์จันทร์ คเวสโก) เป็นผู้สร้าง ขึ้นเมื่อปี พ.ศ.๒๕๒๔ เพื่อให้เป็นวัดป่าที่ มุ่งสอนทั้งการเจริญภาวนานั่งสมาธิและการ เล่าเรียนปริยัติของพระภิกษุสามเณร ผู้เขียนและคณะมุ่งสู่วัดป่าชัยรังสี ด้วยถนนสายธนบุรี-ปากท่อ เมื่อถึงสี่แยก ทางเข้าตัวเมืองสมุทรสาคร ก็เลี้ยวขวาเข้า ถนนทางไปสถานีไฟฟ้าย่อยสมุทรสาคร จะ เห็นป้ายบอกทางเข้าวัดป่าชัยรังสีอยู่ทาง ซ้ายมือ ขับรถไปประมาณ ๕ กิโลเมตรเลี้ยว ซ้ายเข้าไปอีกประมาณ ๑.๕ กิโลเมตร ก็จะ ถึงทางเข้าวัดป่าชัยรังสี ตรงป้อมตำรวจพอดี เมื่อผู้เขียนมาศึกษาประวัติของ ท่านภายหลังจึงได้ทราบว่า... ก่อนตั้งครรภ์ มารดาของท่านได้ฝันว่า มีพระธุดงค์ผู้เฒ่า องค์หนึ่งมาบอกว่าจะขอมาอยู่ด้วย ท่าน บอกว่า... อาตมาชื่อจันทร์ เมื่อตั้งครรภ์แล้ว จิตใจของโยมมารดาก็เปลี่ยนไปจากเดิมมาก ขึ้น ชอบทำบุญสุนทาน รักษาศีล ๘ ใน วันพระ เมื่อคลอดบุตรออกมาเป็นชาย ทั้ง บิดามารดาก็พร้อมใจกันให้ชื่อว่า "จันทร์" ตามนิมิตฝัน ครั้นเจริญวัยขึ้นอายุได้ประ มาณ ๓ ขวบก็ชอบค้นเชี่ยนหมากเอาหมาก พลูมาเคี้ยวอม ไม่ชอบสุงสิงกับเด็กในวัย เดียวกัน มักหลีกเร้นไปนั่งคนเดียวในที่เงียบๆ ตามโคนไม้ใกล้บ้าน หรือไปเล่นวนเวียนอยู่ ในป่าช้าจนมืดค่ำ และไม่ชอบนอนบนบ้าน รู้สึกรุ่มร้อนทั้งกายและใจ เมื่อพ่อแม่พี่น้อง นอนหลับแล้ว มักแอบย่องลงมานอนบนแคร่ ไม้ไผ่ใต้ต้นไม้หน้าบ้าน ทางเข้ายังเป็นถนนลูกรังอัดแน่น แต่ร่มรื่น พออายุได้ประมาณ 4 ขวบก็มี ด้วยต้นไม้ที่ปลูกไว้ขึ้นครึ้มทั้งสองข้างทาง ความรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตภายในบ้านเรือน พอผ่านซุ้มประตูวัดเข้าไป ความรู้สึกแรก จึงออกจากบ้านไปอยู่วัดป่าโยธาประสิทธิ์ เห็นบอกผู้เขียนว่า... วัดนี้สร้างอย่างมี ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของท่านเจ้าคุณพระ เอกลักษณ์เฉพาะตัวจริง ๆ เพราะศาสนา สถานสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ภายในวัด จะมี หินลายคล้ายเกล็ดพญานาคผสมอยู่ด้วยเสมอ แม้กระทั่งซุ้มประตูวัด ศิลปะการก่อสร้างก็ มีหลายสไตล์แปลกตา ขณะเดียวกันก็ดูกลม กลืนกันเป็นอย่างดี ก่อนเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ เมื่อผู้เขียนมีโอกาสกราบพระโพธิ ญาณรังสีเถร (พระอาจารย์จันทร์ คเวสโก) ครั้งแรก ก็ให้นึกฉงนใจว่า ทำไมใคร ๆ ก็ โอภาสธรรมญาณ ท่านเล่าว่าได้ตั้งใจปฏิบัติ ตนรับใช้พระภิกษุสามเณรด้วยความเอาใจใส่ เพราะถือว่าได้บุญมาก และทำงานทุกอย่าง ด้วยอารมณ์เบิกบานเห็นเป็นของสนุกสนาน เช่นการกวาดถูกขัดพื้นกุฏิ ศาลา ตั้งใจทำ อย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม เหมือนกับเวลา ที่อาบน้ำชำระร่างกาย หลวงปู่ดุลย์กล่าวทำนาย... ระหว่างที่เด็กชายจันทร์เป็นลูก ศิษย์วัดอยู่ หลวงปู่ดุลย์ อตุโล ได้ไปงาน เรียกท่านว่า "หลวงปู่" ทั้ง ๆ ที่หน้าตา ฉลองกุฏิและหอสวดมนต์ของวัดป่าโยธา- ผิวพรรณของท่านบ่งบอกว่า.... อยู่ในวัยหนุ่ม ยิ่งเห็นท่านเคี้ยวหมากก็ยิ่งแปลกใจใหญ่ เมื่อ ผู้เขียนมองมาก ๆ เข้า ท่านหันมาพูดด้วย อย่างอารมณ์ดีว่า ประสิทธิ์ เด็กชายจันทร์ได้นำน้ำเข้าไป ถวาย เมื่อมีโอกาสก็นมัสการถามท่านว่า ...หลวงปู่ชื่ออะไร มาจากวัดไหน ทำให้ หลวงปู่เกิดความเมตตามาก ได้พูดจาซัก "หลวงปู่ยังติดหมากอยู่ ยังไป ถามว่าเป็นลูกของใคร มาจากไหนและทำไม นิพพานไม่ได้..." Kalyanamitra.org จึงมาอยู่วัด เด็กชายจันทร์จบมือบูชา กัลยาณมิตร ๓๕